King James Version

Ezekiel 9

1He cried also in mine ears with a loud voice, saying, Cause them that have charge over the city to draw near, even every man with his destroying weapon in his hand.

And, behold, six men came from the way of the higher gate, which lieth toward the north, and every man a slaughter weapon in his hand; and one man among them was clothed with linen, with a writer's inkhorn by his side: and they went in, and stood beside the brasen altar.

And the glory of the God of Israel was gone up from the cherub, whereupon he was, to the threshold of the house. And he called to the man clothed with linen, which had the writer's inkhorn by his side;

And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.

And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity:

Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at my sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.

And he said unto them, Defile the house, and fill the courts with the slain: go ye forth. And they went forth, and slew in the city.

And it came to pass, while they were slaying them, and I was left, that I fell upon my face, and cried, and said, Ah Lord God! wilt thou destroy all the residue of Israel in thy pouring out of thy fury upon Jerusalem?

Then said he unto me, The iniquity of the house of Israel and Judah is exceeding great, and the land is full of blood, and the city full of perverseness: for they say, The Lord hath forsaken the earth, and the Lord seeth not.

10 And as for me also, mine eye shall not spare, neither will I have pity, but I will recompense their way upon their head.

11 And, behold, the man clothed with linen, which had the inkhorn by his side, reported the matter, saying, I have done as thou hast commanded me.

Ang Pulong Sang Dios

Ezekiel 9

Ginpamatay ang mga Nagasimba sa mga Dios-dios

1Dayon nabatian ko ang Dios nga naghambal sa mabaskog nga tingog, “Dali kamo sa Jerusalem, kamo nga mga tawo nga magasilot sa sini nga siyudad kag dal-a ang inyo armas.” Dayon may anom ka tawo nga nagsulod sa aminhan nga puwertahan sang templo nga ang kada isa may dala nga armas. May upod sila nga tawo nga nagabayo sang linen kag nagataklos sang gamit nga inugsulat. Nagtindog sila sa kilid sang halaran nga saway. Halin sang una ang gamhanan nga presensya sang Dios sang Israel ara sa ibabaw sang mga kerubin[a] sa sulod sang templo, pero subong naghalin ini didto kag nagsaylo sa puwertahan sang templo. Dayon gintawag sang Ginoo ang tawo nga nagabayo sang linen kag nagataklos sang gamit nga inugsulat, kag ginsilingan, “Libuta ang Jerusalem kag markahi ang agtang sang mga nagapangasubo tungod sang tanan nga makangilil-ad nga ginahimo sa siyudad.”

Dayon nabatian ko ang Dios nga nagsiling sa anom ka tawo, “Sunda ninyo siya sa siyudad kag pamatya ang mga tawo nga wala sing marka sa agtang. Indi gid sila pagkaluoyi. Pamatya ninyo ang mga tigulang, mga bataon nga mga lalaki kag mga babayi, mga iloy, kag mga bata, pero indi pag-anha ang may mga marka. Mag-umpisa kamo sa akon templo.” Gani gin-una nila pamatay ang mga manugdumala nga ara sa atubangan sang templo.

Dayon nagsiling ang Dios sa ila, “Higkui ninyo ang templo paagi sa pagtumpok sang mga bangkay sa mga lagwerta, kag maglakat dayon kamo.” Gani naglakat sila kag nagpamatay sa bug-os nga siyudad. Samtang nagapamatay sila, nabilin ako nga nagaisahanon. Naghapa ako kag nagpanawag sa Dios, “O Ginoong Dios, ubuson mo bala pamatay ang mga nabilin sa Israel tungod sa imo kaakig sa Jerusalem?” Nagsabat siya sa akon, “Puwerte na gid ang sala sang katawhan sang Israel kag Juda. Puwerte na ang pagpinatyanay kag wala na sing hustisya sa siyudad. Nagasiling pa sila, ‘Wala nagatulok ang Ginoo sa aton; ginsikway na niya ang Israel.’ 10 Gani indi ko gid sila pagkaluoyan kundi himuon ko man sa ila ang ila ginhimo sa iban.”

11 Dayon ang tawo nga nagabayo sang linen kag nagataklos sang gamit nga inugsulat nagbalik kag nagsiling sa Ginoo, “Natuman ko na ang imo ginsugo sa akon.”

Notas al pie

  1. 9:3 kerubin: Tan-awa ang Lista sang mga Pulong sa likod.