Kurdi Sorani Standard

ئیشایا 1

1خودا لە ماوەی پاشایەتی عوزیا و یۆتام و ئاحاز و حەزقیای پاشایانی یەهودا، دەربارەی یەهودا و ئۆرشەلیم ئەم بینینانەی بۆ ئیشایای کوڕی ئامۆچ ئاشکرا کرد.

نەتەوەیەکی یاخی

ئەی ئاسمان گوێ بگرە و ئەی زەوی گوێ شل بکە،
    چونکە یەزدان دەفەرموێت:
«چەند کوڕێکم گەورە کرد و پێم گەیاندن،
    بەڵام ئەوان لێم یاخی بوون.
گا خاوەنەکەی خۆی دەناسێت و
    گوێدرێژیش ئاخوڕی خاوەنی خۆی،
بەڵام ئیسرائیل من ناناسێت،
    گەلی من تێناگات.»

قوڕبەسەر نەتەوەی گوناهبار،
    بەسەر ئەو گەلەی تاوانی قورسە،
توخمی بەدکاران،
    کوڕانی گەندەڵین!
وازیان لە یەزدان هێنا،
    بە سووکییەوە تەماشای خودا پیرۆزەکەی ئیسرائیلیان کرد،
    پشتیان لێی کرد.

بۆچی دووبارە لێتان بدرێتەوە؟
    بۆچی بەردەوامن لە یاخیبوونتان؟
تەواوی سەر نەخۆشە و
    هەموو دڵ بیمارە.
لە بنی پێ هەتا تەوقی سەر
    کوا تەندروستی تێیدا؟
بەڵکو برین و شین و مۆر بوونەوەیە،
    لێدانی تەڕ و تازە
کە نەگوشراوە و نەبەستراوە و
    بە ڕۆن نەرم نەکراوە.

خاکەکەتان وێرانە،
    شارەکانتان سووتاوە،
لەبەرچاوتان زەوییەکەتان
    بێگانەکان دەیخۆن،
    وێرانە وەک ئەوەی بێگانە هەڵاوگێڕی کردبێت.
سییۆنی کچ[a] ماوەتەوە،
    وەک کەپر لەناو ڕەزەمێودا،
وەک خۆخ لەناو بێستانی خەیاردا،
    وەک شارێکی ئابڵوقەدراو.
ئەگەر یەزدانی سوپاسالار
    کەمێک دەربازبووی بۆ نەهێشتباینایەوە،
وەک سەدۆممان لێ دەهات،
    لە عەمۆرا دەچووین.

10 گوێ لە فەرمایشتی یەزدان بگرن،
    ئەی فەرمانڕەوایانی سەدۆم!
گوێ شل بکەن بۆ فێرکردنەکانی خودامان،
    ئەی گەلی عەمۆرا!
11 یەزدان دەفەرموێت:
    «بۆچیمە، زۆری قوربانییە سەربڕدراوەکانتان؟
تێربووم لە قوربانی سووتاندنی بەرانەکان و
    لە چەوری دابەستەکان،
دڵخۆش نیم
    بە خوێنی جوانەگا[b] و بەرخ و تەگەکان[c].
12 کە دێن بۆ بینینی ڕووم،
    کێ داوای ئەمەی لێکردوون،
    کە پێ بنێنە ناو حەوشەکانم؟
13 چیتر پێشکەشکراوی دانەوێڵەی بێ کەڵک مەهێنن!
    بخوور قێزەونە بۆ من.
سەرەمانگ و شەممە و بانگەوازی کۆبوونەوە،
    تاوان و ئاهەنگگێڕان[d] پێکەوە، بەرگەی ئەمە ناگرم.
14 سەرەمانگ و جەژنەکانتان
    گیانم ڕقی لێیانە.
بوون بە بارگرانی بۆم،
    لێیان بێزار بووم.
15 کاتێک دەستتان پان دەکەنەوە،
    چاوم لادەدەم لەسەرتان،
تەنانەت ئەگەر نوێژیش زۆر بکەن،
    من گوێ ناگرم.

