Het Boek

Psalmen 95:1-11

1Kom, laten wij lofliederen zingen

tot eer van de Here,

laten wij Hem loven,

want Hij is de rots van ons heil.

2Laten wij met lofliederen naar Hem toegaan,

met snaarinstrumenten Hem prijzen.

3De Here is een machtige God,

de grote Koning.

Er is niemand zoals Hij.

4Hij beheerst de diepten van deze schepping

en reikt met zijn hand

tot aan de toppen van de bergen.

5De zee en het land zijn van Hem,

want Hij heeft beide gemaakt.

6Kom, laten wij ons buigen,

knielen en ons neerwerpen voor de Here,

die ons heeft gemaakt.

7Hij is onze God

en wij horen bij het volk dat Hij leidt.

Als schapen volgen wij Hem.

Luister toch elke dag naar wat Hij u zegt.

8‘Wees niet koppig,

zoals de mensen bij Massa en Meriba,

indertijd in de woestijn.

9Uw voorouders hebben Mij toen uitgedaagd.

Zij stelden Mij op de proef,

hoewel zij mijn macht hadden gezien in wat Ik deed.

10Veertig jaar lang heeft uw volk

Mij moeite gegeven.

Ik ergerde Mij aan hen.

Ten slotte zei Ik:

“Dit volk loopt voortdurend van Mij weg,

het wil Mij niet volgen.”

11Daarom heb Ik, toen Ik toornig was,

gezworen dat het geen rust bij Mij zou vinden.’

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 95:1-11

สดุดี 95

1มาเถิด ให้เราร้องเพลงรื่นเริงถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า

ให้เราโห่ร้องแด่พระศิลาแห่งความรอดของเรา

2ให้เรามาเข้าเฝ้าต่อหน้าพระองค์ด้วยการขอบพระคุณ

ให้เราโห่ร้องสดุดีพระองค์ด้วยดนตรีและบทเพลง

3เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเจ้ายิ่งใหญ่

เป็นกษัตริย์ยิ่งใหญ่เหนือทวยเทพทั้งมวล

4ห้วงลึกแห่งแผ่นดินโลกอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์

ยอดเขาทั้งหลายเป็นของพระองค์

5ท้องทะเลเป็นของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสร้างขึ้น

และพระหัตถ์ของพระองค์ทรงปั้นแผ่นดิน

6มาเถิด ให้เรากราบนมัสการและหมอบคำนับ

ให้เราคุกเข่าต่อหน้าพระยาห์เวห์พระผู้สร้างของเรา

7เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของเรา

เราเป็นประชากรที่พระองค์ทรงเลี้ยงดูในทุ่งหญ้าของพระองค์

เป็นฝูงแกะที่พระองค์ทรงอุ้มชูด้วยพระหัตถ์ของพระองค์

วันนี้หากท่านได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์

8อย่าทำใจแข็งกระด้างเหมือนที่เมรีบาห์95:8 แปลว่า ทะเลาะวิวาท

เหมือนที่มัสสา95:8 แปลว่า การลองดีในถิ่นกันดาร

9ที่ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าได้ทดลองเรา

พวกเขาลองดีกับเราทั้งๆ ที่พวกเขาได้เห็นสิ่งต่างๆ ที่เราทำ

10ตลอดสี่สิบปีเราโกรธคนในชั่วอายุนั้น

และเรากล่าวว่า “พวกเขาเป็นชนชาติที่ใจหลงเตลิด

และพวกเขาไม่รู้จักวิถีทางของเรา”

11ดังนั้นเราจึงสาบานด้วยความโกรธของเราว่า

“พวกเขาจะไม่มีวันได้เข้าสู่การพักสงบของเรา”