Kurdi Sorani Standard

شینەکانی یەرمیا 1

1چۆن ئەم شارە بەجێهێڵراوە،
    ئەوەی پڕبوو لە خەڵک!
چۆن وەک بێوەژنی لێهات،
    ئەوەی لەناو نەتەوەکان مەزن بوو!
ئەوەی لەنێو هەرێمەکان شاژن بوو
    ئێستا بووەتە کەنیزە!

بە شەو بەکوڵ دەگریێت،
    فرمێسکی لەسەر گۆناکانییەتی.
    لەناو هەموو دۆستانی
    کەس نییە دڵنەوایی بکات.
هەموو دڵدارانی ناپاکییان لەگەڵ کرد،
    بوون بە دوژمنی.

لەدوای زەلیلی و کۆیلایەتی سەخت،
    یەهودا ڕاپێچ کرا،
لەنێو نەتەوەکان نیشتەجێ دەبێت،
    شوێنی ئارام نابینێتەوە.
ئەوانەی ڕاوی دەنێن
    لە ناوەڕاستی تەنگانەدا پێی دەگەن.

ئەو ڕێگایانەی بەرەو سییۆنن شین دەگێڕن،
    لەبەر ئەوەی کەس بۆ جەژنەکان نایەت.
هەموو دەروازەکانی چۆڵ دەکرێن،
    کاهینەکانی دەناڵێنن،
پاکیزەکانی خەمبارن،
    ئەویش تاڵی دەچێژێت.

ناحەزەکانی بوونە بە گەورەی ئەو،
    دوژمنەکانی سەرکەوتوون،
چونکە یەزدان خەمباری کرد،
    لەبەر زۆری گوناهەکانی
منداڵەکانی بەرەو خاکی غەریبی بردران،
    دوژمنەکانیان ڕاپێچیان کردن.

سییۆنی کچ[a]
    هەموو جوانییەکەی ڕۆیشت.
میرەکانی وەک ئاسکیان لێهاتووە
    لەوەڕگایان دەست ناکەوێت،
بە بێهێزی دەڕۆن
    لەبەردەم ئەوانەی ڕاویان دەنێن.

لە ڕۆژانی زەلیلی و سەرگەردانی،
    ئۆرشەلیم هەموو خۆشییەکانی خۆی بەبیر هاتەوە،
    کە لە دێرزەمانەوە بوون.
کاتێک گەلەکەی کەوتنە دەستی دوژمن،
    کەس نەبوو بە هانایەوە بێت.
دوژمنان تەماشایان کرد،
    بە ڕووخانەکەی پێکەنین.

ئۆرشەلیم بە تەواوی گوناهی کرد
    لەبەر ئەوە گڵاو بوو.
هەموو ئەوانەی ڕێزیان لێی دەگرت سووکایەتی پێ دەکەن،
    چونکە ڕووتی ئەویان بینی.
ئەویش دەناڵێنێت
    بەرەو دواوە ڕوو وەردەگێڕێت.

گڵاوییەکەی بە دامێنییەوە بوو،
    بیری لە چارەنووسی خۆی نەکردەوە.
کەوتنەکەی سامناک بوو،
    کەس نەبوو دڵنەوایی بکات.
«ئەی یەزدان، تەماشای زەلیلیم بکە،
    چونکە دوژمن سەرکەوت.»

10 دوژمن دەستی درێژکردووە
    بۆ سەر هەموو گەنجینەکانی،
نەتەوەکانی بینی
    هاتنە ناو پیرۆزگاکەیەوە،
ئەوانەی تۆ فەرمانت دا
    نەیێنە ناو کۆمەڵەکەی تۆوە.

11 سەراپای خەڵکەکەی دەناڵێنن و
    بەدوای ناندا دەگەڕێن،
گەنجینەکانی خۆیان بە خواردن دەدەن
    بۆ ئەوەی گیانیان بەبەردا بێتەوە.
«ئەی یەزدان، تەماشا بکە و ببینە،
    چونکە سووک بووم.»

12 «ئایا هیچ بۆ ئێوە نییە، ئەی هەموو ڕێبوارەکان؟
    تەماشای دەوروبەر بکەن و ببینن.
هیچ ئازارێک هەیە وەک ئازارەکەی من،
    ئەوەی کە تووشی منی کرد،
ئەوەی کە یەزدان بەسەری هێنام،
    لە ڕۆژی جۆشانی تووڕەییەکەی.

