Het Boek

Psalmen 88:1-19

1Een psalm van de Korachieten voor de koordirigent. Te zingen bij ziekte en droefheid. Het leerzame gedicht werd gemaakt door de Ezrachiet Heman.

2Here,

U bent de God die mij redt.

Dag en nacht roep ik U aan

en kom ik tot U.

3Laat mijn gebed U toch bereiken,

luister toch naar mij!

4Nog meer ziekten en tegenslagen kan ik niet verdragen.

Ik heb het gevoel dat ik ga sterven.

5Men beschouwt mij als iemand die de dood nabij is,

alle kracht is uit mij geweken.

6Eigenlijk hoor ik al bij de gestorvenen,

de mensen aan wie U niet meer denkt

en die door U zijn vergeten.

7U hebt mij door de diepste diepte

en door de donkerste duisternis gevoerd.

8U hebt Zich tegen mij gekeerd

en ik kan dat niet verdragen.

Ik heb het gevoel

alsof U mij tegen de grond hebt geslagen.

9U hebt ervoor gezorgd dat mijn kennissen

mij niet meer willen zien en van mij gruwen.

Ik zie geen uitweg meer.

10Ik weet niet meer waar ik het zoeken moet.

Dag in, dag uit bid ik tot U, Here.

Mijn handen strek ik naar U uit.

11Kunt U wonderen onder de doden doen?

Kunnen de geesten van de gestorvenen U prijzen?

12Spreekt men in het graf over uw liefde en goedheid?

Blijkt uw trouw waar lichamen vergaan?

13Kan uw grote macht dan in de duisternis

worden bekendgemaakt?

Blijkt uw rechtvaardigheid dan daar

waar alles en iedereen wordt vergeten?

14Toch roep ik naar U, Here.

Ik leg alles ʼs morgens voor U neer.

15Here, waarom verwerpt U mij?

Waarom wilt U mij niet zien?

16Van jongs af aan heb ik het moeilijk

en ben ik vaak ernstig ziek.

Het is aan mij te zien hoe U mij beproeft,

ik weet mij geen raad meer.

17Uw toorn gaat als vuur over mij heen

en ik word vernietigd door wat U mij aandoet.

18Ik kan er niet aan ontkomen,

alles komt op mij af.

19U hebt ervoor gezorgd dat vrienden en kennissen

mij niet meer willen kennen,

ik hoor van niemand meer iets.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 88:1-18

สดุดี 88

(บทเพลง บทสดุดีของบุตรโคราห์ ถึงหัวหน้านักร้อง ตามทำนองมาหะลัทเลอันโนท88:0 หัวเรื่องสดุดี 88 คงจะเป็นทำนอง “การทนทุกข์ในความทุกข์ยาก”มัสคิล88:0 หัวเรื่องสดุดี 88 คงจะเป็นศัพท์ทางวรรณกรรมหรือทางดนตรีของเฮมานวงศ์เอสราห์)

1ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้ทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอด

ข้าพระองค์เฝ้าร้องทูลต่อหน้าพระองค์ทั้งวันทั้งคืน

2ขอให้คำอธิษฐานของข้าพระองค์ขึ้นมาถึงต่อหน้าพระองค์

โปรดเอียงพระกรรณสดับคำร้องทูลของข้าพระองค์

3เพราะจิตวิญญาณของข้าพระองค์ทุกข์ร้อนยิ่งนัก

และชีวิตของข้าพระองค์เฉียดใกล้หลุมฝังศพ

4ข้าพระองค์ถูกนับรวมอยู่ในกลุ่มคนที่ลงสู่หลุม

ข้าพระองค์เหมือนคนไม่มีเรี่ยวแรง

5ข้าพระองค์ถูกแยกไว้ในหมู่คนตาย

เหมือนผู้ที่ถูกฆ่าซึ่งนอนอยู่ในหลุมฝังศพ

ผู้ที่พระองค์จะไม่ทรงนึกถึงอีกต่อไป

ผู้ที่พระองค์จะไม่ทรงเหลียวแลอีกต่อไป

6พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์จมลงในหลุมที่ลึกที่สุด

ในห้วงลึกที่มืดมิดที่สุด

7พระพิโรธของพระองค์ตกหนักอยู่เหนือข้าพระองค์

พระองค์ทรงให้กระแสคลื่นของพระองค์ซัดท่วมข้าพระองค์

เสลาห์

8พระองค์ทรงทำให้เพื่อนสนิทตีตัวออกห่างจากข้าพระองค์

ทรงทำให้ข้าพระองค์น่ารังเกียจชิงชัง

ข้าพระองค์ถูกกักกันและหมดทางหนี

9ดวงตาของข้าพระองค์หม่นหมองเพราะความทุกข์โศก

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ทุกวัน

ข้าพระองค์ยกมือต่อพระองค์

10พระองค์ทรงสำแดงการอัศจรรย์แก่คนตายหรือ?

ผู้ที่ตายแล้วลุกขึ้นสรรเสริญพระองค์หรือ?

เสลาห์

11ความรักมั่นคงของพระองค์ถูกประกาศในหลุมฝังศพหรือ?

ความซื่อสัตย์ของพระองค์ถูกประกาศในแดนพินาศหรือ?

12การอัศจรรย์ของพระองค์เป็นที่รู้จักในแดนแห่งความมืดมิดหรือ?

พระราชกิจอันชอบธรรมของพระองค์เป็นที่รู้จักในแดนที่ถูกลืมหรือ?

13แต่ข้าพระองค์ร้องทูลให้ทรงช่วย ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า

ยามเช้าคำอธิษฐานของข้าพระองค์ขึ้นถึงพระองค์

14ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เหตุใดทรงทอดทิ้งข้าพระองค์?

เหตุใดทรงซ่อนพระพักตร์หนีจากข้าพระองค์?

15ตั้งแต่เยาว์วัย ข้าพระองค์ทุกข์ทรมานและเฉียดใกล้ความตาย

ข้าพระองค์เผชิญความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์และหมดหวัง

16พระพิโรธของพระองค์ท่วมท้นข้าพระองค์

ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำลายข้าพระองค์

17สิ่งเหล่านั้นโหมกระหน่ำข้าพระองค์ตลอดทั้งวันเหมือนน้ำหลาก

ท่วมข้าพระองค์จนมิด

18พระองค์ทรงพรากคนรัก และญาติมิตรไปหมด

เหลือแต่ความมืดที่เป็นเพื่อนสนิทของข้าพระองค์