«دەستتان بە خوێن سوور بووە!

16 «خۆتان بشۆن، پاک ببنەوە.
    خراپەی کردەوەکانتان
    لەبەرچاوم لاببەن!
وازبهێنن لە خراپەکاری،
17     فێری چاکە بن!
بەدوای دادپەروەریدا بگەڕێن،
    ستەملێکراوان هانبدەن.
دادوەری هەتیو بکەن،
    پارێزەری بۆ بێوەژن بکەن.»

18 یەزدان دەفەرموێت:
    «ئێستا وەرن یەکلایی بکەینەوە.
ئەگەر گوناهەکانتان سووری ئاڵ بێت،
    وەک بەفر سپی دەبێتەوە؛
ئەگەر وەک قرمز سوور بێت،
    وەک خوری لێدێت.
19 ئەگەر قایل بن و گوێ بگرن،
    خێروبێری خاکەکە دەخۆن.
20 بەڵام ئەگەر قایل نەبن و یاخی بن،
    بە شمشێر دەخورێن،»
            چونکە دەمی یەزدان فەرمووی.

21 «چۆن شارە دڵسۆزەکە
    بوو بە لەشفرۆش!
پڕ دادوەری بوو،
    ڕاستودروستی تێیدا دەمایەوە،
    بەڵام ئێستا پیاوکوژان!
22 زیوت بوو بە خڵت و
    شەرابت ئاوی تێکراوە.
23 میرەکانت یاخین و
    دۆستی دزانن،
هەموو حەزیان لە بەرتیلە و
    دوای پاداشت کەوتوون.
دادوەری بۆ هەتیو ناکەن،
    سکاڵای بێوەژن ناگاتە لایان.»

24 لەبەر ئەوە یەزدان، پەروەردگاری سوپاسالار،
    توانادارەکەی ئیسرائیل، دەفەرموێت:
«ئای، لە ناحەزانم دەحەسێمەوە و
    تۆڵە لە دوژمنانم دەکەمەوە.
25 دژ بە تۆ دەستم درێژ دەکەم،
    بە تەواوەتی خڵتەکەت پاک دەکەمەوە،
    هەموو خڵت و پیسییەکەت لێ دەکەمەوە.
26 ڕابەرانت دەگەڕێنمەوە وەک یەکەم جار و
    ڕاوێژکارانت وەک لە سەرەتا.
پاش ئەمە پێت دەگوترێت
    ”شاری ڕاستودروستی“،
    ”شاری دڵسۆز“.»

27 بە دادپەروەری سییۆن دەکڕدرێتەوە،
    تۆبەکارەکانیشی بە ڕاستودروستی.
28 بەڵام تێکشکانی یاخیبووان و گوناهباران پێکەوە دەبێت،
    وازهێنەران لە یەزدانیش دەفەوتێن.

29 «شەرمەزار دەبن بەو دار بەڕووانەی
    ئارەزووتان کرد،
تەریق دەبنەوە بەو باخچانەی
    هەڵتانبژارد.
30 چونکە وەک دار بەڕووێکتان لێدێت کە گەڵاکانی وەریبێت و
    وەک باخچەیەک ئاوی نەبێت.
31 مرۆڤی بەهێز دەبێت بە پەڕۆ و
    ئیشوکارەکەشی بە پریشکی ئاگر،
جا هەردووکیان پێکەوە دەسووتێن و
    کەس نابێت بیانکوژێنێتەوە.»

Notas al pie

  1. 1‏:8 مەبەست لە وڵاتی یەهودایە.‏
  2. 1‏:11 لەو کاتەوەی کە گوێرەکەی نێر لە شیر دەبڕدرێتەوە پێی دەگوترێت نۆبەن یان جوانەگا.‏
  3. 1‏:11 نێری، سابرێن.‏
  4. 1‏:13 بڕوانە سەرژمێری 29‏:35‏‏.‏

La Bible du Semeur

Ésaïe 1

1Révélations reçues par Esaïe, fils d’Amots, au sujet de Juda et de Jérusalem, sous les règnes d’Ozias, de Yotam, d’Ahaz et d’Ezéchias, rois de Juda[a].

