Kurdi Sorani Standard

مەرقۆس 11

کەژاوەی پاشایانە

1کاتێک لە ئۆرشەلیم نزیک بوونەوە، لە بێت‌فاجی و بێت‌عەنیا لەلای کێوی زەیتوون، عیسا دووان لە قوتابییەکانی نارد، پێی فەرموون: «بڕۆنە ئەو گوندەی بەرامبەرتان، کاتێک دەچنە ناوی، دەبینن جاشکێک بەستراوەتەوە هەتا ئێستا کەس سواری نەبووە، بیکەنەوە و بیهێنن. ئەگەر یەکێک لێی پرسین: ”بۆ ئەمە دەکەن؟“ بڵێن: ”گەورەمان پێویستی پێیەتی، ئینجا زوو دەینێرێتەوە بۆ ئێرە.“»

چوون و لە شەقامەکە بینییان جاشکێک لە دەرگای دەرەوە بەستراوەتەوە، ئەوانیش کردیانەوە. هەندێک کەس لەوێ ڕاوەستابوون، لێیان پرسین: «چی دەکەن، جاشکەکە دەکەنەوە؟» وەک عیسا پێی فەرمووبوون وەڵامیان دایەوە، ئیتر ڕێگایان دان. جاشکەکەیان بۆ عیسا هێنا و کەواکانیان خستە سەری، ئەویش سواری بوو. زۆریش کەواکانیان لەسەر ڕێگاکە ڕاخست، هەندێکیش لە باخەکان لقەداریان بڕیبووەوە. ئەوانەی لەپێشییەوە و ئەوانەش کە لەدوایەوە دەڕۆیشتن، هاواریان دەکرد:

«[هۆسانا![a] پیرۆزە ئەوەی بە ناوی یەزدانەوە دێت!][b]»

10 «پیرۆزە ئەو شانشینەی داودی باوکمان کە دێت!»

«هۆسانا بۆ خودا!»

11 عیسا چووە ناو ئۆرشەلیم بۆ ناو حەوشەکانی پەرستگا، تەماشای هەموو شتێکی دەوروبەری کرد، بەڵام لەبەر ئەوەی کاتەکە درەنگ داهات، لەگەڵ دوازدە قوتابییەکە چوونە دەرەوەی شار بۆ گوندی بێت‌عەنیا.

دار هەنجیری بێ بەر

12 بۆ بەیانی کە بێت‌عەنیایان بەجێهێشت، عیسا برسی بوو. 13 لە دوورەوە دار هەنجیرێکی بینی گەڵای کردبوو، ڕووی تێکرد تاکو شتێکی پێوە ببینێت. گەیشتە لای و لە گەڵا زیاتر هیچی پێوە نەبینی، چونکە وەرزی هەنجیر نەبوو. 14 ئینجا پێی فەرموو: «ئیتر هەرگیز کەس لە بەرت ناخوات.» قوتابییەکانیشی گوێیان لێبوو.

پاککردنەوەی پەرستگا

15 هاتنە ئۆرشەلیم و عیسا چووە ناو حەوشەکانی پەرستگا و دەستی کرد بە دەرکردنی ئەوانەی لەوێ خەریکی کڕین و فرۆشتن بوون، مێزی پارەگۆڕەوان و کورسی کۆترفرۆشانی وەرگێڕا. 16 نەیدەهێشت کەس بە شتومەکەوە بە ناو حەوشەکانی پەرستگادا تێبپەڕێت. 17 فێری دەکردن و دەیفەرموو: «ئایا نەنووسراوە:

«[ماڵەکەم بە ماڵی نوێژ ناودەبردرێت بۆ هەموو گەلان][c]؟
    بەڵام ئێوە کردووتانە بە [ئەشکەوتی دزان!][d]»

18 کاهینانی باڵا و مامۆستایانی تەورات گوێیان لێبوو، بیریان دەکردەوە چۆن لەناوی ببەن، چونکە لێی دەترسان لەبەر ئەوەی هەموو خەڵکەکە لە فێرکردنەکانی سەرسام ببوون.

19 کاتێک ئێوارە داهات، عیسا و قوتابییەکانی چوونە دەرەوەی شار.

دەربارەی هێزی باوەڕ

20 بەیانی بەوێدا تێدەپەڕین، دار هەنجیرەکەیان بینی لە ڕەگەوە وشک بووە. 21 پەترۆس بیری کەوتەوە و گوتی: «ڕابی، سەیر بکە! دار هەنجیرەکەی نەفرەتت لێکرد، وشک بووە!»

22 عیسا وەڵامی دایەوە: «باوەڕتان بە خودا هەبێت. 23 ڕاستیتان پێ دەڵێم: ئەوەی بەم کێوە بڵێت ”هەڵبکەنرێ و بکەوە ناو دەریاوە،“ لە دڵدا گومان نەکات، بەڵکو باوەڕ بکات ئەوەی دەیڵێت دەبێت، ئەوا بۆی دەبێت. 24 لەبەر ئەوە پێتان دەڵێم: هەموو ئەوەی داوای دەکەن و نوێژی بۆ دەکەن، باوەڕ بکەن کە وەرتانگرتووە، بۆتان دەبێت. 25 کاتێک دەوەستن نوێژ بکەن، ئەگەر شتێکتان بەسەر یەکێکەوە هەبێت لێی خۆشبن، تاکو باوکیشتان ئەوەی کە لە ئاسمانە لە گوناهەکانتان خۆشبێت. ⌟ 26 بەڵام ئەگەر ئێوە لێ خۆش نەبن، باوکی ئاسمانیشتان لە گوناهەکانتان خۆش نابێت.⌞»

