Kurdi Sorani Standard

ئیشایا 38

نەخۆشی حەزقیا

1لەو ڕۆژانەی[a] حەزقیا نەخۆش کەوت، لە سەرە مەرگ بوو، ئیشایا پێغەمبەر کوڕی ئامۆچ هات بۆ لای و پێی گوت: «یەزدان ئەمە دەفەرموێت: وەسیەت بۆ ماڵەکەت بکە، چونکە دەمریت و ناژیت.»

حەزقیا ڕووی لە دیوارەکە کرد و نوێژی بۆ یەزدان کرد، گوتی: «ئای یەزدان، ئەوەت لەیاد بێت کە چۆن بە دڵسۆزی و پڕ بە دڵ دۆستایەتیم کردیت، ئەوەی پێت باش بوو کردم.» ئینجا حەزقیا بەکوڵ گریا.

جا ئیشایا فەرمایشتی یەزدانی بۆ هات، فەرمووی: «بڕۆ و بە حەزقیا بڵێ: ”یەزدان، پەروەردگاری داودی باپیرە گەورەت ئەمە دەفەرموێت: گوێم لە پاڕانەوەکەت بوو و فرمێسکەکانتم بینی، پازدە ساڵ لە تەمەنت زیاد دەکەم و فریای خۆت و ئەم شارەش دەکەوم، بەرگری لەم شارە دەکەم لە دەستی پاشای ئاشور.

«”ئەمەش نیشانە بێت بۆت لەلایەن یەزدانەوە، کە یەزدان ئەم کارە دەکات کە بەڵێنی دا: ئەوەتا سێبەر دەگەڕێنمەوە بەو پلانەی پێی هاتووەتە خوارەوە، بە پلەکانی ئاحاز بە خۆر، دە پلە بەرەو دواوە.“» جا خۆر دە پلە گەڕایەوە بەو پلانەی پێی هاتبووە خوار.

نووسراوی حەزقیای پاشای یەهودا، دوای ئەوەی نەخۆش کەوت و لە نەخۆشییەکەی چاک بووەوە:

10 گوتم: «ئایا لە هەڕەتی گەنجیمدا
    من دەچم بۆ جیهانی مردووان
    چونکە یەزدان لە پاشماوەی ژیانم بێبەشی کردووم؟»
11 گوتم: «یەزدان نابینم
    لە خاکی زیندوواندا،
لەمەودوا چیتر سەیری ئادەمیزاد ناکەم
    لەسەر ڕووی زەوی.
12 خانووم هەڵتەکا و لەلام ڕۆیشت
    وەک خێوەتی شوانان،
وەکو جۆڵا ژیانی خۆمم پێچایەوە و
    لە تەونەکەمدا بڕیمەوە.
    شەو و ڕۆژ تۆ لەناوم دەبەیت،
13 هەتا بەیانی هاوار دەکەم،
    وەک شێر ئێسکم ورد بکات،
    شەو و ڕۆژ تۆ لەناوم دەبەیت.
14 وەک پەڕەسێلکە و ڕیشۆڵە جیکە جیک دەکەم،
    وەکو کۆتر دەگمێنم،
چاوم شل بوو هێندە لە ئاسمان بڕوانم.
    وەڕس بووم، ئەی پەروەردگار، بە هانام وەرە!»

15 ئیتر چی بڵێم؟
    ئەو پێی فەرمووم و ئەو خۆی کردی.
بە بێفیزی بە هەموو ساڵانمدا دەڕۆم
    لەبەر تاڵاوی گیانم.
16 ئەی پەروەردگار، مرۆڤ لەسەر ئەمانە دەژین،
    ژیانی ڕۆحیم لە هەموو ئەمانەدایە.
تۆ منت چاککردەوە و
    ژیانت پێ بەخشیم.
17 بێگومان سوودی بۆ من هەبوو کە
    تاڵی لەسەر تاڵیم چێشت.
لە خۆشەویستیدا تۆ گیانی منت
    لە تەڵەی لەناوچوون ڕزگار کرد،
چونکە هەموو گوناهەکانی منت
    فڕێدایە پشت خۆتەوە.
18 چونکە جیهانی مردووان سوپاست ناکات و
    مردووانیش ستایشت ناکەن،
هەروەها ئەوانەی لە گۆڕ دەنرێن
    هیوایان بە دڵسۆزی تۆ نییە.
19 زیندووان، تەنها زیندووان سوپاست دەکەن،
    باوکان دڵسۆزی تۆ
    بە منداڵەکانیان دەناسێنن.