Prophéties sur Juda et sur Israël

Juda est bien malade

Vous, les cieux, écoutez,
toi, terre, tends l’oreille,
c’est l’Eternel qui parle :
J’ai élevé des enfants, et j’ai pris soin d’eux,
mais ils se sont révoltés contre moi.
Le bœuf sait bien |à qui il appartient,
et l’âne connaît la mangeoire |où le nourrit son maître.
Israël ne veut rien savoir,
et mon peuple ne comprend pas.

Malheur à toi, nation coupable,
peuple chargé de fautes,
race adonnée au mal
et enfants corrompus !
Vous avez abandonné l’Eternel,
méprisé le Saint d’Israël,
vous lui avez tourné le dos.

[b] vous frapper encore,
puisque vous persistez |dans votre rébellion ?
Car, déjà, votre tête |tout entière est malade,
votre cœur est tout affligé.
De la plante des pieds |jusqu’à la tête,
rien n’est en bon état,
ce ne sont que blessures, |contusions et plaies vives
que l’on n’a pas pansées |ni bandées, ni soignées
avec de l’huile.
Le pays que vous habitez |est dévasté[c],
vos villes sont détruites par le feu,
vos campagnes sont ravagées |sous vos yeux par des étrangers.
Oui, tout est dévasté, |détruit par des envahisseurs[d].
Et Sion est restée
comme une hutte |au milieu d’une vigne,
comme un abri |dans un champ de concombres,
comme une ville |entourée d’armées ennemies.
Si l’Eternel, |le Seigneur des armées célestes,
ne nous avait laissé |un faible reste,
nous ressemblerions à Sodome
et nous serions comme Gomorrhe[e].

Changez de comportement

10 Vous, les chefs de Sodome,
écoutez bien |ce que dit l’Eternel,
vous, peuple de Gomorrhe[f],
écoutez bien |la Loi de notre Dieu.
11 A quoi peuvent bien me servir |vos nombreux sacrifices ?
dit l’Eternel,
car je suis rassasié |des holocaustes de béliers,
et de la graisse |de bêtes à l’engrais.
Je ne prends pas plaisir
aux sacrifices de taureaux, |d’agneaux comme de boucs[g].

12 Quand vous venez |pour vous présenter devant moi,
qui vous a demandé |de fouler mes parvis ?
13 Cessez de m’apporter |d’inutiles offrandes :
j’ai l’encens en horreur ;
quant aux nouvelles lunes, |aux sabbats et aux assemblées,
je ne veux plus |de ces rassemblements de culte |de gens qui font le mal.
14 Oui, vos nouvelles lunes, |toutes vos fêtes, |je les déteste,
elles sont un fardeau pour moi ;
je suis las de les supporter.
15 Lorsque vous étendez les mains |pour me prier,
je me cache les yeux,
vous avez beau multiplier |le nombre des prières,
je ne vous entends pas,
car vos mains sont pleines de sang.

16 Lavez-vous donc, |purifiez-vous,
écartez de ma vue |vos mauvaises actions
et cessez de faire le mal.
17 Apprenez à faire le bien,
efforcez-vous d’agir avec droiture,
assistez l’opprimé[h],
et défendez le droit |de l’orphelin,
plaidez la cause de la veuve !
18 Venez et discutons ensemble,
dit l’Eternel :
si vos péchés sont rouges |comme de l’écarlate,
ils deviendront
aussi blancs que la neige.
Oui, s’ils sont rouges |comme la pourpre,
ils deviendront |aussi blancs que la laine.
19 Si vous vous décidez à m’obéir,
vous mangerez |les meilleurs produits du pays.
20 Mais, si vous refusez, |si vous êtes rebelles,
c’est l’épée qui vous mangera,
l’Eternel le déclare.