13 «لە سەرەوە ئاگری نارد،
    بۆ ناو ئێسکەکانم دایبەزاند،
تۆڕی بۆ قاچەکانم دانایەوە
    منی بەرەو پاش گەڕاندەوە.
منی وێران کرد،
    داهێزراو بە درێژایی ڕۆژ.

14 «گوناهەکانم وەک نیر[b] خرانە سەرم،
    بە دەستەکانی ئەو هۆنرانەوە.
گوناهەکانم خرانە سەر ملم و
    خودا هێزی لێ بڕیم.
پەروەردگار منی ڕادەستی کەسانێک کرد
    کە ناتوانم بەرەنگاریان ببمەوە.

15 «پەروەردگار هەموو پاڵەوانەکانی ڕەتکردەوە
    کە لەناو مندا بوون.
لەشکرێکی لە دژی من بانگکرد
    بۆ تێکشکاندنی گەنجەکانم.
پەروەردگار یەهودای کچە پاکیزەی
    لەناو گوشەر پڵیشاندەوە.

16 «لەسەر ئەمەیە من دەگریێم،
    چاوەکانم فرمێسک دەڕێژن،
ئەوەی دڵنەواییم دەکات لێم دوورکەوتووەتەوە،
    کەس نییە گیان ببوژێنێتەوە.
کوڕەکانم وێران بوون،
    لەبەر ئەوەی دوژمن زاڵ بوو.»

17 سییۆن دەستەکانی پان دەکاتەوە،
    بەڵام کەس نییە دڵنەوایی بکات.
یەزدان فەرمانی دا لە دژی یاقوب
    کە دراوسێکانی دوژمنی ئەو بن.
ئۆرشەلیم لەناویاندا
    گڵاو بوو.

18 «یەزدان ڕاستودروستە،
    بەڵام من لە دژی فەرمانی ئەو یاخی بووم.
ئەی هەموو گەلان، گوێ بگرن،
    تەماشای ئازارەکانم بکەن.
پاکیزە و لاوەکانم
    ڕاپێچ کران.

19 «هاوارم بردە لای هاوپەیمانەکانم،
    بەڵام هەڵیانخەڵەتاندم.
کاهین و پیرەکانم
    لە شاردا لەناوچوون
لەو کاتەی بەدوای خۆراکدا دەگەڕان
    بۆ ئەوەی لە ژیانیان بەردەوام بن.

20 «ئەی یەزدان، ببینە، من لە تەنگانەدام!
    دڵم توندە،
من لە ناخەوە پەستم،
    چونکە زۆر یاخی بووم.
لە دەرەوە شمشێر دەستبەکارە،
    لە ماڵەوەش تەنها مردن هەیە.

21 «خەڵک ناڵەی منیان بیست،
    بەڵام کەس نییە دڵنەواییم بکات.
هەموو دوژمنەکانم بەڵای منیان بیست،
    دڵخۆش بوون بەوەی تۆ بە منت کردووە.
خۆزگە ئەو ڕۆژەت بەسەردەهێنان کە باست کرد،
    ئینجا وەک منیان لێدێت.

22 «با هەموو خراپەکانیان بێنە بەردەمت،
    وایان بەسەربهێنە
وەک ئەوی بەسەر منت هێنا
    لەسەر هەموو گوناهەکانم.
زۆر دەناڵێنم و
    دڵم لاواز بووە.»

Notas al pie

  1. 1‏:6 دەربڕینێکی خوازەیە بۆ پایتەخت، مەبەست لە هەموو دانیشتووانی شارەکەیە.‏
  2. 1‏:14 مەبەستی لە بارگرانییە.‏

