King James Version

Psalm 31

1In thee, O Lord, do I put my trust; let me never be ashamed: deliver me in thy righteousness.

Bow down thine ear to me; deliver me speedily: be thou my strong rock, for an house of defence to save me.

For thou art my rock and my fortress; therefore for thy name's sake lead me, and guide me.

Pull me out of the net that they have laid privily for me: for thou art my strength.

Into thine hand I commit my spirit: thou hast redeemed me, O Lord God of truth.

I have hated them that regard lying vanities: but I trust in the Lord.

I will be glad and rejoice in thy mercy: for thou hast considered my trouble; thou hast known my soul in adversities;

And hast not shut me up into the hand of the enemy: thou hast set my feet in a large room.

Have mercy upon me, O Lord, for I am in trouble: mine eye is consumed with grief, yea, my soul and my belly.

10 For my life is spent with grief, and my years with sighing: my strength faileth because of mine iniquity, and my bones are consumed.

11 I was a reproach among all mine enemies, but especially among my neighbours, and a fear to mine acquaintance: they that did see me without fled from me.

12 I am forgotten as a dead man out of mind: I am like a broken vessel.

13 For I have heard the slander of many: fear was on every side: while they took counsel together against me, they devised to take away my life.

14 But I trusted in thee, O Lord: I said, Thou art my God.

15 My times are in thy hand: deliver me from the hand of mine enemies, and from them that persecute me.

16 Make thy face to shine upon thy servant: save me for thy mercies' sake.

17 Let me not be ashamed, O Lord; for I have called upon thee: let the wicked be ashamed, and let them be silent in the grave.

18 Let the lying lips be put to silence; which speak grievous things proudly and contemptuously against the righteous.

19 Oh how great is thy goodness, which thou hast laid up for them that fear thee; which thou hast wrought for them that trust in thee before the sons of men!

20 Thou shalt hide them in the secret of thy presence from the pride of man: thou shalt keep them secretly in a pavilion from the strife of tongues.

21 Blessed be the Lord: for he hath shewed me his marvellous kindness in a strong city.

22 For I said in my haste, I am cut off from before thine eyes: nevertheless thou heardest the voice of my supplications when I cried unto thee.

23 O love the Lord, all ye his saints: for the Lord preserveth the faithful, and plentifully rewardeth the proud doer.

24 Be of good courage, and he shall strengthen your heart, all ye that hope in the Lord.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 31

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان، زەبوورێکی داود.

1ئەی یەزدان، من پەنا دەبەمە بەر تۆ،
    با هەرگیز شەرمەزار نەبم،
    بە ڕاستودروستی خۆت دەربازم بکە.
گوێت بۆم شل بکە،
    بە زوویی فریام بکەوە،
ببە بەو تاشەبەردەی پەنای بۆ دەبەم،
    بەو قەڵا سەختە بۆ ڕزگارکردنم.
لەبەر ئەوەی تاشەبەرد و قەڵای منی،
    لە پێناوی ناوی خۆت ڕابەرایەتی و ڕێنماییم بکە.
لەو تەڵەیەی بۆم نراوەتەوە ئازادم بکە،
    چونکە تۆ پەناگای منی.
ڕۆحی خۆم بە دەستی تۆ دەسپێرم،
    ئەی یەزدان، خودای ڕاستی، بمکڕەوە.

من ڕقم لەوانە دەبێتەوە کە دەست بە بتی پووچەوە دەگرن،
    من متمانەم بە یەزدان هەیە.
من بە خۆشەویستی نەگۆڕی تۆ شاد و دڵخۆش دەبم،
    چونکە تۆ دەردی منت بینیوە و
    لە تەنگانەدا گیانی منت ناسیوە.
نەتخستوومەتە بەردەستی دوژمنان،
    بەڵکو لەسەر شوێنێکی فراوان ڕاتگرتووم.

ئەی یەزدان، لەگەڵم میهرەبان بە، چونکە لە تەنگانەدام.
    چاوەکانم کزبوون لە خەفەتان،
    ڕۆح و لەشم لە خەمان.
10 ژیانم بە خەم و خەفەت فەوتاوە،
    ساڵانی تەمەنم بە ئاخ هەڵکێشان،
لەبەر دەرد و بەڵا هێزم لێ بڕاوە،
    ئێسقانەکانم پووکاونەتەوە.
11 بەهۆی دوژمنەکانمەوە،
    بە تەواوی بوومەتە مایەی شەرمەزاری لای دراوسێکانم،
بوومەتە مایەی ترس بۆ ئاشناکانم،
    ئەوانەی لە شەقامدا دەمبینن، لێم دوور دەکەونەوە.
12 لەبیرکراوم وەک ئەوەی مردبم،
    وەک قاپێکی شکاوم بەسەرهاتووە.
13 چونکە گوێم لە چپەچپی زۆر کەس بووە،
    «لە هەموو لایەکەوە ترس و تۆقین هەیە!»
هەموو پێکەوە پیلان لە دژم دەگێڕن،
    بیر لەوە دەکەنەوە ژیانم لەناو ببەن.

14 بەڵام ئەی یەزدان، من پشتم بە تۆ بەستووە،
    دەڵێم: «تۆ خودای منیت.»
15 ڕۆژگارم لەناو دەستی تۆدایە،
    لە دەستی دوژمنان و
    ئەوانەی ڕاوم دەنێن دەربازم بکە.
16 با ڕوخسارت بەسەر خزمەتکاری خۆتدا بدرەوشێتەوە،
    بە خۆشەویستی نەگۆڕی خۆت ڕزگارم بکە.
17 با شەرمەزار نەبم ئەی یەزدان،
    چونکە هاوار بۆ تۆ دەهێنم،
با بەدکاران شەرمەزار بن،
    لەناو جیهانی مردووان خامۆش بن.
18 با زمانە درۆزنەکانیان لاڵ بێت،
    چونکە بە فیز و وشەی ناشیرینەوە
    سووکایەتی بە سەرڕاستان دەکەن.

19 چاکەت چەند مەزنە،
    کە هەڵتگرتووە بۆ ئەوانەی ترسی تۆیان لە دڵدایە،
ئەوەی بە بەرچاوی خەڵکەوە،
    بەوانەی دەبەخشیت کە پەنات بۆ دەهێنن.
20 لە پەنای خۆت دەیانشاریتەوە،
    لە پیلانەکانی خەڵکی،
لەژێر سێبەری خۆت دەیانپارێزیت،
    لە زمانی سکاڵاکەران.

21 ستایش بۆ یەزدان،
    چونکە خۆشەویستییە نەگۆڕە سەرسوڕهێنەرەکەی خۆی نیشاندام،
    کاتێک لە شارێکی ئابڵوقەدراو بووم.
22 لە کاتی سەرلێشێوانم گوتم:
    «لەبەرچاوت نەماوم!»
بەڵام تۆ گوێت لە دەنگی پاڕانەوەم گرت،
    کە هاوارم بۆت هێنا.

23 ئەی هەموو خۆشەویستانی، یەزدانتان خۆشبوێت!
    یەزدان دڵسۆزەکان دەپارێزێت،
    بەڵام بە تەواوی سزای لووتبەرزەکان دەدات.
24 ئازابن و دڵتان بەهێز بکەن،
    ئەی هەموو ئەوانەی هیواتان بە یەزدان هەیە.