زەبوورەکان 95 KSS - Psaumes 95 BDS

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 95

1وەرن، هەلهەلە بۆ یەزدان لێبدەین،
    هاواری شادی بکەین بۆ تاشەبەردی ڕزگاریمان.
بە ستایشەوە بچینە بەردەمی،
    بە مۆسیقاوە هاواری شادی بۆ بکەین.

چونکە یەزدان خودایەکی گەورەیە،
    پاشایەکی گەورەیە بەسەر هەموو خوداوەندەکانەوە.
قووڵاییەکانی زەوی بە دەستە و
    لووتکەی شاخەکان هی ئەون.
دەریا هی ئەوە و ئەو دروستی کردووە،
    بە دەستی خۆی شێوەی وشکانیی پێکهێنا.

وەرن، کڕنۆشی بۆ ببەین و بیپەرستین،
    لەبەردەم یەزدانی دروستکەرمان چۆک دابدەین،
چونکە ئەو خودامانە و
    ئێمە گەلی لەوەڕگاکەی ئەوین،
    مەڕی دەستی ئەوین.

ئەمڕۆ، کاتێک گوێتان لە فەرمایشتی ئەو دەبێت،
    دڵی خۆتان ڕەق مەکەن وەک لە مەریبا ڕوویدا،
    وەک ئەو ڕۆژە لە مەسا[a] لە بیابان،
لەوێ باوباپیرانتان تاقییان کردمەوە،
    هەرچەندە کردارەکانی منیان بینی،
    بەڵام هەر تاقییان کردمەوە.
10 چل ساڵ لەو نەوەیە تووڕە بووم،
    فەرمووم: «ئەمانە گەلێکن دڵیان گومڕا بووە و
    ڕێگای منیان نەناسی.»
11 بۆیە لە تووڕەییمدا سوێندم خوارد:
    «نایەنە ناو حەسانەوەی من.»

Notas al pie

  1. 95‏:8 ناوێکی عیبرییە بە واتای تاقیکردنەوە، شوێنێکە لە چۆڵەوانی سینا، هەروەها پێی دەگوترێت مەریبا. بڕوانە ڕوونکردنەوە دەربارەی مێرگی مەریبا لە زەبوورەکان 81‏:7.‏‏ هەروەها بڕوانە دەرچوون 17‏:1‏-7.‏‏

La Bible du Semeur

Psaumes 95

Il tient l’univers dans ses mains

1Venez, crions notre joie |en l’honneur de l’Eternel !
Acclamons notre rocher |car il est notre Sauveur !
Présentons-nous devant lui |avec des prières |de reconnaissance.
Acclamons-le en musique.
L’Eternel est le grand Dieu,
il est le grand Roi |au-dessus de tous les dieux.
C’est lui qui tient dans sa main |les profondeurs de la terre,
et les cimes des montagnes |sont aussi à lui.
A lui appartient la mer : |c’est lui qui l’a faite ;
à lui est le continent : |ses mains l’ont formé.
Venez et prosternons-nous,
ployons les genoux |devant l’Eternel |qui nous a créés.
Il est notre Dieu,
nous sommes le peuple |de son pâturage[a],
le troupeau |que sa main conduit.
Aujourd’hui, |si vous entendez sa voix[b],
ne vous endurcissez pas |comme à Meriba,
comme au jour de l’incident |de Massa dans le désert[c],
où vos ancêtres m’ont provoqué,
voulant me forcer la main, |bien qu’ils m’aient vu à l’action.
10 Pendant quarante ans[d], |j’ai éprouvé du dégoût |pour cette génération,
et j’ai dit alors : |C’est un peuple égaré par son cœur,
et qui ne fait aucun cas |des voies que je lui prescris.
11 C’est pourquoi, dans ma colère, |j’ai fait ce serment :
ils n’entreront pas dans le lieu de repos[e] |que j’avais prévu pour eux.

Notas al pie

  1. 95.7 Les rois étaient souvent appelés les bergers de leur peuple, leur royaume était leur pâturage (Jr 25.36 ; 49.19-20 ; 50.44-45). La même image s’applique à Dieu, le Roi-Berger suprême (voir 23.1).
  2. 95.7 Les v. 7b-8 sont cités, d’après l’ancienne version grecque, en Hé 3.15 et 4.7, et les v. 7b-11 en Hé 3.7-11.
  3. 95.8 Voir Ex 17.7 ; Nb 20.1-3.
  4. 95.10 Voir Nb 14.33-34.
  5. 95.11 Voir Dt 12.9-10. Le terme repos a été traduit ailleurs par existence paisible. Il s’agit de la paix que l’Eternel voulait donner à son peuple dans le pays promis, en le libérant de tous ses ennemis, si celui-ci se montrait fidèle (Dt 12.9-10).