Korean Living Bible

신명기 32:1-52

1“하늘이여, 땅이여,

내 말을 들어라!

2내 교훈은 비처럼 내리고

이슬처럼 맺히며

연한 풀밭 위에 내리는 보슬비요

채소에 내리는 단비라네.

3내가 여호와의 이름을 선포하리니

너희는 우리 하나님의

위대하심을 찬양하라!

4그는 반석이시요

그의 일은 완전하며

그가 하는 모든 일이 공정하니

그는 진실하고 정직한 분이시다.

5“이스라엘이 부패하여 악을 행하니

이제 하나님의 자녀가 아니요,

고집스럽고 비뚤어진 민족이구나.

6어리석고 미련한 백성들아,

이것이 여호와께

보답하는 길이냐?

그는 너희 아버지요

창조주가 아니시냐?

그가 너희를

강한 민족으로 세우셨다.

7“지난날을 회상해 보아라!

과거의 모든 역사를

생각해 보아라!

너희 32:7 원문에는 ‘아비’부모들과

나이 많은 어른들에게

물어 보아라!

그들이 너희에게

설명해 줄 것이다.

8하나님이 모든 민족들에게

땅을 나누어 주실 때,

모든 인종을 구분하실 때에,

각 민족들의 경계를 정하셨다.

9여호와께서

이스라엘을 택하셨으니

야곱의 후손이

그의 백성이 되었네.

10“여호와께서 사막 같은 땅에서,

짐승이 울부짖는 광야에서,

그들을 자기 눈동자처럼

보호하고 지켜 주셨으니

11독수리가 그 보금자리를 흔들어

새끼가 떨어지면

날개를 펴서

새끼를 받아 올리듯 하셨네.

12여호와께서 자기 백성을

혼자 인도하셨고

그들을 도와준 다른 신이 없었다.

13“여호와께서 기름진 고원을

그들에게 주셔서

그들이

밭의 농산물을 먹게 하시고

바위에서 꿀을 빨게 하시며

단단한 바위에서

기름을 얻게 하셨다.

14그가 우유와 고기를 주시고

살진 양과 염소와

좋은 밀을 먹게 하시며

맛있는 포도주를 마시게 하셨네.

1532:15 히 ‘여수룬’이스라엘이 살찌고

비대하며 윤택해지자

자기를 창조하신

하나님을 저버리고,

자기들의 반석 되신

구원자를 멸시하였다.

16그들이 이방 신을 섬기므로

여호와께서 질투하시고,

그들이 악을 행하므로

여호와께서 분노하셨다.

17그들이 하나님이 아닌

마귀에게 제사하였으니

그들이 알지 못한 신,

최근에 나타난 신,

그들의 조상들이

두려워하지 않은 신이었다.

18그들은 자기들을 낳은

반석 되신 하나님을 잊어버렸다.

19“여호와께서 이것을 보시고

그들을 미워하셨으니

그의 자녀들이

그를 노하게 하셨음이라.

20여호와께서 이런 말씀을 하셨다.

‘내가 그들을 외면하고

그들의 종말을 지켜 볼 것이니

그들은 악하고

신실하지 못한 백성임이라.

21그들이 신이 아닌 것으로

나를 질투하게 하고,

무가치한 우상으로

나를 분노하게 하였으니

32:21 또는 ‘나도 백성이 되지 아니한 자로’나도 내 백성이 아닌 사람들에게

애정을 주어

그들을 질투하게 하고

어리석은 민족으로

그들을 분노하게 하리라.

22내 분노가 불같이 일어나

32:22 또는 ‘음부’땅 속 깊은 곳까지 태우며

땅에 있는 모든 것을 삼키고

산들의 터를 소멸하리라.

23내가 그들에게

끝없는 재앙을 내리고

그들에게 내 화살을

마구 쏠 것이다.

24내가 그들에게 심한 기근과

무서운 전염병을 보내고

사나운 들짐승과 독사로

그들을 해하리라.

25밖에서는 칼날에 죽고

집 안에서는

겁에 질려 쓰러질 것이니

젊은 남녀와 젖먹이와

백발 노인이 다 멸망하리라.

26내가 그들을 완전히 없애 버려

아무도 그들을

기억하지 못하게 하려고 하였으나

27그들의 원수들이 오해하여

나 여호와가 이렇게 한 것이 아니라

자기들이 내 백성을 멸망시켰다고

자랑하며 우쭐댈까 두렵구나.’

28“이스라엘은

어리석고 지혜가 없는 민족이다.

29그들이 지혜가 있어서

패망할 것을 알고

자기들의 종말이

어떻게 될 것인지 알았더라면!

