Kurdi Sorani Standard

مەرقۆس 5

دەرکردنی ڕۆحی پیس

1ئینجا گەیشتنە ئەوبەری دەریاچەکە، بۆ هەرێمی گەراسین. کاتێک عیسا لە بەلەمەکە دابەزی، یەکسەر لەناو گۆڕستان پیاوێکی تووشبوو ڕۆحی پیسی تێدابوو، لەناو گۆڕستاندا دەژیا، کەس نەیدەتوانی چیتر بیبەستێتەوە، تەنانەت بە زنجیریش. زۆر جار بە کۆت و زنجیر دەبەسترایەوە، بەڵام زنجیرەکانی دەپچڕاند و کۆتەکانیشی دەشکاند، کەس نەیدەتوانی بەسەریدا زاڵ بێت. شەو و ڕۆژ بەردەوام لەناو گۆڕستان و لە چیاکاندا بوو، هاواری دەکرد و بە بەرد لەشی خۆی بریندار دەکرد.

کاتێک لە دوورەوە عیسای بینی، ڕایکرد و کڕنۆشی بۆ برد. بە دەنگێکی بەرز هاواری کرد: «چیت لە من دەوێت، ئەی عیسای کوڕی خودای هەرەبەرز؟ سوێندت دەدەم بە خودا، ئەشکەنجەم مەدە!» چونکە عیسا پێی فەرمووبوو: «ئەی ڕۆحی پیس، لە پیاوەکە وەرە دەرەوە!»

ئینجا لێی پرسی: «ناوت چییە؟»

پێی گوت: «ناوم لێگیۆنە[a]، چونکە ئێمە زۆرین.» 10 زۆریش لە عیسا پاڕایەوە نەیاننێرێتە دەرەوەی ناوچەکە.

11 لەوێ ڕانە بەرازێکی گەورە لە قەد شاخەکە دەلەوەڕان، 12 ڕۆحە پیسەکان لە عیسا پاڕانەوە: «بماننێرە ناو بەرازەکان، با بچینە ناویان.» 13 ئەویش ڕێی پێدان. ڕۆحە پیسەکان هاتنە دەرەوە و چوونە ناو بەرازەکان، ئینجا ڕانەکە کە نزیکەی دوو هەزار دەبوون، بە خێرایی لە قەراغی شاخەکەوە بۆ ناو دەریاچەکە هەڵدێران و خنکان.

14 بەرازەوانەکان ڕایانکرد، هەواڵیان دا بە شار و کێڵگەکان. خەڵکەکەش هاتن تاکو ببینن چی ڕوویداوە. 15 هاتنە لای عیسا، بینییان ئەوەی لەشکرێک ڕۆحی پیسی تێدابوو، دانیشتووە و پۆشتەیە و ئاقڵە، جا ترسان. 16 ئەوانەش کە بینیبوویان چی بەسەر بەرازەکان و کەسەکە هات کە ڕۆحی پیسی تێدابوو، ڕووداوەکەیان بۆ خەڵکەکە گێڕایەوە. 17 ئیتر دەستیان بە پاڕانەوە کرد لە عیسا تاکو لە ناوچەکەیان بڕوات.

18 کاتێک عیسا سواری بەلەمەکە دەبوو، ئەوەی ڕۆحی پیسی تێدابوو، لێی پاڕایەوە کە لەگەڵی بێت. 19 ڕێگای نەدا، بەڵکو پێی فەرموو: «بڕۆ ناو ماڵ و کەسوکارەکەت، بۆیان بگێڕەوە پەروەردگار چی بۆت کردووە و چۆن بەزەیی پێتدا هاتەوە.» 20 جا ڕۆیشت و لە دە شارەکە[b] دەستی بە جاڕدانی هەموو ئەوە کرد کە عیسا بۆی کردبوو. هەموو سەرسام بوون.

زیندووکردنەوەی کچێک

21 دیسان عیسا بە بەلەمەکە پەڕییەوە ئەوبەر، هەر لەدەم ئاوەکە بوو خەڵکێکی زۆر لێی کۆبوونەوە. 22 یەکێک لە پێشەوایانی کەنیشت هات، ناوی یایرۆس بوو، کاتێک عیسای بینی، لەبەرپێی کەوت و 23 زۆر لێی پاڕایەوە: «کچە بچووکەکەم لە سەرەمەرگدایە، وەرە دەستی لەسەر دابنێ تاکو چاک بێتەوە و بژیێت.» 24 عیسا لەگەڵی چوو، خەڵکێکی زۆر دوای کەوت و پاڵەپەستۆیان لێ دەکرد.

