Het Boek

Psalmen 9:1-21

1Een psalm van David voor de koordirigent.

Te zingen op de wijs van ‘De dood van de zoon.’

2Here, ik prijs U

met mijn hele hart.

Ik vertel iedereen

over de geweldige dingen die U doet.

3Ik loop over van blijdschap en vreugde

dankzij U.

Over U wil ik zingen,

U bent God, de Allerhoogste!

4In uw nabijheid zullen al mijn vijanden

neervallen en omkomen.

5U hebt mijn eerherstel bewerkt

en mij bevestiging gegeven.

Vanaf uw troon

hebt U het recht laten zegevieren.

6De volken hebt U bedreigd

en de slechte mensen vernietigd,

zodat hun namen voor eeuwig zijn uitgewist.

7De vijanden zijn voor eeuwig veroordeeld!

De Here zal hun steden vernietigen.

Zelfs de herinnering eraan zal vervagen.

8Maar de Here zal eeuwig leven

9en op zijn rechterstoel

de volken van deze aarde rechtvaardig oordelen.

10Ieder die wordt verdrukt,

mag bij Hem komen.

Hij is een schuilplaats

voor wie in nood is.

11Ieder die uw liefde en genade kent, Here,

zal zich voor hulp tot U richten.

U laat iemand die zijn vertrouwen op U stelt

niet in de steek.

12Prijs de Here

die in Jeruzalem woont.

Laat de hele wereld horen

over zijn onvergetelijke daden.

13Hij die elke moord zal wreken,

heeft een open oor voor hen

die Hem aanroepen om recht te vinden.

Als mensen in de problemen zitten

en zijn hulp inroepen,

negeert Hij hun gebeden niet.

14Here, heb medelijden met mij.

Ziet U wel hoe ik lijd

door hen die mij haten?

Ruk mij weg voor de kaken van de dood,

15dan kan ik weer openlijk uw lof zingen

en vol vreugde in Jeruzalem vertellen

hoe U bevrijding brengt.

16De tegenstanders zijn in de kuil gevallen

die zij voor anderen groeven,

ze zijn in hun eigen val gelopen!

17De Here is beroemd

om de wijze waarop Hij de slechte mensen

met hun eigen wapens straft!

Overdenk dit eens rustig!

18De goddeloze

zal eenmaal naar het dodenrijk gaan.

Zo vergaat het ook de volken

die de Here vergeten.

19De armen

zullen niet langer worden vergeten,

hun verwachting

zal niet meer de bodem ingeslagen worden.

20Kom, Here, berecht en straf de volken,

laat hen niet over U zegevieren!

21Laat hen maar beven van angst,

zet ze maar op hun plaats,

zodat zij beseffen dat zij mensen zijn!

Ang Pulong Sa Dios

Salmo 9:1-20

Salmo 99:0 Salmo 9 Ang ulohan sa Hebreo: Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Awita kini sa tono sa awit nga “Ang Pagkamatay sa Anak.” Awit kini ni David.

Matarong ang Paghukom sa Dios

1Pasalamatan ko ikaw, Ginoo, sa tibuok kong kasingkasing.

Isaysay ko ang tanan mong katingalahang mga buhat.

2Labing Halangdong Dios, maglipay gayod ako ug mag-awit ug mga pagdayeg tungod kanimo.

3Inigkakita sa akong mga kaaway kanimo mangatras sila.

Magkapandol-pandol sila ug mangamatay.

4Tungod kay matarong ka nga maghuhukom nga nagalingkod sa imong trono;

imo akong gihukman ug imong gipamatud-an nga wala akoy sala.

5Imong gihukman ug gilaglag ang daotang mga nasod nga wala moila kanimo,

busa dili na gayod sila mahinumdoman hangtod sa kahangtoran.

6Gilaglag mo ang akong mga kaaway.

Imong gipangguba ang ilang mga lungsod,

ug dili na gayod sila mahinumdoman pa hangtod sa kahangtoran.

7Apan ikaw, Ginoo, nagahari sa walay kataposan;

andam na ang imong trono sa paghukom.

8Imong hukman ang mga tawo sa kalibotan, subay sa hustisya ug kaangayan.

9Ginoo, ikaw ang tigpanalipod sa mga dinaog-daog ug dalangpanan panahon sa kalisod.

10Nagasalig kanimo ang mga tawo nga nakaila kanimo,

kay wala mo man isalikway ang midangop kanimo.

11Awiti ninyo ug mga pagdayeg ang Ginoo nga nagahari sa Zion!9:11 Zion: mao usab ang Jerusalem.

Imantala ninyo sa mga nasod ang iyang mga binuhatan!

12Gipanimaslan niya ang mga nangdaog-daog;

nagpakabana siya sa pagpakitabang sa mga dinaog-daog.

13Ginoo, tan-awa kon giunsa ako pagdaog-daog sa akong mga kaaway.

Kaloy-i ako ug luwasa sa kamatayon,

14aron masaysay ko sa mga tawo didto sa mga pultahan sa siyudad sa Zion ang imong kaayo kanako, ug madayeg ko ikaw.

Maglipay ako didto tungod kay imo akong giluwas.

15Nahitabo gayod sa mga nasod ang ilang giplanong daotan.

Sama ra nga nahulog sila sa bangag nga ilang gikalot o nalit-agan sa lit-ag nga ilang gibutang.

16Gipaila sa Ginoo kon kinsa gayod siya pinaagi sa iyang matarong nga paghukom.

Ug ang mga daotang tawo naunay sa ilang kaugalingong daotang binuhatan.

17Mangamatay ang daotang mga tawo sa tanang nasod,

kay gisalikway nila ang Dios.

18Dili sa tanang higayon nga pasagdan sa Dios ang mga kabos.

Dili makawang ang ilang paglaom sa Dios.

19Sige na, Ginoo, ayaw tugoti nga hagiton ka sa mga tawo sa kalibotan.

Hukmi ang mga nasod sa imong atubangan.

20O Ginoo, ipabati kanila ang kahadlok,

ug ipaila kanila nga mga tawo lamang sila.