King James Version

Psalm 55

1Give ear to my prayer, O God; and hide not thyself from my supplication.

Attend unto me, and hear me: I mourn in my complaint, and make a noise;

Because of the voice of the enemy, because of the oppression of the wicked: for they cast iniquity upon me, and in wrath they hate me.

My heart is sore pained within me: and the terrors of death are fallen upon me.

Fearfulness and trembling are come upon me, and horror hath overwhelmed me.

And I said, Oh that I had wings like a dove! for then would I fly away, and be at rest.

Lo, then would I wander far off, and remain in the wilderness. Selah.

I would hasten my escape from the windy storm and tempest.

Destroy, O Lord, and divide their tongues: for I have seen violence and strife in the city.

10 Day and night they go about it upon the walls thereof: mischief also and sorrow are in the midst of it.

11 Wickedness is in the midst thereof: deceit and guile depart not from her streets.

12 For it was not an enemy that reproached me; then I could have borne it: neither was it he that hated me that did magnify himself against me; then I would have hid myself from him:

13 But it was thou, a man mine equal, my guide, and mine acquaintance.

14 We took sweet counsel together, and walked unto the house of God in company.

15 Let death seize upon them, and let them go down quick into hell: for wickedness is in their dwellings, and among them.

16 As for me, I will call upon God; and the Lord shall save me.

17 Evening, and morning, and at noon, will I pray, and cry aloud: and he shall hear my voice.

18 He hath delivered my soul in peace from the battle that was against me: for there were many with me.

19 God shall hear, and afflict them, even he that abideth of old. Selah. Because they have no changes, therefore they fear not God.

20 He hath put forth his hands against such as be at peace with him: he hath broken his covenant.

21 The words of his mouth were smoother than butter, but war was in his heart: his words were softer than oil, yet were they drawn swords.

22 Cast thy burden upon the Lord, and he shall sustain thee: he shall never suffer the righteous to be moved.

23 But thou, O God, shalt bring them down into the pit of destruction: bloody and deceitful men shall not live out half their days; but I will trust in thee.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 55

Pangamuyo sang Tawo nga Ginluiban sang Iya Abyan

1Pamatii ang akon pangamuyo, O Dios;
talupangda ang akon pagpangayo sang bulig.
Pamatii kag sabta ako.
Natublag ako sa akon mga palaligban.
Nabalaka na ako sa mga pagpamahog kag pagpamigos sang akon malaot nga mga kaaway.
Kay ginagamo nila ako kag ginadumtan sa ila kaakig.
Puwerte ang kubakuba sang akon dughan.
Ginakulbaan ako nga basi mapatay ako.
Nagakurog ako sa kahadlok, sa puwerte gid nga kahadlok.
Kon may pakpak lang kuntani ako pareho sa pating, malupad ako kag mangita sing palahuwayan.
Malupad ako pakadto sa malayo nga kamingawan kag didto magapuyo.
Magadali-dali ako sa pagpangita sang akon palanaguan
agod magpanago sa kaakig sang akon mga kaaway nga daw sa mabaskog nga hangin ukon bagyo.
Ginoo, laglaga ang akon mga kaaway;
himua nga indi sila mag-intiendihanay.
Kay nakita ko ang pagpamintas kag pag-ilinaway sa siyudad.
10 Adlaw-gab-i nagakatabo ini bisan diin sa siyudad.[a]
Puno sang kalaot kag kagamo ang siyudad.
11 Ang pagpanglaglag bisan diin lang;
kag wala untat ang pagpamigos kag pagpangdaya sa mga karsada.
12 Kon ang kaaway ko ang nagainsulto sa akon mabatas ko ini.
Kon ang kontra ko ang nagapakanubo sa akon malikawan ko siya.
13 Pero ang akon mismo kapareho, kaupod, kag suod nga abyan ang nagainsulto sa akon.
14 Malapit kami anay sa isa kag isa,
kag nagakadto kami sa templo sang Dios kaupod sang madamo nga mga tawo.

15 Kabay pa nga gulpi lang mapatay ang akon mga kaaway.
Kabay pa nga lamunon sila nga buhi sang lulubngan.
Kay ang kalautan ara sa ila kag sa ila mga puluy-an.

16 Pero ako iya nagapangayo sang bulig sa Ginoong Dios
kag ginaluwas niya ako.
17 Aga, udto, kag gab-i nagareklamo ako kag nagaugayong,
kag ginapamatian niya ako.
18 Luwason niya ako nga indi ako maano sa akon pagpakig-away,
bisan madamo ang nagakontra sa akon.
19 Ang Dios nga nagahari sa wala sing katapusan magapamati sa akon
kag paubuson niya ang akon mga kaaway.
Ini sila wala sing pagbag-o kag wala nagatahod sa Dios.

20 Ang akon abyan sadto nagkontra sa iya mga abyan;
wala niya gintuman ang iya mga ginpromisa.
21 Malulo kag manami siya maghambal,
pero may pagdumot sa iya tagipusuon,
kag ang iya mga ginahambal makapilas gali pareho sa matalom nga espada.

22 Itugyan sa Ginoo ang imo mga palaligban,
kay atipanon niya ikaw.
Indi niya pagpabay-an nga maano ang mga matarong hasta san-o.
23 Pero ang mga manugpatay kag mga dayaon ihaboy niya sa lugar sang mga patay,[b] sa wala pa magtunga-tunga ang ila kabuhi.
Pero ako iya, magasalig sa Dios.[c]

Notas al pie

  1. 55:10 nagakatabo… siyudad: sa literal, nagalibot-libot sila sa mga pader sini.
  2. 55:23 sa lugar sang mga patay: sa literal, sa madalom gid nga buho.
  3. 55:23 Dios: sa Hebreo, iya.