30그들의 반석 되시는 하나님이

그들을 버리지 않고

여호와께서 그들을

내주지 않는다면

어떻게 한 사람의 적이

천 명을 추격하고

두 사람의 적이

만 명을 도망치게 할 수 있겠는가?

31원수들의 신이

우리 하나님과 같지 않으니

그들도 이 사실을 인정하는구나.

32그들은 소돔과 고모라 사람들처럼

부패하여

32:32 또는 ‘그들의 포도는’그 행위가 쓰고 독한 열매를 맺는

포도나무 같으며,

33독사의 독으로 만든 독주와 같다.

34“ ‘이것이 내 창고에 쌓여

밀봉되어 있지 않은가?

35원수 갚는 것은 나의 일이다.

내가 갚아 주겠다.

환난 날이 가깝고

멸망의 때가 속히 오리라.’

36“여호와께서 자기 백성을

심판하실 것이며

자기 종들이 무력해지고

종이나 자유인이나

남은 자가 없을 때

그들을 불쌍히 여기실 것이다.

37“여호와께서

이런 말씀을 하시리라.

‘그들의 신들이 어디 있으며,

그들이 피난처로 생각하던

반석이 어디 있느냐?

38그들이 제사지낸 기름을 먹고

포도주를 마시던 신들아,

너희는 지금 어디 있느냐?

일어나서 그들을 도와라.

39나만 하나님인 것을

알지 못하느냐?

나 외에는 참된 신이 없다.

내가 죽이기도 하고 살리기도 하며

상하게도 하고 고치기도 하는데

내가 하는 일을

누가 막을 수 있겠는가?

40내가 하늘을 향해 손을 들고

분명히 말하지만

41내가 심판의 칼을 갈아

내 원수들과

나를 미워하는 자에게 복수하리라.

42내 화살이

그들의 피로 물들 것이며

내 칼이 그들을 죽일 것이니

피를 흘릴 자는

피살자와 포로들과 적장들이다.’

43“만민들아,

여호와의 백성과 함께 기뻐하라.

여호와께서

자기 종들의 원수들을 죽이시고

그들에게 보복하여

32:43 또는 ‘자기땅과백성을위하여속죄하시리로다’자기 땅과 백성을

깨끗하게 하시리라.”

44-45모세는 눈의 아들 여호수아와 함께 이 모든 노래를 낭송한 다음에

46백성들에게 이렇게 말하였다. “여러분은 오늘 내가 전한 이 모든 말씀을 마음에 잘 간직하고 여러분의 자녀들에게도 가르쳐 지키게 하십시오.

47이것은 헛된 말이 아니라 바로 여러분의 생명입니다. 여러분이 이 말씀을 지켜야 요단강을 건너가 살 그 땅에서 오래오래 살게 될 것입니다.”

모세의 죽음에 대한 예고

48바로 그 날 여호와께서 모세에게 말씀하셨다.

49“너는 여리고 맞은편 모압 땅에 있는 아바림 산맥의 느보산에 올라가서 내가 이스라엘 백성에게 줄 가나안 땅을 바라보아라.

50너의 형 아론이 호르산에서 죽었던 것처럼 너는 그 산에서 죽게 될 것이다.

51이것은 너희가 진 광야에 있는 가데스의 므리바 샘에서 범죄하여 이스라엘 백성에게 나의 거룩함을 나타내지 않았기 때문이다.

52너는 내가 이스라엘 백성에게 줄 그 땅을 멀리서 바라보기만 하고 들어가지는 못할 것이다.”

Tagalog Contemporary Bible

Deuteronomio 32:1-52

1O langit, makinig, sapagkat magsasalita ako!

O lupa, pakinggan ang aking mga salita.

2Ang aking mga katuruan ay papatak gaya ng ulan at hamog.

Ang aking mga salita ay katulad ng patak ng ulan sa mga damo;

katulad rin ng ambon sa mga pananim.

3Ipahahayag ko ang pangalan ng Panginoon.

Purihin natin ang kadakilaan ng ating Dios!

4Siya ang Bato na kanlungan;

matuwid ang lahat ng gawa niya

at mapagkakatiwalaan ang lahat ng kanyang mga pamamaraan.

Matapat siyang Dios at hindi nagkakasala;

makatarungan siya at maaasahan.

5Ngunit nagkasala kayo sa kanya at hindi na kayo itinuring na mga anak niya,

dahil sa inyong kasamaan.

Makasalanan kayo at madayang henerasyon!

6Ganito pa ba ang igaganti ninyo sa Panginoon, kayong mga mangmang at kulang sa pang-unawa?

Hindi baʼt siya ang inyong ama na lumikha sa inyo at nagtaguyod na kayoʼy maging isang bansa?

