Het Boek

Psalmen 81

1Een psalm van Asaf voor de koordirigent. Te begeleiden met het muziekinstrument uit Gath.

Jubel over God, Hij is onze kracht.
Loof en prijs de God van Jakob.
Zing een lied met de tamboerijn.
Laat harp en citer meeklinken.
Blaas op de trompet
wanneer het nieuwe maan is
en ook bij volle maan,
want God denkt aan u.
Dat is een voorschrift in Israël,
de God van Jakob heeft deze regel ingesteld.
Hij stelde dit in toen het volk Egypte verliet,
toen Hij hen uitleidde.
Onvermoede woorden hoor ik:
‘Ik heb de last van hun schouders genomen,
zij hoefden geen manden meer te sjouwen.
In uw moeilijkheden hebt u Mij geroepen
en Ik heb u bevrijd.
Ik gaf u antwoord
vanuit de schuilhoeken van de donder.
Bij het water van Meriba
heb Ik u op de proef gesteld.
Luister, mijn volk!
Ik wil u op het hart drukken, Israël,
dat u altijd naar Mij moet luisteren.
10 Er mag bij u geen afgod te vinden zijn,
het is u verboden te buigen voor een heidense afgod.
11 Ik ben de Here, Ik ben uw God.
Ik heb u uit Egypte weggevoerd.
Alles wat u nodig hebt, geef Ik u.
12 Mijn volk heeft echter niet naar Mij geluisterd,
de Israëlieten kwamen tegen Mij in opstand.
13 Ik heb hen hun eigen gang laten gaan,
eigenwijs als zij zijn.
Zij zijn de weg gegaan
die zij voor zichzelf hadden uitgestippeld.
14 Ach, luisterde mijn volk maar naar Mij!
Bewandelde het volk Israël mijn wegen maar!
15 Ik ben bereid hun tegenstanders te vernietigen
en Mij tegen hun vijanden te keren.
16 De mensen die niet in de Here geloven,
zouden net doen alsof zij Hem eerden.
Er zou aan hun straf geen einde komen.
17 Hij zou hun het mooiste koren als voedsel geven.
Inderdaad, Ik zou u zoveel honing hebben gegeven
dat u niet meer op kon.’

The Message

Psalm 81

An Asaph Psalm

11-5 A song to our strong God!
    a shout to the God of Jacob!
Anthems from the choir, music from the band,
    sweet sounds from lute and harp,
Trumpets and trombones and horns:
    it’s festival day, a feast to God!
A day decreed by God,
    solemnly ordered by the God of Jacob.
He commanded Joseph to keep this day
    so we’d never forget what he did in Egypt.

I hear this most gentle whisper from One
I never guessed would speak to me:

6-7 “I took the world off your shoulders,
    freed you from a life of hard labor.
You called to me in your pain;
    I got you out of a bad place.
I answered you from where the thunder hides,
    I proved you at Meribah Fountain.

8-10 “Listen, dear ones—get this straight;
    O Israel, don’t take this lightly.
Don’t take up with strange gods,
    don’t worship the latest in gods.
I’m God, your God, the very God
    who rescued you from doom in Egypt,
Then fed you all you could eat,
    filled your hungry stomachs.

11-12 “But my people didn’t listen,
    Israel paid no attention;
So I let go of the reins and told them, ‘Run!
    Do it your own way!’

13-16 “Oh, dear people, will you listen to me now?
    Israel, will you follow my map?
I’ll make short work of your enemies,
    give your foes the back of my hand.
I’ll send the God-haters cringing like dogs,
    never to be heard from again.
You’ll feast on my fresh-baked bread
    spread with butter and rock-pure honey.”