زەبوورەکان 78 KSS - Psalm 78 NIRV

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 78

هۆنراوەیەکی ئاساف.

1ئەی گەلی من، گوێ بدەنە فێرکردنم،
    گوێ شل بکەن بۆ قسەکانی دەمم.
بە نموونە دەمم دەکەمەوە،
    مەتەڵی ڕۆژگاری کۆن دەردەبڕم.
ئەو شتانەی بیستوومانە و زانیومانە،
    ئەوەی باوباپیرانمان پێیان گوتووین.
ئەو شتانە لە منداڵەکانیان ناشارینەوە،
    بەڵکو بە نەوەی داهاتوو،
ستایشی یەزدان ڕادەگەیەنین،
    هێزی و کارە سەرسوڕهێنەرەکانی کە کردوویەتی.
لەناو بنەماڵەی یاقوب شەریعەتی[a] دامەزراند،
    لەناو ئیسرائیل تەورات،
کە باوباپیرانی ئێمەی ڕاسپارد
    کە فێری منداڵانی خۆیانی بکەن،
بۆ ئەوەی نەوەی داهاتوو بیانزانێت،
    ئەو منداڵانەی لەدایک دەبن،
    ئەوانیش هەستن و بۆ منداڵانی خۆیانی باس بکەن.
ئینجا هیوایان بە خودا دەبێت،
    کردارەکانی خودایان لە یاد ناچێ،
    بەڵکو ڕاسپاردەکانی بەجێدەگەیەنن.
بۆ ئەوەی وەک باوباپیرانیان نەبن،
    نەوەیەکی یاخی و کەللەڕەق،
نەوەیەک جگەرسۆز نەبوو بۆ خودا،
    ڕۆحیشیان دڵسۆزی ئەو نەبوو.

ئەفرایمییەکان کە چەکیان تیروکەوان بوو،
    لە ڕۆژی جەنگدا گەڕانەوە.
10 پەیمانی خودایان شکاند،
    بەپێی فێرکردنی نەجوڵانەوە.
11 کردارەکانی خودایان لەبیر کرد،
    ئەو کارە سەرسوڕهێنەرانەی کە پیشانی دابوون.
12 لەبەرچاوی باوباپیرانیان پەرجووی کرد،
    لە خاکی میسر، لە وڵاتی چۆعەن[b].
13 دەریای شەقکرد و پەڕاندنیەوە،
    وەک بەربەست ئاوی ڕاگرت.
14 بە ڕۆژ بەهۆی هەورەوە ڕێبەری کردن،
    بە درێژایی شەویش بە ڕووناکی ئاگر.
15 لە بیابان تاشەبەردی شەقکرد و ئاوی پێدان،
    ئەوەندە زۆر وەک لە دەریاوە بێت.
16 جۆگەی لەناو تاشەبەرد هەڵقوڵاند،
    وەک ڕووبار ئاوی بەردایەوە.

17 بەڵام بەردەوام بوون لە گوناهکردن لە دژی،
    لە یاخیبوون لە دژی هەرەبەرز لە بیابان.
18 لە دڵی خۆیاندا خودایان تاقی کردەوە
    بە داواکردنی ئەو خواردنەی دڵیان پێوەی بوو.
19 لە دژی خودا دوان، گوتیان:
    «ئایا خودا دەتوانێت لە چۆڵەوانی مێزێک بڕازێنێتەوە؟
20 ئەوەتا لە تاشەبەردەکەی دا و ئاوی لێ هێنا،
    جۆگەکان ئاویان لێ ڕژا!
ئایا دەتوانێت نانیش بدات و
    گۆشت بۆ گەلەکەی دابین بکات؟»
21 کە یەزدان ئەمەی بیست زۆر تووڕە بوو،
    ئاگری داگیرسا لە دژی یاقوب،
    هەروەها تووڕەیی هەستا لە ئیسرائیل،
22 چونکە بڕوایان بە خودا نەهێنا و
    پشتیان بە ڕزگاریی ئەو نەبەست.
23 جا فەرمانی دا بە هەورەکان لە بەرزایی،
    دەرگای ئاسمانی کردەوە،
24 مەنی بەسەریاندا باراند بۆ خواردن و
    دانەوێڵەی ئاسمانی پێدان.
25 مرۆڤ نانی فریشتەکانیان خوارد،
    ئازووقەی بۆ ناردن هەتا تێربوون.
26 لە ئاسمانەوە بای ڕۆژهەڵاتی هەڵکرد،
    بە هێزیشی بای باشووری بەرەو پێش برد.
27 وەک خۆڵ گۆشتی بەسەریاندا باراند،
    وەک لمی دەریاکان پەلەوەڕی باڵدار.
28 باراندییە ناو ئۆردوگاکەیان،
    لە دەوروبەری چادرەکانیان.
29 خواردیان و زۆر تیر بوون،
    ئەوەی دڵیان پێوەی بوو بۆی هێنان.
30 بەڵام بەر لەوەی ئەوەی حەزیان لێی بوو بەجێی بهێڵن،
    هێشتا خواردنەکەیان لەناو دەم بوو،
31 تووڕەیی خودا لێیان هەستا،
    هەرە بەهێزەکانی کوشتن و
    باشترین گەنجەکانی ئیسرائیلی خست.