20 یەزدان ڕزگارم دەکات،
    هەموو ڕۆژانی ژیانمان
مۆسیقا دەژەنین
    لە پەرستگای یەزدان.

21 ئینجا ئیشایا گوتی: «با هەویری هەنجیر هەڵبگرن و بیخەنە سەر دوومەڵەکە، چاک دەبێتەوە.»

22 حەزقیاش گوتبووی: «نیشانە چییە، کە دەچمە پەرستگای یەزدان؟»

Notas al pie

  1. 38‏:1 مەبەست لەو ڕۆژانەیە پێش ڕووداوەکانی بەشی 36.‏

O Livro

Isaías 38

Ezequias adoece

(2 Rs 20.1-11; 2 Cr 32.24)

1Ezequias adoeceu gravemente, ficando às portas da morte. O profeta Isaías veio visitá-lo. “Põe todos os teus assuntos em ordem”, disse-lhe Isaías, “e prepara-te para morreres. O Senhor manda dizer-te que não recuperarás a saúde.”

Ezequias voltou-se para o lado da parede e orou assim ao Senhor: “Ó Senhor, lembra-te de como eu tenho sido honesto e sincero contigo e como procurei obedecer a tudo o que tens dito!” E começou a chorar intensamente.

Então o Senhor mandou outra mensagem a Isaías: “Vai dizer a Ezequias: O Senhor, o Deus de David, teu antepassado, ouviu a tua oração, viu as tuas lágrimas e deixar-te-á viver mais 15 anos. Livrar-te-ei, a ti e a esta cidade, do rei da Assíria; defenderei esta cidade. E esta é a prova daquilo que digo: Farei com que o Sol recue 10 graus, segundo o relógio de sol de Acaz.”

E o Sol recuou 10 graus.

Quando o rei Ezequias se restabeleceu, escreveu este poema sobre a sua experiência:

10 “Disse no meu íntimo:
vivi metade da minha vida e tenho de deixar tudo.
Ficarei privado do resto dos meus anos
e terei de passar as portas do mundo dos mortos.
11 Nunca mais tornarei a ver o Senhor na terra dos vivos.
Nunca mais verei os meus amigos neste mundo.
12 A minha vida acaba e desfaz-se como a tenda dum pastor,
como a obra dum tecelão quando chega ao fim.
De um dia para o outro, a minha vida está a ser consumida.
13 Passei toda a noite a gemer;
era como se um leão me estivesse a partir os ossos.
De um dia para o outro, a minha vida está a ser consumida.
14 No meu delírio chilreava como um grou ou uma andorinha,
gemia como uma pomba.
Levantava os olhos para cima, pedindo ajuda.
Ó Senhor, gritava eu, estou angustiado! Socorre-me!”

15 Mas que tenho eu a dizer?
Porque foi ele próprio quem me mandou esta doença.
Todo o meu sono desapareceu,
por causa da amargura do meu coração.
16 Ó Senhor, a tua disciplina é boa, dá vida e saúde.
Cura-me e faz com que eu viva!
17 Agora já compreendo tudo!
Foi bom para mim passar por toda esta aflição,
porque me livraste carinhosamente da morte;
perdoaste todos os meus pecados.
18 Visto que os mortos não te podem louvar,
não podem ficar cheios de esperança e de alegria.
19 Os vivos, só os vivos, podem louvar-te
como eu estou a fazer agora.
A nossa geração dará a conhecer à seguinte a tua fidelidade.

20 O Senhor veio salvar-me!
Todos os dias da minha vida, de agora em diante,
cantarei hinos de louvor no templo,
acompanhado de instrumentos musicais.

21 Isaías tinha dito aos criados de Ezequias: “Façam uma pomada de figos e ponham-na sobre a chaga e ele sarará.”

22 Ezequias, nessa altura, até tinha perguntado: “Que sinal me dará o Senhor como prova de que estarei com condições para ir ao templo?”