Autrefois, aujourd’hui et demain

21 Jérusalem !
Comment se fait-il donc |que la cité fidèle
soit devenue |une prostituée[i] ?
Toi, jadis pleine de droiture,
où la justice demeurait,
maintenant, tu abrites |des assassins.
22 Ton argent n’est plus que scories,
et ton vin le meilleur |est coupé d’eau.
23 Tes chefs sont des rebelles,
complices de voleurs,
tous aiment les pots-de-vin
et sont avides de présents,
ils ne défendent pas |les droits de l’orphelin ;
la cause de la veuve |jamais ne leur parvient.
24 C’est pourquoi l’Eternel,
le Seigneur des armées célestes,
le Puissant d’Israël, |vous déclare ceci :
Malheur à vous !
Je tirerai vengeance |de vous, mes adversaires,
je vous ferai payer, |ô vous, mes ennemis.
25 Je tournerai ma main |contre toi, ô Jérusalem,
je fondrai tes scories,
comme avec de la soude[j],
et je vais supprimer |tous tes déchets.
26 Je te redonnerai des dirigeants |comme ceux d’autrefois,
des conseillers |comme au commencement.
Après cela, |tu seras appelée
la Ville-de-Justice
et la Cité fidèle.
27 Le salut viendra pour Sion |selon le droit,
ses habitants |qui reviendront à Dieu[k] |seront sauvés : |ils obtiendront justice.
28 Mais les pécheurs |et ceux qui transgressent la Loi
seront brisés ensemble
et ceux qui se détournent |de l’Eternel, |disparaîtront.

29 Et quant aux chênes, |ceux que vous aimez tant,
ils tourneront à votre honte,
vous rougirez |à cause des jardins sacrés[l]
que vous avez choisis.
30 Car vous serez vous-mêmes |pareils aux chênes
au feuillage flétri,
ou tout comme un jardin |qui serait privé d’eau.
31 L’homme le plus puissant |sera comme l’étoupe,
et ce qu’il a produit |servira d’étincelle
pour qu’il soit consumé |avec ce qu’il a fait
sans qu’il y ait personne |pour éteindre les flammes[m].

Notas al pie

  1. 1.1 Ozias : 2 R 15.1-7 ; 2 Ch 26.1-23 ; Yotam : 2 R 15.32-38 ; 2 Ch 27.1-9 ; Ahaz : 2 R 16.1-20 ; 2 Ch 28.1-27 ; Ezéchias : 2 R 18.1-20 ; 2 Ch 29.1-32. Ces rois ont régné en Juda de 792 à 698 (ou 686) av. J.-C. Esaïe a exercé son ministère de 740 jusqu’au début du viie siècle av. J.-C.
  2. 1.5 Autre traduction : Pourquoi ?
  3. 1.7 Allusion à l’invasion assyrienne de 701, sous Sennachérib (Es 36 à 37 ; 2 R 18.13), ou à l’invasion des Syriens et des Israélites du Nord, vers 734 (Es 7 ; 2 Ch 28.5-8, 17-18).
  4. 1.7 En modifiant légèrement le texte hébreu traditionnel, on obtient : comme à la catastrophe de Sodome (voir Gn 19.23-25).
  5. 1.9 Cité en Rm 9.29.
  6. 1.10 Sodome, Gomorrhe : voir Gn 18.20 ; 19.
  7. 1.11 Pour les v. 11-14, voir Am 5.21-22.
  8. 1.17 D’après les versions anciennes. Le texte hébreu traditionnel a : l’oppresseur.
  9. 1.21 L’infidélité d’Israël à l’alliance avec l’Eternel est souvent comparée par les prophètes à la prostitution (Jr 3.2 ; 13.27 ; Ez 16.15 ; 23.11 ; Os 2.4 ; Na 3.4).
  10. 1.25 Ou de la potasse.
  11. 1.27 Autre traduction : chez elle.
  12. 1.29 Voir Es 17.10 ; Os 4.13.
  13. 1.31 Autre traduction : le lin semi-traité deviendra de l’étoupe, et celui qui l’a fait sera une étincelle. Avec son œuvre, il brûlera sans qu’il y ait personne pour éteindre les flammes.