7Alalahanin ninyo ang mga taon na lumipas;

isipin ninyo ang mga lumipas na henerasyon.

Tanungin ninyo ang inyong mga magulang at mga matatanda, at ihahayag nila ito sa inyo.

8Nang binigyan ng Kataas-taasang Dios ang mga bansa ng lupain nila at nang pinagbukod-bukod niya ang mga mamamayan,

nilagyan niya sila ng hangganan ayon sa dami ng mga anghel ng Dios.32:8 mga anghel ng Dios: Ito ang nasa tekstong Septuagint. Sa Dead Sea Scrolls, mga anak ng Dios. Sa tekstong Masoretic, mga anak ni Israel.

9Pinili rin ng Panginoon ang lahi ni Jacob bilang mamamayan niya.

10Nakita niya sila sa disyerto, sa lugar na halos walang tumutubong pananim.

Binabantayan niya sila at iniingatan katulad ng pag-iingat ng tao sa kanyang mata.

11Binantayan niya sila gaya ng pagbabantay ng agila sa kanyang mga inakay habang tinuturuan niya itong lumipad.

Ibinubuka niya ang kanyang mga pakpak para saluhin at buhatin sila.

12Ang Panginoon lang ang gumagabay sa kanyang mga mamamayan,

walang tulong mula sa ibang mga dios.

13Sila ang pinamahala niya sa mga kabundukan,

at pinakain ng mga ani ng lupa.

Inalagaan niya sila sa pamamagitan ng pulot mula sa batuhan at ng langis ng olibo mula sa mabatong lupa.

14Binigyan niya sila ng keso at gatas ng mga baka at kambing,

at binigyan ng matatabang tupa at kambing mula sa Bashan.

Binigyan din niya sila ng pinakamagandang trigo at pinainom ng katas ng ubas.

15Naging maunlad ang mga Israelita32:15 mga Israelita: sa Hebreo, Jeshurun; ang ibig sabihin, mga matuwid. pero nagrebelde sila.

Tumaba sila at lumakas,

ngunit tinalikuran nila ang Dios na lumikha sa kanila,

at sinuway nila ang kanilang Bato na kanlungan na kanilang Tagapagligtas.

16Pinagselos nila at ginalit ang Panginoon dahil sa kanilang pagsamba sa mga dios na kasuklam-suklam.

17Naghandog sila sa mga demonyo na hindi tunay na dios – mga dios na hindi nila kilala at kailan lang lumitaw,

at hindi iginalang ng kanilang mga ninuno.

18Kinalimutan nila ang Dios na Bato na kanlungan na lumikha sa kanila.

19Nakita ito ng Panginoon,

at dahil sa kanyang galit, itinakwil niya sila na kanyang mga anak.

20Sinabi niya, “Tatalikuran ko sila, at titingnan ko kung ano ang kanilang kahihinatnan,

sapagkat silaʼy masamang henerasyon, mga anak na hindi matapat.

21Pinagselos nila ako sa mga hindi tunay na dios,

at ginalit nila ako sa kanilang walang kwentang mga dios-diosan.

Kaya pagseselosin ko rin sila sa pamamagitan ng pagpapala ko sa ibang mga lahi.

Gagalitin ko sila sa pamamagitan ng pagpapala ko sa mga mangmang na bansa.

22Naglalagablab na parang apoy ang aking galit;

susunugin nito ang lupa at ang lahat ng naroon,

pati ang kailaliman ng lupa,32:22 kailaliman ng lupa: o, lugar ng mga patay. at ang pundasyon ng mga bundok.

23“Padadalhan ko sila ng mga kalamidad, at tatamaan sila ng aking mga pana.

24Gugutumin ko sila; at mangamamatay sila sa gutom at karamdaman.

Padadalhan ko sila ng mababangis na hayop para atakihin sila at mga ahas para silaʼy tuklawin.

25Sa labas ng kanilang bahay, marami ang mamamatay sa labanan,

at sa loob nitoʼy maghahari ang takot.

Mamamatay ang lahat, maging ang mga kabataan, matatanda at mga bata.

26Sinabi ko na pangangalatin ko sila hanggang sa hindi na sila maalala sa mundo.

27Ngunit hindi ko papayagang magyabang ang kanilang mga kaaway. Baka sabihin nila, ‘Natalo natin sila. Hindi ang Panginoon ang gumawa nito.’ ”

28Ang Israel ay isang bansa na walang alam at pang-unawa.

29Kung matalino lang sila, mauunawaan sana nila ang kanilang kahihinatnan.

30Paano ba mahahabol ng isang tao ang 1,000 Israelita?

Paano matatalo ng dalawang tao ang 10,000 sa kanila?

Mangyayari lamang ito kung ibinigay sila ng Panginoon na kanilang Bato na kanlungan.