دەسەڵاتی عیسا

27 دیسان هاتنەوە ئۆرشەلیم، عیسا لە حەوشەکانی پەرستگا پیاسەی دەکرد، کاهینانی باڵا و مامۆستایانی تەورات و پیران هاتنە لای و 28 لێیان پرسی: «ئەمانە بە چ دەسەڵاتێک دەکەیت؟ کێ ئەم دەسەڵاتەی بە تۆ داوە ئەم شتانە بکەیت؟»

29 عیسا پێی فەرموون: «پرسیارێکتان لێ دەکەم، وەڵامم بدەنەوە، منیش پێتان دەڵێم بە چ دەسەڵاتێک ئەمانە دەکەم: 30 لەئاوهەڵکێشانی یەحیا لە ئاسمانەوە بوو یان لە مرۆڤەوە؟ وەڵامم بدەنەوە!»

31 لەنێو خۆیاندا کەوتنە ڕاوێژکردن، گوتیان: «ئەگەر بڵێین، ”لە ئاسمانەوە بوو،“ دەڵێت، ”باشە بۆچی باوەڕتان پێی نەکرد؟“ 32 بەڵام ئەگەر بڵێین، ”لە مرۆڤەوە بوو“…» لە خەڵک دەترسان، چونکە یەحیا لەلای هەمووان بەڕاستی بە پێغەمبەر دادەنرا.

33 ئینجا وەڵامی عیسایان دایەوە: «نازانین.» عیساش پێی فەرموون: «منیش پێتان ناڵێم بە چ دەسەڵاتێک ئەمانە دەکەم.»

The Message

Mark 11

Entering Jerusalem on a Colt

11-3 When they were nearing Jerusalem, at Bethphage and Bethany on Mount Olives, he sent off two of the disciples with instructions: “Go to the village across from you. As soon as you enter, you’ll find a colt tethered, one that has never yet been ridden. Untie it and bring it. If anyone asks, ‘What are you doing?’ say, ‘The Master needs him, and will return him right away.’”

4-7 They went and found a colt tied to a door at the street corner and untied it. Some of those standing there said, “What are you doing untying that colt?” The disciples replied exactly as Jesus had instructed them, and the people let them alone. They brought the colt to Jesus, spread their coats on it, and he mounted.

8-10 The people gave him a wonderful welcome, some throwing their coats on the street, others spreading out rushes they had cut in the fields. Running ahead and following after, they were calling out,

Hosanna!
Blessed is he who comes in God’s name!
Blessed the coming kingdom of our father David!
Hosanna in highest heaven!

11 He entered Jerusalem, then entered the Temple. He looked around, taking it all in. But by now it was late, so he went back to Bethany with the Twelve.

The Cursed Fig Tree

12-14 As they left Bethany the next day, he was hungry. Off in the distance he saw a fig tree in full leaf. He came up to it expecting to find something for breakfast, but found nothing but fig leaves. (It wasn’t yet the season for figs.) He addressed the tree: “No one is going to eat fruit from you again—ever!” And his disciples overheard him.

15-17 They arrived at Jerusalem. Immediately on entering the Temple Jesus started throwing out everyone who had set up shop there, buying and selling. He kicked over the tables of the bankers and the stalls of the pigeon merchants. He didn’t let anyone even carry a basket through the Temple. And then he taught them, quoting this text:

My house was designated a house of prayer for the nations;
You’ve turned it into a hangout for thieves.

18 The high priests and religion scholars heard what was going on and plotted how they might get rid of him. They panicked, for the entire crowd was carried away by his teaching.

19 At evening, Jesus and his disciples left the city.

20-21 In the morning, walking along the road, they saw the fig tree, shriveled to a dry stick. Peter, remembering what had happened the previous day, said to him, “Rabbi, look—the fig tree you cursed is shriveled up!”

22-25 Jesus was matter-of-fact: “Embrace this God-life. Really embrace it, and nothing will be too much for you. This mountain, for instance: Just say, ‘Go jump in the lake’—no shuffling or shilly-shallying—and it’s as good as done. That’s why I urge you to pray for absolutely everything, ranging from small to large. Include everything as you embrace this God-life, and you’ll get God’s everything. And when you assume the posture of prayer, remember that it’s not all asking. If you have anything against someone, forgive—only then will your heavenly Father be inclined to also wipe your slate clean of sins.”

His Credentials

27-28 Then when they were back in Jerusalem once again, as they were walking through the Temple, the high priests, religion scholars, and leaders came up and demanded, “Show us your credentials. Who authorized you to speak and act like this?”

29-30 Jesus responded, “First let me ask you a question. Answer my question and then I’ll present my credentials. About the baptism of John—who authorized it: heaven or humans? Tell me.”

31-33 They were on the spot, and knew it. They pulled back into a huddle and whispered, “If we say ‘heaven,’ he’ll ask us why we didn’t believe John; if we say ‘humans,’ we’ll be up against it with the people because they all hold John up as a prophet.” They decided to concede that round to Jesus. “We don’t know,” they said.

Jesus replied, “Then I won’t answer your question either.”