32 لەگەڵ ئەمەشدا گوناهیان کردەوە،
    بڕوایان بە کارە سەرسوڕهێنەرەکانی نەکرد.
33 بە فووێک ڕۆژگاری لەناوبردن،
    بە تۆقاندن ساڵانیان.
34 ئەگەر بیانکوژێت بەدوای دەکەون،
    بە پەرۆشەوە دەگەڕێنەوە لای.
35 بەبیریان دێتەوە کە خودا تاشەبەردیانە،
    خودای هەرەبەرزیشە کە دەیانکڕێتەوە[c].
36 بەڵام بە دەم فێڵ دەکەن،
    بە زمان درۆی لەگەڵ دەکەن.
37 دڵیان لەلای ناچەسپێت،
    دڵسۆز نین لەگەڵ پەیمانەکەی.
38 ئەویش بەزەییدارە و
    لە گوناه خۆشدەبێت و نافەوتێنێت.
زۆر جار تووڕەیی خۆی دەگێڕێتەوە،
    هەموو هەڵچوونی خۆی دەرنابڕێت.
39 بەبیری دێتەوە ئەمانە مرۆڤن،
    بایەکن هەڵدەکەن و ناگەڕێنەوە.

40 چەند جار لە چۆڵەوانی لێی یاخیبوون،
    لە بیابان دڵتەنگیان کرد.
41 جار لەدوای جار خودایان تاقی کردەوە،
    خودا پیرۆزەکەی ئیسرائیلیان ئەزیەت دا.
42 دەستی ئەویان لەبیرچوو،
    ئەو ڕۆژەی ئەوانی لە دوژمن کڕییەوە.
43 ئەو ڕۆژەی لە میسر نیشانەی پیشاندا،
    لە وڵاتی چۆعەن پەرجووی کرد.
44 ڕووبار و جۆگەکانیانی گۆڕی بۆ خوێن،
    بۆ ئەوەی نەخۆنەوە.
45 مێشومەگەزی نارد پێوەیان دان،
    بۆقی نارد بۆگەنیان کردن.
46 بەروبوومی ئەوانی دا بە سن،
    بەری ماندووبوونیان بە کوللە.
47 بە تەرزە ڕەزەمێوەکانی کوتان و
    بە زوقم دار هەنجیرەکانی وشککردن.
48 گاوگۆتاڵی ئەوانی خستنە بەر تەرزە و
    ئاژەڵی ماڵی دانە بەر بروسکە.
49 گڕی هەڵچوونی خۆی ڕژاندە سەریان، تووڕەیی و تۆڵە و بەڵا،
    بە فریشتەی لەناوبەر ناردی.
50 ڕێگای بۆ تووڕەیی خۆی خۆشکرد،
    مردنی لێ نەگێڕانەوە،
    ژیانیانی تووشی دەرد کرد.
51 لە هەموو نۆبەرەکانی میسری دا،
    یەکەمین بەرهەمی پیاوەتی وڵاتی حام[d].
52 ئینجا وەک مەڕ گەلەکەی بەپێشدا،
    وەک ڕان لە چۆڵەوانی ڕابەرایەتی کردن.
53 بەبێ ترس بەرەو ئاسوودەیی ڕێنمایی کردن،
    بەڵام دەریا دوژمنەکانی داپۆشین.
54 بردنی بۆ سنووری خاکی پیرۆز،
    ئەو چیایەی بە دەستی ڕاستەی بەدەستیهێنا.
55 نەتەوەکانی لەبەردەم دەرکردن،
    میراتی بە گوریس بۆ دابەش کردن،
    هۆزەکانی ئیسرائیلی لە خێوەتەکانیان نیشتەجێ کرد.