31Sapagkat ang Bato na kanlungan ng ating mga kaaway ay hindi katulad ng ating batong kanlungan;

at kahit sila ay nakakaalam nito.

32Kasinsama ng mga naninirahan sa Sodom at Gomora ang ating mga kaaway,

katulad ng ubas na mapait at nakakalason ang bunga,

33at katulad ng alak na gawa sa kamandag ng ahas.

34Nalalaman ng Panginoon ang kanilang ginagawa,

iniipon niya muna ito at naghihintay ng tamang panahon para parusahan sila.

35Sabi niya, “Ako ang maghihiganti at magpaparusa sa kanila,

sapagkat darating ang panahon na madudulas sila.

Malapit nang dumating ang panahon ng kanilang pagbagsak.”

36Ipagtatanggol ng Panginoon ang kanyang mga mamamayan;

kaaawaan niya ang kanyang mga lingkod, kapag nakita niya na wala na silang lakas at kakaunti na lang ang natira sa kanila, alipin man o hindi.

37At pagkatapos ay magtatanong ang Panginoon sa kanyang mamamayan, “Nasaan na ngayon ang inyong mga dios, ang batong kanlungan ninyo?

38Nasaan na ngayon ang inyong mga dios na kumakain ng taba at umiinom ng alak na inyong handog?

Magpatulong kayo sa kanila, at gawin ninyo silang proteksyon!

39Tingnan ninyo ngayon; ako lang ang Dios!

Wala nang iba pang dios maliban sa akin.

Ako ang pumapatay at ako ang nagbibigay-buhay;

ako ang sumusugat at nagpapagaling,

at walang makatatakas sa aking mga kamay.

40Ngayon, itataas ko ang aking mga kamay at manunumpa,

‘Ako na nabubuhay magpakailanman,

41hahasain ko ang aking espada at gagamitin ko ito sa aking pagpaparusa:

Gagantihan ko ang aking mga kaaway at pagbabayarin ang mga napopoot sa akin.

42Dadanak ang kanilang dugo sa aking pana, at ang aking espada ang papatay sa kanilang mga katawan.

Mamamatay sila pati na ang sugatan at mga bilanggo.

Mamamatay pati ang kanilang mga pinuno.’ ”

43Mga bansa, purihin nʼyo ang mga mamamayan ng Panginoon.32:43 purihin … Panginoon: o, mangagalak kayo kasama ng mga mamamayan ng Panginoon. Sa Dead Sea Scrolls at sa tekstong Griego, Mangagalak kayong kasama niya, O langit, at lahat ng mga anghel ng Dios ay dapat sambahin siya.

Sapagkat gaganti ang Panginoon sa mga pumatay sa kanyang mga lingkod.

Gaganti siya sa kanyang mga kaaway, at lilinisin niya ang kanyang lupain at ang kanyang mamamayan.

44Ito nga ang inawit ni Moises kasama si Josue sa harapan ng mga Israelita. 45-46Pagkatapos niyang sabihin ito, sinabi ni Moises sa mga tao, “Itanim ninyo sa inyong mga puso ang lahat ng sinasabi ko sa inyo sa araw na ito. Ituro rin ninyo ito sa inyong mga anak para matupad nilang mabuti ang lahat ng sinasabi sa mga utos na ito. 47Hindi lang karaniwang salita ang mga utos na ito; magbibigay ito sa inyo ng buhay. Kung susundin ninyo ito, mabubuhay kayo nang matagal sa lupain na aangkinin ninyo sa kabila ng Jordan.”

Ipinaalam ang Kamatayan ni Moises

48Nang araw ding iyon, sinabi ng Panginoon kay Moises, 49“Pumunta ka sa Moab, sa kabundukan ng Abarim, at umakyat ka sa bundok ng Nebo na nakaharap sa Jerico. Tanawin mo roon ang Canaan, ang lupaing ibinibigay ko sa mga Israelita na kanilang aangkinin. 50Sapagkat sa bundok na iyan ka mamamatay at isasama na sa iyong mga kamag-anak na sumakabilang buhay na, gaya ni Aaron na iyong kapatid nang mamatay siya sa Bundok ng Hor at isinama na rin sa mga kamag-anak niya na sumakabilang buhay na. 51Sapagkat dalawa kayong nawalan ng pagtitiwala sa akin sa harap ng mga Israelita nang naroon kayo sa tubig ng Meriba sa Kadesh, sa ilang ng Zin. Hindi ninyo pinarangalan ang aking kabanalan sa kanilang harapan. 52Kaya makikita mo lang sa malayo ang lupaing ibinibigay ko sa mga Israelita, pero hindi ka makakapasok doon.”