King James Version

Psalm 38

1O Lord, rebuke me not in thy wrath: neither chasten me in thy hot displeasure.

For thine arrows stick fast in me, and thy hand presseth me sore.

There is no soundness in my flesh because of thine anger; neither is there any rest in my bones because of my sin.

For mine iniquities are gone over mine head: as an heavy burden they are too heavy for me.

My wounds stink and are corrupt because of my foolishness.

I am troubled; I am bowed down greatly; I go mourning all the day long.

For my loins are filled with a loathsome disease: and there is no soundness in my flesh.

I am feeble and sore broken: I have roared by reason of the disquietness of my heart.

Lord, all my desire is before thee; and my groaning is not hid from thee.

10 My heart panteth, my strength faileth me: as for the light of mine eyes, it also is gone from me.

11 My lovers and my friends stand aloof from my sore; and my kinsmen stand afar off.

12 They also that seek after my life lay snares for me: and they that seek my hurt speak mischievous things, and imagine deceits all the day long.

13 But I, as a deaf man, heard not; and I was as a dumb man that openeth not his mouth.

14 Thus I was as a man that heareth not, and in whose mouth are no reproofs.

15 For in thee, O Lord, do I hope: thou wilt hear, O Lord my God.

16 For I said, Hear me, lest otherwise they should rejoice over me: when my foot slippeth, they magnify themselves against me.

17 For I am ready to halt, and my sorrow is continually before me.

18 For I will declare mine iniquity; I will be sorry for my sin.

19 But mine enemies are lively, and they are strong: and they that hate me wrongfully are multiplied.

20 They also that render evil for good are mine adversaries; because I follow the thing that good is.

21 Forsake me not, O Lord: O my God, be not far from me.

22 Make haste to help me, O Lord my salvation.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 38

Pangamuyo sang Tawo nga Nagaantos

1Ginoo, indi ako pagsabdunga ukon pagsiluti sa imo kaakig.
Kay daw sa ginpilas mo ako sang pana kag ginsumbag.
Indi maayo ang pamatyag sang akon lawas tungod sang imo kaakig sa akon mga sala.
Daw malumos na ako sa akon mga sala,
pareho ini sang mabug-at nga palas-anon nga indi ko masarangan.
Tungod sang akon kabuangan, ang akon mga pilas naghubag kag nagbaho.
Nagabarikutot ako sa puwerte nga kasakit,
kag nagapangasubo ako sa bilog nga adlaw.
Indi maayo ang pamatyag sang akon lawas kay nagangutngot ang akon hawak.
Puwerte na gid sa akon kaluya.
Nagaugayong ako sa kasakit sang akon balatyagon.
Ginoo, nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahandom kag nabatian mo ang akon pag-ugayong.
10 Nagakubakuba ang akon dughan; wala na ako sang kusog,
kag malubog na ang akon panulok.
11 Ang akon mga abyan kag mga kaupod nagalikaw sa akon tungod sang akon balatian.
Bisan ang akon mga paryente nagapalayo sa akon.
12 Ang mga tawo nga gusto magpatay sa akon nagabutang sang siod agod dakpon ako.
Sila nga gusto magsakit sa akon nagaestoryahanay kon paano nila ako malaglag.
Sa bilog nga adlaw nagaplano sila sa pagtraidor sa akon.

13 Nagapabungol-bungol lang ako, nga kuno indi makabati.
Nagapaapa-apa lang ako, nga kuno indi makahambal.
14 Ginapabungol-bungulan ko lang ang ila malain nga ginaplano kag wala ako nagasabat,
15 kay nagasalig ako sa imo, Ginoo.
Ikaw, Ginoo nga akon Dios, ang magasabat sang akon pangamuyo.
16 Gani nagapangamuyo ako nga indi mo pagtugutan ang akon mga kaaway nga magkalipay ukon magpabugal kon mapukan ako.
17 Daw malaglag na gani ako, kag wala untat ang akon pag-antos.
18 Gani ginatuad ko ang akon mga sala nga nagapatublag sa akon.
19 Kon parte sa akon mga kaaway, mabakod kag madamo sila.
Ginakainitan nila ako nga wala sing kabangdanan.
20 Ginabalusan nila ako sing malain sa maayo nga ginahimo ko sa ila.
Kag ginakontra nila ako kay nagatinguha ako sa paghimo sang maayo.

21 Ginoo nga akon Dios, indi ako pagpabay-i;
indi ka magpalayo sa akon.
22 Buligi ako gilayon, Ginoo nga akon manluluwas.