Kurdi Sorani Standard

میخا 1

1پەیامی یەزدان کە لە سەردەمی یۆتام و ئاحاز و حەزقیای پاشایانی یەهودا بۆ میخای مۆرەشەتی هات، ئەو بینینەی سەبارەت بە سامیرە و ئۆرشەلیم بوو:

ئەی هەموو گەلان، گوێ بگرن،
    زەوی و هەموو ئەوانەی تێیدان، سەرنج بدەن:
پەروەردگار لە پەرستگای پیرۆزیەوە،
    یەزدانی باڵادەست ببێتە شایەت بەسەرتانەوە.

حوکمدان بەسەر سامیرە و ئۆرشەلیم

ئەوەتا، یەزدان لە شوێنی نیشتەجێبوونی خۆیەوە دێتە دەرەوە،
    دادەبەزێت و بەسەر بەرزاییەکانی زەویدا دەڕوات.
چیاکان لە ژێری دەتوێنەوە و
    دۆڵەکان شەق دەبەن،
وەک مۆم لەبەردەم ئاگردا،
    وەک ئاوی ڕۆیشتوو بە لێژاییدا.
هەموو ئەمە لەبەر یاخیبوونی یاقوب،
    لەبەر گوناهی بنەماڵەی ئیسرائیل.
چی هۆکاری یاخیبوونی یاقوبە؟
    ئایا سامیرە نییە؟
ئەی هۆکاری بتپەرستی بەرزاییەکانی یەهودا چییە؟
    ئایا ئۆرشەلیم نییە؟

«لەبەر ئەوە سامیرە کاول و وێران دەکەم،
    دەیکەمە کێڵگەی مێو چاندن.
بەردەکانی فڕێدەدەمە ناو دۆڵەکەوە و
    بناغەکانی دەردەخەم.
هەموو بتەکانی تێکدەشکێنرێن و
    هەموو کرێی داوێنپیسییەکەی بە ئاگر دەسووتێنرێت،
    هەموو بتەکانی وێران دەکەم.
لەبەر ئەوەی بە کرێی لەشفرۆشی کۆی کردووەتەوە،
    دەدرێتەوە لەشفرۆش.»

گریان و شیوەن گێڕان

لەبەر ئەوە دەلورێنم و دەلاوێنمەوە،
    بەپێی پەتی و بە ڕووتی هاتوچۆ دەکەم.
وەک چەقەڵ دەلورێنم و
    وەک کوندەپەپوو شیوەن دەگێڕم.
چونکە برینەکەی ساڕێژ نابێت،
    بەڵکو یەهوداش تووش بوو،
گەیشتە دەروازەی گەلەکەم،
    هەتا ئۆرشەلیم هات.
10 ئەوە لە گەت ڕامەگەیەنن،
    بە هیچ شێوەیەک مەگریێن،
لە بێت‌عۆفرادا[a]
    خۆت لە خۆڵ بگەوزێنە.
11 ئەی دانیشتووانی شافیر
    بە ڕووتی و شەرمەزاری بپەڕنەوە،
دانیشتووانی چەئەنان دەرنەچن.
    بێت‌ئێچەل دەگریێت
    بەڵام ناتانپارێزێت.
12 دانیشتووانی مارۆت بە ئازارەوە دەتلێنەوە،
    بە دڵەڕاوکێوە چارەسەر چاکە دەکەن،
چونکە لەلایەن یەزدانەوە
    بەڵا بۆ دەروازەی ئۆرشەلیم دابەزی.
13 ئەی دانیشتووانی لاخیش،
    گالیسکە بە ئەسپەوە ببەستن،
ئێوە یەکەمین شار بوون دوای یاخیبوونەکانی ئیسرائیل کەوتن،
    هەروەها سییۆنی کچتان[b] تووشی گوناه کرد.
14 لەبەر ئەوە دیاری ماڵئاوایی دەدەن
    بە مۆرەشەت گەت.
یارمەتی لە شارۆچکەکانی ئەکزیڤەوە[c] جێی متمانە نییە
    بۆ پاشاکانی ئیسرائیل.
15 داگیرکەرتان دەهێنمە سەر،
    ئەی دانیشتووانی مارێشا[d]،
ئەوەی شکۆی ئیسرائیلە
    دێتە عەدولام.
16 سەرتان بتاشن بۆ شیوەنگێڕان
    لەسەر منداڵە نازدارەکانتان،
وەک سیسارکە کەچەڵ بن و مووتان بە سەرەوە نەبێ
    چونکە منداڵی ئێوە بە دیل گیراوی ڕاپێچ دەکەن.

