زەبوورەکان 74 KSS - Psalm 74 KJV

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 74

هۆنراوەیەکی ئاساف.

1ئەی خودایە، بۆچی هەتاهەتایە ڕەتت کردینەوە؟
    بۆچی تووڕەییت دووکەڵ دەکات بەسەر مەڕی لەوەڕگاکەتدا؟
کۆمەڵی خۆت لەبیر بێت، کە لە کۆنەوە بەدەستت هێناوە،
    هۆزی میراتی خۆتت کڕییەوە،
    ئەم کێوی سییۆنە کە تێیدا نیشتەجێ بوویت.
هەنگاو هەڵبڕە بەرەو وێرانگای هەمیشەیی،
    هەموو ئەو وێرانکارییەی کە دوژمن بە پیرۆزگای کرد.

ناحەزەکانت لە ناوەڕاستی شوێنی چاوپێکەوتنی تۆدا نەڕاندیان،
    ئاڵاکانیان وەک نیشانە چەقاند.
لەوانە دەچوون کە تەورەکانیان بەرزکردووەتەوە،
    لەسەر داری دارستانەکان.
بە تەور و چەکوش تێکیان شکاند،
    هەموو نەخشێنراوەکان.
ئاگریان لە پیرۆزگاکەت بەردا،
    ئەو شوێنەی کە ناوی تۆی تێدا نیشتەجێیە گڵاویان کرد.
لە دڵی خۆیاندا گوتیان: «بە تەواوی بەسەریاندا زاڵ دەبین!»
    هەموو نزرگەیەکی خودایان لەسەر زەوی سووتاند.

پەرجووەکانمان[a] نابینین و
    هیچ پێغەمبەرێک نەماوە،
    کەسیشمان نازانێت تاکو کەیە.
10 ئەی خودایە، هەتا کەی ناحەزان جنێو بدەن؟
    ئایا دوژمن هەتاهەتایە بێزیان لە ناوی تۆ بێتەوە؟
11 بۆچی دەستت دەگەڕێنیتەوە؟
    دەستی ڕاستت لە باخەڵت دەربهێنە و لەناویان ببە!

12 بەڵام خودایە، تۆ هەر لە ئەزەلەوە پاشای منی،
    دروستکەری ڕزگاریت لەناوەڕاستی زەوی.

13 تۆ بە هێزی خۆت دەریات شەقکرد،
    سەری ئەژدیهاکانی دەریات لەسەر ئاو پانکردەوە.
14 تۆ سەرەکانی لیڤیاتانت[b] وردوخاش کرد،
    کردت بە خۆراکی دڕندە بیابانییەکان.
15 تۆ کانی و جۆگەکانت تەقاندەوە،
    تۆ ڕووبارە هەمیشە ڕۆیشتووەکانت وشککرد.
16 ڕۆژ هی تۆیە و شەویش هی تۆیە،
    تۆ ڕووناکی و خۆرت دامەزراند.
17 هەموو سنوورەکانی زەوی تۆ دیارت کردوون،
    تۆ هاوین و زستانت داهێناوە.

18 ئەی یەزدان، ئەمەت لەبیر بێت، ناحەزان سووکایەتییان پێت کرد،
    گەلێکی گێل بێزیان لە ناوی تۆ کردەوە.
19 گیانی کۆترەکەت[c] مەدە زیندەوەرەکان،
    هەرگیز ژیانی گەلە چەوسێنراوەکەت لەبیر مەکە.
20 پەیمانی خۆت لەبیر بێت،
    چونکە هەموو شوێنە تاریکەکانی زەوی بوونە لانەی توندوتیژی.
21 ڕێ مەدە کەسی تێکشکاو بە شەرمەزاری بگەڕێتەوە.
    با هەژار و کڵۆڵان ستایشی ناوت بکەن.
22 ئەی خودایە، ڕاپەڕە، بەرگری لە مافی خۆت بکە!
    لەبیرت بێت چۆن گێلەکان بە درێژایی ڕۆژ گاڵتەیان پێت دەکرد.
23 قسەی دژەکانت لەبیر مەکە،
    ژاوەژاوی نەیارانت کە بەردەوام لە زیادبوونە.

Notas al pie

  1. 74‏:9 پەرجوو: موعجیزە.‏
  2. 74‏:14 جۆرە ئەژدیهایەکە، بڕوانە ئەیوب 41‏:1‏‏.‏
  3. 74‏:19 مەبەستی لە گەلی ئیسرائیلە، بڕوانە هۆشەع 7‏:11‏‏.‏

King James Version

Psalm 74

1O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?

Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt.

Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary.

Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs.

A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees.

But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers.

They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground.

They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land.

We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long.

10 O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever?

11 Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom.

12 For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.

13 Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters.

14 Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness.

15 Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers.

16 The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun.

17 Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter.

18 Remember this, that the enemy hath reproached, O Lord, and that the foolish people have blasphemed thy name.

19 O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever.

20 Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty.

21 O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name.

22 Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily.

23 Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually.