زەبوورەکان 132 KSS - Psalm 132 MSG

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 132

گۆرانی گەشتیاران.

1ئەی یەزدان، داود و هەموو ئازارەکانی
    بەبیر خۆت بهێنەوە.

ئەو سوێندەی بۆ یەزدانی خوارد،
    نەزرەکەی بۆ خودای تواناداری یاقوب:
«شەرت بێت نەچمەوە ناو خێوەتی ماڵەکم،
    نەچمە ناو نوێنەکەم،
خەو نەدەم بە چاوەکانم،
    پشوو نەدەم بە پێڵووەکانم،
تاکو شوێنێک بۆ یەزدان پەیدا نەکەم،
    نشینگەیەک بۆ خودای تواناداری یاقوب.»

ئەوەتا لە ئەفراتە[a] هەواڵی ئەومان بیست،
    لەناو کێڵگەکانی «یاعەر»[b] دۆزیمانەوە:
«با بچینە نشینگەکەی،
    با لە تەختەپێی کڕنۆش ببەین.
ئەی یەزدان، هەستە و وەرە بۆ شوێنی حەوانەوەت،
    خۆت و سندوقی هێزت[c].
با کاهینەکانت ڕاستودروستی لەبەر بکەن،
    خۆشەویستانت هەلهەلە لێبدەن.»

10 لە پێناوی داودی بەندەی خۆت،
    دەستنیشانکراوەکەت[d] ڕەت مەکەرەوە.

11 یەزدان بە ڕاستی سوێندی بۆ داود خوارد و
    لێی پاشگەز نابێتەوە:
    «لە بەری پشتی خۆت لەسەر تەختەکەت دادەنێم.
12 ئەگەر کوڕەکانت پەیمانەکەم نەشکێنن،
    هەروەها ئەو فەرزانەی کە فێریان دەکەم،
ئەوسا خۆیان و نەوەکانیان هەتاهەتایە
    لەسەر تەختەکەت دادەنیشن.»

13 چونکە یەزدان سییۆنی هەڵبژارد و
    حەزی کرد بیکات بە نشینگەی خۆی.
14 «هەتاهەتایە ئەمە ئارامگامە،
    لێرە نیشتەجێ دەبم، چونکە پێم خۆشە!
15 بەرەکەت بەسەر ئازووقەکەیدا دەبارێنم،
    هەژارەکانی تێر نان دەکەم.
16 ڕزگاری دەکەمە بەر کاهینەکانی،
    خۆشەویستانی بە شادمانییەوە هەلهەلە لێ دەدەن.

17 «لەوێ هێز بە داود دەبەخشم،
    چرایەک بۆ دەستنیشانکراوەکەم[e] ئامادە دەکەم.
18 شەرمەزاری دەکەمە بەر دوژمنەکانی،
    بەڵام تاجەکەی سەر ئەو شکۆفە دەکات.»

Notas al pie

  1. 132‏:6 ئەفراتە ناوی پێشتری شاری بێت‌لەحم بووە.‏
  2. 132‏:6 یاعەر، مەبەست قیریەت یەعاریمە دەکەوێتە نزیکەی دووری 14 کیلۆمەتر لە بێت‌شەمەش، بڕوانە یەکەم ساموئێل 6‏:17‏-21.‏‏
  3. 132‏:8 مەبەست سندوقی پەیمانە، بڕوانە دەرچوون 25‏:10‏-22 و یەکەم ساموئێل 4‏:11‏–6‏:21.‏‏
  4. 132‏:10 بە زمانی عیبری پێی دەگوترێ مەشیخ‏ یان مەشیح‏.‏
  5. 132‏:17 بە زمانی عیبری پێی دەگوترێ مەشیخ‏ یان مەشیح‏.‏

The Message

Psalm 132

A Pilgrim Song

11-5 O God, remember David,
    remember all his troubles!
And remember how he promised God,
    made a vow to the Strong God of Jacob,
“I’m not going home,
    and I’m not going to bed,
I’m not going to sleep,
    not even take time to rest,
Until I find a home for God,
    a house for the Strong God of Jacob.”

6-7 Remember how we got the news in Ephrathah,
    learned all about it at Jaar Meadows?
We shouted, “Let’s go to the shrine dedication!
    Let’s worship at God’s own footstool!”

8-10 Up, God, enjoy your new place of quiet repose,
    you and your mighty covenant ark;
Get your priests all dressed up in justice;
    prompt your worshipers to sing this prayer:
“Honor your servant David;
    don’t disdain your anointed one.”

11-18 God gave David his word,
    he won’t back out on this promise:
“One of your sons
    I will set on your throne;
If your sons stay true to my Covenant
    and learn to live the way I teach them,
Their sons will continue the line—
    always a son to sit on your throne.
Yes—I, God, chose Zion,
    the place I wanted for my shrine;
This will always be my home;
    this is what I want, and I’m here for good.
I’ll shower blessings on the pilgrims who come here,
    and give supper to those who arrive hungry;
I’ll dress my priests in salvation clothes;
    the holy people will sing their hearts out!
Oh, I’ll make the place radiant for David!
    I’ll fill it with light for my anointed!
I’ll dress his enemies in dirty rags,
    but I’ll make his crown sparkle with splendor.”