Korean Living Bible

시편 76

승리의 찬가

(아삽의 시. 성가대 지휘자를 따라 현악기에 맞춰 부른 노래)

1유다에 알려지신 하나님,
그의 이름은 이스라엘에서
위대하시다!
그는 [a]예루살렘에
거처를 정하시고
시온산에 계신다.
그는 거기서 적의 화살과
방패와 칼과 그 밖의 모든 무기를
꺾어 버리셨다.

하나님이시여,
[b]주의 대적을 무찌르신 산에서
돌아오실 때
주는 영광스럽고
위엄이 있습니다.
용감한 병사들이 약탈을 당하고
죽음의 잠을 자고 있으니
제아무리 장사라도
자기 손을 들어올릴 수 없습니다.
야곱의 하나님이시여,
주께서 꾸짖으시므로
전차와 말이 다 엎드러졌습니다.
주는 모든 사람들이
두려워할 분이십니다.
주께서 노하실 때
누가 감히 주 앞에
설 수 있겠습니까?
주께서 하늘에서
판결을 선포하실 때
세상이 두려워 잠잠하였으니
하나님이 땅에서
고통당하는 자들을
구원하시려고 심판하러
일어나신 때였습니다.
10 [c]사람의 분노는 결국
주께 영광을 가져다 주며
주는 그것을
하나의 도구로 사용하십니다.

11 너희는 여호와 너희 하나님께
서약한 것을 지켜라.
너희 주변에 있는 민족들도
마땅히 두려워해야 할 분에게
예물을 드리게 하라.
12 그가 통치자들의
교만한 정신을 꺾으시니
세상 왕들이
그를 두려워하는구나.

Notas al pie

  1. 76:2 또는 ‘살렘에’
  2. 76:4 또는 ‘주는 영화로우시며 약탈한 산에서 존귀하시도다’
  3. 76:10 원문의 뜻이 분명치 않다.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 76

(ถึงหัวหน้านักร้อง บรรเลงเครื่องสาย บทสดุดีของอาสาฟ บทเพลง)

1ในยูดาห์ พระเจ้าทรงเป็นที่รู้จัก
ในอิสราเอลพระนามของพระองค์ยิ่งใหญ่
ที่ประทับของพระองค์อยู่ในซาเลม
ที่สถิตของพระองค์อยู่ในศิโยน
ที่นั่น พระองค์ทรงทำลายลูกศร
โล่ ดาบ อาวุธยุทโธปกรณ์ทั้งหลาย
เสลาห์

พระองค์ทรงงามรุ่งโรจน์ด้วยความสว่าง
ทรงมีพระบารมียิ่งกว่าภูเขาทั้งหลายที่อุดมด้วยสัตว์ป่า
บรรดาชายผู้เก่งกล้านอนสิ้นท่าเพราะถูกปล้น
พวกเขาแน่นิ่ง หลับไม่ตื่นอีกเลย
ไม่มีนักรบสักคน
ที่สามารถยกมือขึ้นได้
ข้าแต่พระเจ้าของยาโคบ เมื่อพระองค์ทรงกำราบ
ทั้งม้าและรถม้าศึกก็ไม่ไหวติง

พระองค์แต่ผู้เดียวเป็นที่พึงยำเกรง
เมื่อพระองค์ทรงพระพิโรธ ใครจะสามารถยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ได้?
พระองค์ทรงประกาศคำพิพากษาจากฟ้าสวรรค์
แผ่นดินโลกก็สะทกสะท้านและนิ่งเงียบ
ข้าแต่พระเจ้า เมื่อพระองค์ทรงลุกขึ้นพิพากษา
เพื่อช่วยบรรดาผู้ทุกข์ลำเค็ญของดินแดน
เสลาห์
10 แน่ทีเดียว พระพิโรธของพระองค์ต่อมนุษย์นำการสรรเสริญมาสู่พระองค์
และผู้ที่อยู่รอดจากพระพิโรธของพระองค์จะถูกยับยั้ง[a]

11 จงถวายปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน และทำให้สำเร็จตามที่ได้ปฏิญาณไว้นั้น
ให้ดินแดนเพื่อนบ้านทั้งปวง
นำเครื่องบรรณาการมาถวายแด่พระองค์ ผู้ทรงเป็นที่ยำเกรง
12 พระองค์ทรงทำให้เจ้านายถ่อมใจ
พระองค์ทรงเป็นที่ยำเกรงของเหล่ากษัตริย์ของแผ่นดินโลก

Notas al pie

  1. 76:10 หรือแน่ทีเดียว ความเกรี้ยวกราดของมนุษย์จะนำการสรรเสริญมาสู่พระองค์ / และพระองค์ทรงคาดพระองค์ด้วยพระพิโรธที่เหลืออยู่