Notas al pie

  1. 1‏:10 (بێت‌عۆفرا) واتە (ماڵی خۆڵ).‏
  2. 1‏:13 دەربڕینێکی خوازەیە بۆ پایتەخت، مەبەست لە هەموو دانیشتووانی شارەکەیە. ‏
  3. 1‏:14 ئەکزیڤ واتە هەڵخەڵەتاندنە.‏
  4. 1‏:15 لە زمانی عیبریدا دەنگی (مارێشا) نزیکەی وشەیەکی دیکە کە واتە (داگیرکەر).‏

Hoffnung für Alle

Mica 1

Eine Gerichtsbotschaft für Israel und Juda (Kapitel 1–3)

Samarias Untergang

1In diesem Buch sind die Botschaften aufgeschrieben, die Micha aus Moreschet vom Herrn empfing. Während der Regierungszeit der judäischen Könige Jotam, Ahas und Hiskia offenbarte ihm Gott, was mit Samaria und Jerusalem geschehen würde:

Hört zu, all ihr Völker! Gebt acht, ihr Bewohner der Erde! Gott, der Herr, tritt als Zeuge gegen Israel[a] auf, er kommt aus seinem heiligen Tempel. Seht! Von seiner Wohnung im Himmel steigt er herab und schreitet über die Gipfel der Erde. Unter seinen Schritten schmelzen die Berge wie Wachs im Feuer, sie fließen in die Ebene, wie Wasser den Abhang hinabschießt. In den Tälern brechen tiefe Spalten auf.

Dies geschieht, weil die Israeliten, die Nachkommen von Jakob, gegen den Herrn gesündigt und ihm den Rücken gekehrt haben. Wer ist verantwortlich für Israels Schuld? Seine Hauptstadt Samaria! Und wer hat Juda zum Götzendienst an den Opferstätten verführt? Seine Hauptstadt Jerusalem!

Darum sagt der Herr: »Ich werde Samaria bis auf die Grundmauern niederreißen und die Trümmer ins Tal hinunterwerfen. Ich mache die Stadt dem Erdboden gleich; dort, wo sie lag, wird man dann Weinberge anlegen! Alle Götzenstatuen von Samaria lasse ich in Stücke hauen, die geschnitzten Bilder werden ein Raub der Flammen. Mit den kostbaren Gegenständen, die man vom Lohn der Tempelhuren angeschafft hat, bezahlen die Plünderer dann wiederum ihre Huren.«

Micha trauert über das Schicksal seines Volkes

Darum klage und weine ich, voller Trauer gehe ich barfuß und ohne Obergewand umher. Ich heule wie ein Schakal, schreie wie ein Strauß. Denn Samarias Wunden sind unheilbar, und auch Juda wird nicht verschont. Ja, selbst Jerusalem, die Hauptstadt meines Volkes, ist dem Untergang nah!

10 Erzählt den Philistern in Gat nichts davon, zeigt ihnen nicht eure Tränen! Wälzt euch vor Verzweiflung im Staub von Bet-Leafra![b] 11 Flieht nackt in Schimpf und Schande, ihr Einwohner von Schafir! Ihr von Zaanan, ihr werdet es nicht einmal mehr wagen, eure Stadt zu verlassen! Bet-Ezel bietet euch keinen Schutz mehr, man hört dort nur noch lautes Klagen. 12 Die Einwohner von Marot zittern vor Angst und hoffen, noch einmal davonzukommen,[c] denn der Herr lässt die Feinde schon bis vor die Tore von Jerusalem heranrücken.

13 Spannt die Pferde an und flieht, ihr Leute von Lachisch! Ihr habt die Menschen in Zion zur Sünde verführt, ihr seid genauso gottlos wie das Nordreich Israel! 14 Darum müsst ihr auch Moreschet im Gebiet von Gat hergeben. Auf die Stadt Achsib hatten die Könige von Israel ihre Hoffnung gesetzt. Doch sie werden enttäuscht wie von einem Bach, dessen Wasser im Sommer versiegt.

15 Ihr Einwohner von Marescha, eure Stadt wird ebenfalls dem Eroberer zum Opfer fallen, den Gott euch schickt! Dann werden sich Israels vornehme Männer in der Adullamhöhle verstecken müssen.[d] 16 Schneide dir in Trauer die Haare ab, Juda, bis du kahl bist wie ein Geier! Denn deine Bewohner, deine geliebten Kinder, werden in ein fremdes Land verschleppt!

Notas al pie

  1. 1,2 Wörtlich: gegen euch. – Vom Zusammenhang her sind hier wahrscheinlich die Israeliten angesprochen.
  2. 1,10 Die Verse 10‒15 enthalten im hebräischen Text zahlreiche Wortspiele im Zusammenhang mit den Ortsnamen. Zum Beispiel klingt das hebräische Wort für »erzählen« im Namen Gat an und »Staub« in Bet-Leafra.
  3. 1,12 Oder: Die Einwohner von Marot bangen um ihr Hab und Gut.
  4. 1,15 Wörtlich: Die Herrlichkeit Israels wird bis Adullam kommen.