زەبوورەکان 110 KSS - Заб 110 CARSA

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 110

زەبوورێکی داود.

1یەزدان بە خاوەن شکۆی منی فەرموو:

    «لە دەستەڕاستم دابنیشە،
    هەتا دوژمنانت دەکەمە تەختەپێ[a] بۆ پێیەکانت.»

یەزدان لە سییۆنەوە هێز و دەسەڵاتەکەت فراوان دەکات،
    لەناو دوژمنەکانت فەرمانڕەوایەتی دەکەیت.
گەلەکەت لە ڕۆژی هێزت خۆیان پێشکەش دەکەن،
    بە ئاراییشتێکی پیرۆزەوە لە منداڵدانی بەرەبەیانەوە،
    تۆ شەونم لە گەنجییەتیت وەردەگریت.

یەزدان سوێندی خواردووە و بڕیاری ناگۆڕێت:
    «هەتاهەتایە تۆ کاهینیت لە پلەی مەلکیسادق[b]

پەروەردگار لەلای دەستە ڕاستی تۆیە،
    لە ڕۆژی تووڕەییەکەی پاشایان وردوخاش دەکات.
لەنێو نەتەوەکان حوکم دەدات، خاکیان پڕ دەکات لە تەرم،
    سەرۆکەکان لەسەر هەموو زەوی وردوخاش دەکات.
پاشا لە جۆگەی دەم ڕێگا دەخواتەوە،
    لەبەر هەموو ئەمانە سەری بەرز ڕادەگرێت.

Notas al pie

  1. 110‏:1 پاشا بەهۆی ئەوەی کورسییەکەی بەرزتر بووە، تەختەیەک لەژێر پێی بووە، پاشا وێنەی دوژمنەکانی لەسەر کێشاوە، وەک هێمایەک بۆ خستنە ژێر پێیان.‏
  2. 110‏:4 باڵاترین کاهینە لەلای خودای گەورە. بڕوانە پەیدابوون 14‏:18‏‏.‏

Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Заб 110

1Славлю Вечного всем своим сердцем
    в совете праведных и в собрании народном.

Велики дела Вечного,
    желанны всеми, кто любит их.
Славны и великолепны деяния Его;
    праведность Его пребудет вечно.
Памятными сделал Он Свои дела;
    милостив и милосерден Вечный[a].
Он даёт пищу боящимся Его,
    вечно помнит Своё соглашение.
Народу Своему Он явил силу Своих дел,
    отдав им землю чужих народов.
Дела Его рук истинны и справедливы,
    Его наставления верны.
Вечно тверды они
    и основаны на истине и правоте.
Своему народу послал Он избавление,
    установил навечно Своё соглашение.
    Его имя свято и грозно!

10 Страх перед Вечным – начало мудрости.
    Разумны те, кто исполняет Его повеления.
    Вечная хвала Ему!

Славьте Вечного!

Notas al pie

  1. 110:4 Милостив и милосерден Вечный – это выражение основано на словах из Таурата (см. Исх. 34:6) и является родственным арабскому выражению: «бисмиллях-ир-рахман-ир-рахим», что переводится как: «Во имя Аллаха милостивого и милосердного». В доисламской Аравии христиане государства Набатея использовали похожее выражение, переняв его из иудейской традиции.