56 بەڵام خودای هەرەبەرزیان تاقی کردەوە و یاخی بوون،
    یاساکەیان شکاند.
57 هەڵگەڕانەوە و فێڵبازییان کرد،
    وەک باپیرانیان لەڕێ لایاندا، وەک کەوانێکی ناڕێک.
58 بە نزرگەکانیان لەسەر بەرزاییەکان پەستیان کرد،
    بە بتەکانیان ئیرەیی[e] ئەویان جۆشاند.
59 خودا ئەمەی بیست، پڕ تووڕەیی بوو،
    بە تەواوی ئیسرائیلی ڕەتکردەوە.
60 چادری پەرستنی شیلۆی[f] بەجێهێشت،
    ئەو چادرەی لەناو مرۆڤ هەڵیدابوو.
61 سندوقی پەیمانی خۆی دایە دەست،
    هێمای هێز و شکۆی خۆی دایە دەست ناحەزەکانی.
62 گەلی خۆی خستە بەردەمی شمشێر،
    لە میراتەکەی تووڕە بوو.
63 گەنجەکانیان ئاگر هەڵیلووشین،
    کچەکانیان هەلهەلەیان لێ نەدا.
64 کاهینەکانیان بە شمشێر کەوتن،
    بێوەژنەکانیان شیوەنیان نەگێڕا.

65 ئەوسا پەروەردگار وەک خەوتووێک هەستا،
    وەک پاڵەوانێک لە سەرخۆشی بەهۆش بێتەوە.
66 لە دوژمنەکانی دا بۆ دواوە،
    کردنی بە ڕیسوایی هەمیشەیی.
67 خێوەتەکانی یوسفی ڕەتکردەوە،
    هۆزی ئەفرایمی هەڵنەبژارد،
68 بەڵکو هۆزی یەهودای هەڵبژارد،
    کێوی سییۆن کە خۆشی دەوێت.
69 وەک بەرزاییەکان پیرۆزگای خۆی بنیاد نا،
    وەک زەوی هەتاهەتایە چەسپاندی.
70 داودی بە خزمەتکاری خۆی هەڵبژارد و
    لەناو پشتیری مەڕ دەریهێنا.
71 لەدوای مەڕە شیردەرەکانەوە هێنای،
    بۆ ئەوەی ببێتە شوانی یاقوبی گەلی خۆی،
    ئیسرائیلی میراتگری خۆی.
72 ئەویش بە دڵپاکییەوە شوانایەتی کردن،
    بە دەستێکی کارامە ئاراستەی کردن.

Notas al pie

  1. 78‏:5 بڕوانە دەرچوون 16‏:31‏-34.‏‏
  2. 78‏:12 شارێکی میسرییە دەکەوتە ڕۆژهەڵاتی دەلتای نیلەوە.‏
  3. 78‏:35 عیبری: بە واتای خوێنگر دێت، بۆ تێگەیشتن لەم دەربڕینە بڕوانە ڕائووس 4‏‏.‏
  4. 78‏:51 مەبەست وڵاتی میسرە.‏
  5. 78‏:58 ئیرەیی: واتای هەڵوێستی توندی خودا بەرامبەر بە بتپەرستی، چونکە خودا دەیەوێت تەنها ئەو بپەرسترێت.‏
  6. 78‏:60 شارێک بوو لە باکووری بێت ئێل. یهۆشع ئەو شوێنەی هەڵبژارد بۆ ئەوەی سندوقی پەیمان و چادری چاوپێکەوتنی تێدا دابنێن.‏

New International Reader's Version

Psalm 78

Psalm 78

A maskil of Asaph.

My people, listen to my teaching.
    Pay attention to what I say.
I will open my mouth and tell a story.
    I will speak about things that were hidden.
    They happened a long time ago.
We have heard about them and we know them.
    Our people who lived before us have told us about them.
We won’t hide them from our children.
    We will tell them to those who live after us.
We will tell them what the Lord has done that is worthy of praise.
    We will talk about his power and the wonderful things he has done.
He gave laws to the people of Jacob.
    He gave Israel their law.
He commanded our people who lived before us
    to teach his laws to their children.
Then those born later would know his laws.
    Even their children yet to come would know them.
    And they in turn would tell their children.
Then they would put their trust in God.
    They would not forget what he had done.
    They would obey his commands.
They would not be like their people who lived long ago.
    Those people were stubborn. They refused to obey God.
They turned away from him.
    Their spirits were not faithful to him.

The soldiers of Ephraim were armed with bows.
    But they ran away on the day of battle.
10 They didn’t keep the covenant God had made with them.
    They refused to live by his law.
11 They forgot what he had done.
    They didn’t remember the wonders he had shown them.
12 He did miracles right in front of their people who lived long ago.
    At that time they were living in Egypt, in the area of Zoan.
13 God parted the Red Sea and led them through it.
    He made the water stand up like a wall.
14 He guided them with the cloud during the day.
    He led them with the light of a fire all night long.
15 He broke the rocks open in the desert.
    He gave them as much water as there is in the oceans.
16 He brought streams out of a rocky cliff.
    He made water flow down like rivers.

