زەبوورەکان 49 KSS - Psaumes 49 BDS

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 49

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان، زەبوورێکی کوڕانی قۆرەح.

1ئەی هەموو گەلان، ئەمە ببیستن،
    ئەی هەموو دانیشتووانی زەوی، گوێ بگرن،
پایەبەرز و پایەنزم،
    هەژار و دەوڵەمەند پێکەوە.
دەمم باسی دانایی دەکات،
    لێکدانەوەی دڵم تێگەیشتنە.
گوێ بۆ پەند شل دەکەم،
    بە قیسارە مەتەڵەکەم ڕوون دەکەمەوە.

بۆ لە ڕۆژانی تەنگانە بترسم،
    کاتێک فێڵبازە خراپەکارەکان دەورم دەگرن؟
ئەوانەن کە پشت بە سامانیان دەبەستن،
    شانازی بە دەوڵەمەندییەکەیان دەکەن.
کەس ناتوانێت ژیانی براکەی بکڕێتەوە،
    یان کەفارەتی ئەو بداتە خودا.
چونکە کڕینەوەی ژیان زۆر گران دەکەوێت،
    هەرگیز ناتوانرێت نرخی تەواوی بدرێت،
تاکو بۆ هەتاهەتایە بە زیندووێتی بمێنێتەوە و
    گۆڕ نەبینێت.
10 چونکە هەموو دەبینن کە تەنانەت کەسە داناکانیش دەمرن،
    نەزانەکان و گێلەکان وەک یەک لەناودەچن و
    سامانیان بۆ ئەوانی دیکە جێدەهێڵن.
11 گۆڕیان ماڵی هەتاهەتاییانە،
    شوێنی نیشتەجێبوونیانە نەوە دوای نەوە،
    لەگەڵ ئەوەشدا زەویشیان بە ناوی خۆیانەوە ناودەنا.

12 مرۆڤ هەرچەندە دەوڵەمەند بێت نامێنێت،
    وەک ئەو ئاژەڵانە وایە کە لەناودەچن.

13 ئەمە ڕێگای ئەوانەیە کە پشت بە خۆیان دەبەستن،
    ئەوانەش کە دوایان دەکەون بە قسەکانیان پەسەندی دەکەن.[a]
14 ئەوانە وەک مەڕن و چارەنووسیان مەرگە،
    مەرگ دەبێتە شوانیان.
لە بەیانیدا سەرڕاستەکان فەرمانڕەوایەتییان دەکەن،
    شێوەیان دادەڕزێت،
    جیهانی مردووان دەبێتە ماڵیان.
15 بەڵام خودا گیانم لە چنگی جیهانی مردووان دەکڕێتەوە،
    چونکە بۆ لای خۆی دەمبات.
16 ترست لێ نەنیشێت ئەگەر یەکێک دەوڵەمەند بوو،
    شکۆمەندی ماڵەکەی زیاد بوو،
17 چونکە کە مرد هیچ لەگەڵ خۆی نابات،
    شکۆیەکەی بەدوایەوە نابێت.
18 لەگەڵ ئەوەی کاتێک زیندووە خۆی بە بەختەوەر دەزانێت،
    ستایش دەکرێیت کاتێک سەرکەوتوو بیت.
19 بەڵام ئەویش بۆ نەوەی باوباپیرانی دەڕوات،
    ئەوانەی هەتاهەتایە چاویان بە ڕووناکی ناکەوێتەوە.

20 مرۆڤ دەوڵەمەندیش بێت ئەگەر تێنەگات،
    وەک ئەو ئاژەڵانە وایە کە لەناودەچن.

Notas al pie

  1. 49‏:13 لە دەقی عیبری لێرە و لە ئایەتی 15، وشەی سەلاە‏ هەیە کە لەوانەیە ئاماژەیەکە بۆ وەستانی مۆسیقا و خوێندنەوە.‏

La Bible du Semeur

Psaumes 49

Un linceul n’a pas de poches

1Au chef de chœur. Un psaume des Qoréites[a].

O vous, tous les peuples, |écoutez ceci !
Habitants du monde, |prêtez attention,
vous, gens d’humble condition |et vous, gens de haute condition,
vous, les hommes riches |comme vous les pauvres !
De ma bouche sortent |des paroles sages,
et mon cœur médite |des propos sensés.
Mon oreille écoute |des proverbes sages.
Au son de la lyre, |je vais révéler |le sens d’une énigme.

Pourquoi donc craindrais-je, |aux jours du malheur,
où je suis environné |des méfaits des fourbes ?
Ils ont foi en leur fortune
et ils tirent vanité |de leurs immenses richesses.
Aucun homme, cependant, |ne peut racheter un autre.
Aucun ne saurait payer |à Dieu sa propre rançon.
Car le rachat de leur vie |est bien trop coûteux.
Il leur faut, à tout jamais, |en abandonner l’idée.
10 Vivront-ils toujours ?
Eviteront-ils la fosse ?
11 On voit bien mourir le sage,
et le sot et l’insensé |vont périr également,
en laissant leurs biens à d’autres.
12 Cependant, ils s’imaginent |que leurs maisons vont durer |jusque dans l’éternité[b]
et que leurs demeures |seront à l’abri du temps |pendant des générations,
eux qui voulaient que leurs terres |soient appelées de leur nom.
13 L’homme le plus honoré |ne vit pas longtemps :
car il est semblable aux animaux |qui doivent périr[c].
14 Tel est l’avenir de ceux |qui leur font confiance,
qui approuvent leurs discours[d].
            Pause
15 On les pousse vers la tombe |comme un troupeau de moutons,
et la mort se repaît d’eux.
Au matin, les hommes droits |vont les piétiner.
Loin de leur demeure, |au séjour des morts, |leur beauté s’évanouira.
16 Mais Dieu me délivrera |du séjour des morts,
car il me prendra.
            Pause
17 Ne sois donc pas alarmé |quand un homme s’enrichit,
quand tu vois le luxe |s’étaler dans sa maison.
18 Car, lorsqu’il mourra, |il n’emportera |rien de ce qu’il possédait :
ses biens ne le suivront pas[e].
19 Pendant sa vie il pouvait |se dire béni
– et les gens vous louent |lorsque tout va bien pour vous –,
20 il lui faudra bien rejoindre |ses ancêtres décédés
qui, jamais plus, ne verront |briller la lumière.
21 L’homme le plus honoré, |s’il n’a pas d’intelligence,
est semblable aux animaux |qui doivent périr.

Notas al pie

  1. 49.1 Voir note 42.1.
  2. 49.12 Selon le texte hébreu. Les anciennes versions grecque et syriaque ont : cependant leur tombe sera leur maison pour toujours, leur demeure pour des générations.
  3. 49.13 Dans l’ancienne version grecque et la version syriaque, les v. 13 et 21 sont identiques.
  4. 49.14 Autre traduction : telle est leur voie, leur folie, et ceux qui les suivent approuvent leurs discours.
  5. 49.18 Voir 1 Tm 6.7.