چاککردنەوەی ژنێک

25 ژنێک دوازدە ساڵ بوو خوێنبەربوونی هەبوو. 26 بە دەستی چەندین پزیشک ئازاری زۆری چێژتبوو، ئەوەی هەیبوو خەرجی کردبوو، بەڵام هیچ سوودێکی نەبوو، بەڵکو خراپتر ببوو. 27 باسی عیسای بیستبوو، بۆیە هاتە ناو خەڵکەکە و لە دواوە دەستی لە کراسەکەی دا، 28 چونکە لە دڵی خۆیدا گوتی: «ئەگەر تەنها دەست لە کراسەکەی بدەم، چاکدەبمەوە.» 29 دەستبەجێ خوێن لێچوونەکەی ڕاوەستا و لە لەشیدا هەستی بە چاکبوونەوە کرد لە نەخۆشییەکەی.

30 یەکسەر عیساش زانی هێزێک لێی هاتە دەرەوە، ئاوڕی لە خەڵکەکە دایەوە و فەرمووی: «کێ دەستی لە کراسەکەم دا؟»

31 قوتابییەکانی وەڵامیان دایەوە: «دەبینیت خەڵکەکە پاڵەپەستۆت لێدەکەن، کەچی دەفەرمووی کێ دەستی لێدام؟»

32 بەڵام عیسا چاوی دەگێڕا، تاکو بزانێت کێ بوو وای کرد. 33 ژنەکەش بە ڕووداوەکەی خۆی دەزانی، بە ترس و لەرزەوە هات، لەبەردەمی کەوت و هەمووی بە ڕاستی پێ گوت. 34 ئەویش پێی فەرموو: «کچم، باوەڕەکەت تۆی چاککردەوە، بڕۆ بە سەلامەت و لە نەخۆشییەکەت چاکببەوە.»

35 کاتێک عیسا قسەی دەکرد، کەسانێک لە ماڵی پێشەوای کەنیشتەوە هاتن، گوتیان: «کچەکەت مرد، ئیتر ئەزیەت مەخەرە بەر مامۆستا.»

36 بەڵام عیسا گوێی بە قسەکەیان نەدا، بە پێشەواکەی کەنیشتی فەرموو: «مەترسە، تەنها باوەڕت هەبێت.»

37 نەیهێشت کەس لەگەڵی بچێت، پەترۆس و یاقوب و یۆحەنای برای یاقوب نەبێت. 38 هاتنە ماڵی پێشەواکەی کەنیشت، بینی هەرا و گریان و شیوەنێکی زۆرە. 39 چووە ژوورەوە، پێی فەرموون: «بۆچی هەراتانە و دەگریێن؟ کچەکە نەمردووە، نوستووە.» 40 بەمە خەڵکەکە پێی پێکەنین.

بەڵام عیسا هەموویانی دەرکردە دەرەوە، دایک و باوکی منداڵەکەی برد لەگەڵ ئەوانەی لەگەڵی بوون و چووە ژوورەوە بۆ ئەو شوێنەی منداڵەکەی لێبوو. 41 دەستی منداڵەکەی گرت و پێی فەرموو: «تالیسا، قوم!» واتە: «کیژۆڵە، پێت دەڵێم هەستە!» 42 کچەکە کە تەمەنی دوازدە ساڵ بوو، دەستبەجێ هەستا و دەستی بە ڕۆیشتن کرد، جا هەموویان زۆر سەرسام بوون. 43 بە توندیش ڕایسپاردن کەس بەمە نەزانێت و فەرمووی شتێکی بدەنێ با بیخوات.

Notas al pie

  1. 5‏:9 لێگیۆن: لاتینی، واتە لەشکری 6000 سەربازی.‏
  2. 5‏:20 دە شارەکە: دیکاپۆلیس، دەکەوێتە ڕۆژهەڵاتی ڕووباری ئوردون.‏

New International Reader's Version

Mark 5

Jesus Heals a Man Controlled by Demons

1They went across the Sea of Galilee to the area of the Gerasenes. Jesus got out of the boat. A man controlled by an evil spirit came from the tombs to meet him. The man lived in the tombs. No one could keep him tied up anymore. Not even a chain could hold him. His hands and feet had often been chained. But he tore the chains apart. And he broke the iron cuffs on his ankles. No one was strong enough to control him. Night and day he screamed among the tombs and in the hills. He cut himself with stones.

When he saw Jesus a long way off, he ran to him. He fell on his knees in front of him. He shouted at the top of his voice, “Jesus, Son of the Most High God, what do you want with me? Swear to God that you won’t hurt me!” This was because Jesus had said to him, “Come out of this man, you evil spirit!”

Then Jesus asked the demon, “What is your name?”

“My name is Legion,” he replied. “There are many of us.” 10 And he begged Jesus again and again not to send them out of the area.

11 A large herd of pigs was feeding on the nearby hillside. 12 The demons begged Jesus, “Send us among the pigs. Let us go into them.” 13 Jesus allowed it. The evil spirits came out of the man and went into the pigs. There were about 2,000 pigs in the herd. The whole herd rushed down the steep bank. They ran into the lake and drowned.

14 Those who were tending the pigs ran off. They told the people in the town and countryside what had happened. The people went out to see for themselves. 15 Then they came to Jesus. They saw the man who had been controlled by many demons. He was sitting there. He was now dressed and thinking clearly. All this made the people afraid. 16 Those who had seen it told them what had happened to the man. They told about the pigs as well. 17 Then the people began to beg Jesus to leave their area.

18 Jesus was getting into the boat. The man who had been controlled by demons begged to go with him. 19 Jesus did not let him. He said, “Go home to your own people. Tell them how much the Lord has done for you. Tell them how kind he has been to you.” 20 So the man went away. In the area known as the Ten Cities, he began to tell how much Jesus had done for him. And all the people were amazed.

Jesus Heals a Dead Girl and a Suffering Woman

21 Jesus went across the Sea of Galilee in a boat. It landed at the other side. There a large crowd gathered around him. 22 Then a man named Jairus came. He was a synagogue leader. When he saw Jesus, he fell at his feet. 23 He begged Jesus, “Please come. My little daughter is dying. Place your hands on her to heal her. Then she will live.” 24 So Jesus went with him.

A large group of people followed. They crowded around him. 25 A woman was there who had a sickness that made her bleed. It had lasted for 12 years. 26 She had suffered a great deal, even though she had gone to many doctors. She had spent all the money she had. But she was getting worse, not better. 27 Then she heard about Jesus. She came up behind him in the crowd and touched his clothes. 28 She thought, “I just need to touch his clothes. Then I will be healed.” 29 Right away her bleeding stopped. She felt in her body that her suffering was over.

30 At once Jesus knew that power had gone out from him. He turned around in the crowd. He asked, “Who touched my clothes?”

31 “You see the people,” his disciples answered. “They are crowding against you. And you still ask, ‘Who touched me?’ ”

32 But Jesus kept looking around. He wanted to see who had touched him. 33 Then the woman came and fell at his feet. She knew what had happened to her. She was shaking with fear. But she told him the whole truth. 34 He said to her, “Dear woman, your faith has healed you. Go in peace. You are free from your suffering.”

35 While Jesus was still speaking, some people came from the house of Jairus. He was the synagogue leader. “Your daughter is dead,” they said. “Why bother the teacher anymore?”

36 Jesus heard what they were saying. He told the synagogue leader, “Don’t be afraid. Just believe.”

37 He let only Peter, James, and John, the brother of James, follow him. 38 They came to the home of the synagogue leader. There Jesus saw a lot of confusion. People were crying and sobbing loudly. 39 He went inside. Then he said to them, “Why all this confusion and sobbing? The child is not dead. She is only sleeping.” 40 But they laughed at him.

He made them all go outside. He took only the child’s father and mother and the disciples who were with him. And he went in where the child was. 41 He took her by the hand. Then he said to her, “Talitha koum!” This means, “Little girl, I say to you, get up!” 42 The girl was 12 years old. Right away she stood up and began to walk around. They were totally amazed at this. 43 Jesus gave strict orders not to let anyone know what had happened. And he told them to give her something to eat.