New American Standard Bible

Lamentations 1

The Sorrows of Zion

1How lonely sits the city
That was full of people!
She has become like a widow
Who was once great among the nations!
She who was a princess among the [a]provinces
Has become a forced laborer!
She weeps bitterly in the night
And her tears are on her cheeks;
She has none to comfort her
Among all her lovers.
All her friends have dealt treacherously with her;
They have become her enemies.
Judah has gone into exile [b]under affliction
And [c]under [d]harsh servitude;
She dwells among the nations,
But she has found no rest;
All her pursuers have overtaken her
In the midst of [e]distress.
The roads [f]of Zion are in mourning
Because no one comes to the appointed feasts.
All her gates are desolate;
Her priests are groaning,
Her virgins are afflicted,
And she herself [g]is bitter.
Her adversaries have become [h]her masters,
Her enemies [i]prosper;
For the Lord has caused her grief
Because of the multitude of her transgressions;
Her little ones have gone away
As captives before the adversary.
All her majesty
Has departed from the daughter of Zion;
Her princes have become like deer
That have found no pasture;
And they have [j]fled without strength
Before the pursuer.
In the days of her affliction and homelessness
Jerusalem remembers all her precious things
That were from the days of old,
When her people fell into the hand of the adversary
And no one helped her.
The adversaries saw her,
They mocked at her [k]ruin.
Jerusalem sinned greatly,
Therefore she has become an unclean thing.
All who honored her despise her
Because they have seen her nakedness;
Even she herself groans and turns away.
Her uncleanness was in her skirts;
She [l]did not consider her future.
Therefore she has [m]fallen astonishingly;
She has no comforter.
“See, O Lord, my affliction,
For the enemy has magnified himself!”
10 The adversary has stretched out his hand
Over all her precious things,
For she has seen the nations enter her sanctuary,
The ones whom You commanded
That they should not enter into Your congregation.
11 All her people groan seeking bread;
They have given their precious things for food
To restore their [n]lives themselves.
“See, O Lord, and look,
For I am despised.”
12 “Is it nothing to all you who pass this way?
Look and see if there is any [o]pain like my [p]pain
Which was severely dealt out to me,
Which the Lord inflicted on the day of His fierce anger.
13 “From on high He sent fire into my bones,
And it [q]prevailed over them.
He has spread a net for my feet;
He has turned me back;
He has made me desolate,
[r]Faint all day long.
14 “The yoke of my transgressions is bound;
By His hand they are knit together.
They have come upon my neck;
He has made my strength [s]fail.
The Lord has given me into the hands
Of those against whom I am not able to stand.
15 “The Lord has rejected all my strong men
In my midst;
He has called an appointed [t]time against me
To crush my young men;
The Lord has trodden as in a wine press
The virgin daughter of Judah.
16 “For these things I weep;
[u]My eyes run down with water;
Because far from me is a comforter,
One who restores my soul.
My children are desolate
Because the enemy has prevailed.”
17 Zion stretches out her hands;
There is no one to comfort her;
The Lord has commanded concerning Jacob
That the ones round about him should be his adversaries;
Jerusalem has become an unclean thing among them.
18 “The Lord is righteous;
For I have rebelled against His [v]command;
Hear now, all peoples,
And behold my [w]pain;
My virgins and my young men
Have gone into captivity.
19 “I called to my lovers, but they deceived me;
My priests and my elders perished in the city
While they sought food to restore [x]their strength themselves.
20 “See, O Lord, for I am in distress;
My [y]spirit is greatly troubled;
My heart is overturned within me,
For I have been very rebellious.
In the street the sword [z]slays;
In the house it is like death.
21 “They have heard that I groan;
There is no one to comfort me;
All my enemies have heard of my [aa]calamity;
They are glad that You have done it.
Oh, that You would bring the day which You have proclaimed,
That they may become like me.
22 “Let all their wickedness come before You;
And deal with them as You have dealt with me
For all my transgressions;
For my groans are many and my heart is faint.”

Notas al pie

  1. Lamentations 1:1 Or districts
  2. Lamentations 1:3 Or by reason of
  3. Lamentations 1:3 Or by reason of
  4. Lamentations 1:3 Lit great
  5. Lamentations 1:3 Or narrow places
  6. Lamentations 1:4 Or to
  7. Lamentations 1:4 Or suffers bitterly
  8. Lamentations 1:5 Lit head
  9. Lamentations 1:5 Or are at ease
  10. Lamentations 1:6 Lit gone
  11. Lamentations 1:7 Lit cessation
  12. Lamentations 1:9 Lit did not remember her latter end
  13. Lamentations 1:9 Lit come down
  14. Lamentations 1:11 Lit soul
  15. Lamentations 1:12 Or sorrow
  16. Lamentations 1:12 Or sorrow
  17. Lamentations 1:13 Or descended, overthrew
  18. Lamentations 1:13 Or Sick
  19. Lamentations 1:14 Lit stumble
  20. Lamentations 1:15 Or feast
  21. Lamentations 1:16 Lit My eye, my eye
  22. Lamentations 1:18 Lit mouth
  23. Lamentations 1:18 Or sorrow
  24. Lamentations 1:19 Lit their soul
  25. Lamentations 1:20 Lit inward parts are in ferment
  26. Lamentations 1:20 Lit bereaves
  27. Lamentations 1:21 Lit evil