17 But they continued to sin against him.
    In the desert they refused to obey the Most High God.
18 They were stubborn and tested God.
    They ordered him to give them the food they wanted.
19 They spoke against God. They said,
    “Can God really put food on a table in the desert?
20 It is true that he struck the rock, and streams of water poured out.
    Huge amounts of water flowed down.
But can he also give us bread?
    Can he supply meat for his people?”
21 When the Lord heard what they said, he was very angry.
    His anger broke out like fire against the people of Jacob.
    He became very angry with Israel.
22 That was because they didn’t believe in God.
    They didn’t trust in his power to save them.
23 But he gave a command to the skies above.
    He opened the doors of the heavens.
24 He rained down manna for the people to eat.
    He gave them the grain of heaven.
25 Mere human beings ate the bread of angels.
    He sent them all the food they could eat.
26 He made the east wind blow from the heavens.
    By his power he caused the south wind to blow.
27 He rained down meat on them like dust.
    He sent them birds like sand on the seashore.
28 He made the birds come down inside their camp.
    The birds fell all around their tents.
29 People ate until they couldn’t eat any more.
    He gave them what they had wanted.
30 But even before they had finished eating, God acted.
    He did it while the food was still in their mouths.
31 His anger rose up against them.
    He put to death the strongest among them.
    He struck down Israel’s young men.

32 But even after all that, they kept on sinning.
    Even after the wonderful things he had done, they still didn’t believe.
33 So he brought their days to an end like a puff of smoke.
    He ended their years with terror.
34 Every time God killed some of them, the others would seek him.
    They gladly turned back to him again.
35 They remembered that God was their Rock.
    They remembered that God Most High had set them free.
36 But they didn’t mean it when they praised him.
    They lied to him when they spoke.
37 They turned away from him.
    They weren’t faithful to the covenant he had made with them.
38 But he was full of tender love.
    He forgave their sins
    and didn’t destroy his people.
Time after time he held back his anger.
    He didn’t let all his burning anger blaze out.
39 He remembered that they were only human.
    He remembered they were only a breath of air
    that drifts by and doesn’t return.

40 How often they refused to obey him in the desert!
    How often they caused him sorrow in that dry and empty land!
41 Again and again they tested God.
    They made the Holy One of Israel sad and angry.
42 They didn’t remember his power.
    They forgot the day he set them free
    from those who had treated them so badly.
43 They forgot how he had shown them his signs in Egypt.
    They forgot his miracles in the area of Zoan.
44 He turned the river of Egypt into blood.
    The people of Egypt couldn’t drink water from their streams.
45 He sent large numbers of flies that bit them.
    He sent frogs that destroyed their land.
46 He gave their crops to the grasshoppers.
    He gave their food to the locusts.
47 He destroyed their vines with hail.
    He destroyed their fig trees with sleet.
48 He killed their cattle with hail.
    Their livestock were struck by lightning.
49 Because he was so angry with Egypt, he caused them to have great trouble.
    In his great anger he sent destroying angels against them.
50 God prepared a path for his anger.
    He didn’t spare their lives.
    He gave them over to the plague.
51 He killed the oldest son of each family in Egypt.
    He struck down the oldest son in every house in the land of Ham.
52 But he brought his people out like a flock.
    He led them like sheep through the desert.
53 He guided them safely, and they weren’t afraid.
    But the Red Sea swallowed up their enemies.
54 And so he brought his people to the border of his holy land.
    He led them to the central hill country he had taken by his power.
55 He drove out the nations to make room for his people.
    He gave to each family a piece of land to pass on to their children.
    He gave the tribes of Israel a place to make their homes.

56 But they tested God.
    They refused to obey the Most High God.
    They didn’t keep his laws.
57 They were like their people who lived long ago.
    They turned away from him and were not faithful.
They were like a bow that doesn’t shoot straight.
    They couldn’t be trusted.
58 They made God angry by going to their high places.
    They made him jealous by worshiping the statues of their gods.
59 When God saw what the people were doing, he was very angry.
    He turned away from them completely.
60 He deserted the holy tent at Shiloh.
    He left the tent he had set up among his people.
61 He allowed the ark to be captured.
    Into the hands of his enemies he sent the ark where his glory rested.
62 He let his people be killed by swords.
    He was very angry with them.
63 Fire destroyed their young men.
    Their young women had no one to marry.
64 Their priests were killed by swords.
    Their widows weren’t able to weep.

65 Then the Lord woke up as if he had been sleeping.
    He was like a warrior waking up from the deep sleep caused by wine.
66 He drove back his enemies.
    He put them to shame that will last forever.
67 He turned his back on the tents of the people of Joseph.
    He didn’t choose to live in the tribe of Ephraim.
68 Instead, he chose to live in the tribe of Judah.
    He chose Mount Zion, which he loved.
69 There he built his holy place as secure as the heavens.
    He built it to last forever, like the earth.
70 He chose his servant David.
    He took him from the sheep pens.
71 He brought him from tending sheep
    to be the shepherd of his people Jacob.
    He made him the shepherd of Israel, his special people.
72 David cared for them with a faithful and honest heart.
    With skilled hands he led them.