زەبوورەکان 139 KSS - Psaumes 139 BDS

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 139

بۆ گەورەی گۆرانیبێژان، زەبوورێکی داود.

1ئەی یەزدان، تۆ منت پشکنی و
    منت ناسی.
هەستان و دانیشتنی منت زانیوە،
    لە دوورەوە لە بیرکردنەوەم گەیشتووی.
ڕێڕەو و جێی ڕاکشانی منت پێواوە،
    شارەزای هەموو ڕێگاکانی منیت.
ئەی یەزدان، بەر لەوەی وشەیەک لەسەر زمانم هەبێت،
    تۆ بە تەواوی دەیزانی.
لەپێش و لە پشتەوە دەورت داوم،
    دەستت دەخەیتە سەرم.
ئەم زانینەی تۆم بەلاوە زۆر سەیرە،
    لە سەرووی منەوەیە، ناتوانم بەدەستی بهێنم.

بۆ کوێ بچم لە ڕۆحی تۆ؟
    بۆ کوێ هەڵبێم لە ڕوخسارت؟
ئەگەر سەربکەوم بۆ ئاسمان، ئەوەتا تۆ لەوێی،
    ئەگەر لەناو جیهانی مردووان ڕاکشێم، ئەوەتا تۆ لەوێی.
ئەگەر دەست بە باڵی بەرەبەیانەوە بگرم،
    ئەگەر لەوپەڕی دەریا[a] نیشتەجێ بم،
10 لەوێش دەستی تۆ ڕێنماییم دەکات،
    دەستە ڕاستەت بە خۆیەوە دەمگرێت.
11 ئەگەر گوتم: «بێگومان تاریکی دامدەپۆشێت،
    ڕووناکیش دەبێتە شەوی دەورم،»
12 ئەوا لە تاریکیشدا لەلای تۆ تاریک دانایەت،
    شەو وەک ڕۆژ ڕووناکی دەبەخشێت،
    تاریکیش وەک ڕووناکی وایە.

13 چونکە تۆ ناخی منت دروستکردووە،
    لەناو سکی دایکم منت چنیوە.
14 ستایشت دەکەم، چونکە بە سامناکی دروستکراوم، سەرسوڕهێنەرم،
    کارەکانت سەرسوڕهێنەرن،
    لە ناخمەوە باش ئەمە دەزانم.
15 ئێسقانم لە تۆ شاراوە نەبوو،
    کاتێک لە پەنهانی دروستکرام،
    لەناو سکی زەوی نەخشێنرام.
16 هێشتا لە سکی دایکم بووم، ئەندامەکانی لەشمت بینی.
    هەموو ئەو ڕۆژانە کە بۆ من شێوەیان کێشرا،
لە پەڕتووکەکەتدا نووسراون،
    پێش ئەوەی هیچ کامێکیان هەبن.
17 ئەی خودایە، بیرۆکەکانت بەلای منەوە چەند گرانبەهایە!
    کۆی ژمارەیان چەندە مەزنە!
18 ئەگەر بیانژمێرم، لە لم زیاترن.
    کە بەئاگادێمەوە هێشتا لەگەڵ تۆم.

19 خودایە، خۆزگە بەدکارەکانت دەکوشت!
    ئەی خوێنڕێژەکان، لێم دووربکەونەوە!
20 ئەوانەی بە خراپە باست دەکەن،
    سکاڵاکاران بەبێ هۆ لێت هەستاون!
21 ئەی یەزدان، ئایا ڕقم لەوانە نەبێت کە ڕقیان لە تۆیە؟
    ئایا قێزم لەوانە نەبێتەوە کە لە دژی تۆ دەوەستن؟
22 بە تەواوی ڕقم لێیانە،
    بوون بە دوژمنم.
23 خودایە، بمپشکنە و بزانە دڵم چی تێدایە!
    تاقیم بکەوە و بزانە خولیای چیم.
24 سەیر بکە ئاخۆ هیچ ڕێگایەکی خراپەم تێدایە،
    ڕێنماییم بکە لە ڕێگای هەتاهەتایی.

Notas al pie

  1. 139‏:9 مەبەستی لە ڕۆژئاوای دوورە.‏

La Bible du Semeur

Psaumes 139

Seigneur, tu sais tout de moi

1Au chef de chœur. Psaume de David.

Eternel, |tu me sondes |et tu me connais.
Toi, tu sais quand je m’assieds |et quand je me lève.
De loin, tu discernes |tout ce que je pense.
Tu sais quand je marche |et quand je me couche,
et tous mes chemins |te sont familiers.
Bien avant qu’un mot |vienne sur mes lèvres,
Eternel, |tu sais déjà tout |ce que je vais dire.
Tu m’entoures |par-derrière et par-devant,
et tu mets ta main sur moi.
Merveilleux savoir |hors de ma portée,
savoir trop sublime |pour que je l’atteigne.

Où pourrais-je aller |loin de ton Esprit ?
Où pourrais-je fuir |hors de ta présence ?
Si je monte au ciel |tu es là,
et si je descends |au séjour des morts, |t’y voilà !
Si j’emprunte |les ailes de l’aube
et que j’aille demeurer |aux confins des mers,
10 là aussi ta main |me dirigera,
ton bras droit |me tiendra.
11 Et si je me dis : |« Du moins les ténèbres |m’envelopperont »,
alors la nuit même |se change en lumière |tout autour de moi.
12 Pour toi, même les ténèbres |ne sont pas obscures
et la nuit est claire |comme le plein jour :
lumière ou ténèbres |pour toi sont pareilles.

13 Tu m’as fait ce que je suis,
et tu m’as tissé |dans le ventre de ma mère.
14 Je te loue |d’avoir fait de moi |une créature |aussi merveilleuse :
tu fais des merveilles,
et je le reconnais bien.
15 Mon corps n’était pas caché |à tes yeux
quand, dans le secret, |je fus façonné
et tissé |comme dans les profondeurs |de la terre.
16 Je n’étais encore |qu’une masse informe, |mais tu me voyais
et, dans ton registre, |se trouvaient déjà inscrits
tous les jours |que tu m’avais destinés
alors qu’aucun d’eux |n’existait encore.

17 Combien tes desseins, ô Dieu, |sont, pour moi, impénétrables,
et comme ils sont innombrables !
18 Si je les comptais,
ils seraient bien plus nombreux |que les grains de sable |sur les bords des mers.
Voici, je m’éveille, |je suis encore avec toi.

19 Puisses-tu, ô Dieu, |faire mourir le méchant !
Que les hommes sanguinaires |partent loin de moi !
20 Ils se servent de ton nom |pour leurs desseins criminels,
eux, tes adversaires, |l’utilisent pour tromper.
21 Eternel, |comment donc ne pas haïr |ceux qui te haïssent,
et ne pas prendre en dégoût |ceux qui te combattent ?
22 Eh bien, je leur voue |une haine extrême,
et les considère |comme mes ennemis mêmes.

23 Sonde-moi, ô Dieu, |pénètre mon cœur,
examine-moi, |et pénètre les pensées |qui me bouleversent !
24 Considère si je suis |le chemin du mal
et dirige-moi |sur la voie |prescrite depuis toujours !