Het Boek

Psalmen 81:1-17

1Een psalm van Asaf voor de koordirigent. Te begeleiden met het muziekinstrument uit Gat.

2Jubel over God, Hij is onze kracht.

Loof en prijs de God van Jakob.

3Zing een lied met de tamboerijn.

Laat harp en citer meeklinken.

4Blaas op de trompet

wanneer het nieuwe maan is

en ook bij volle maan,

want God denkt aan u.

5Dat is een voorschrift in Israël,

de God van Jakob heeft deze regel ingesteld.

6Hij stelde dit in toen het volk Egypte verliet,

toen Hij hen uitleidde.

Onvermoede woorden hoor ik:

7‘Ik heb de last van hun schouders genomen,

zij hoefden geen manden meer te sjouwen.

8In uw moeilijkheden hebt u Mij geroepen

en Ik heb u bevrijd.

Ik gaf u antwoord

vanuit de schuilhoeken van de donder.

Bij het water van Meriba

heb Ik u op de proef gesteld.

9Luister, mijn volk!

Ik wil u op het hart drukken, Israël,

dat u altijd naar Mij moet luisteren.

10Er mag bij u geen afgod te vinden zijn,

het is u verboden te buigen voor een heidense afgod.

11Ik ben de Here, Ik ben uw God.

Ik heb u uit Egypte weggevoerd.

Alles wat u nodig hebt, geef Ik u.

12Mijn volk heeft echter niet naar Mij geluisterd,

de Israëlieten kwamen tegen Mij in opstand.

13Ik heb hen hun eigen gang laten gaan,

eigenwijs als zij zijn.

Zij zijn de weg gegaan

die zij voor zichzelf hadden uitgestippeld.

14Ach, luisterde mijn volk maar naar Mij!

Bewandelde het volk Israël mijn wegen maar!

15Ik ben bereid hun tegenstanders te vernietigen

en Mij tegen hun vijanden te keren.’

16De mensen die niet in de Here geloven,

zouden net doen alsof zij Hem eerden.

Er zou aan hun straf geen einde komen.

17Hij zou hun het mooiste koren als voedsel geven.

‘Inderdaad, Ik zou u zoveel honing hebben gegeven

dat u niet meer op kon.’

Asante Twi Contemporary Bible

Nnwom 81:1-16

Dwom 81

Asaf dwom.

1Monto ahurisie dwom mma Onyankopɔn yɛn ahoɔden;

mommɔ ose mma Yakob Onyankopɔn no!

2Momma nnwom no so na monwoso akasaeɛ.

Mommɔ sankuo ne bɛnta dɛɛdɛ no.

3Monhyɛne mmɛntia ɔsrane foforɔ da no,

ne ɔsrane korokumatwa mu, yɛn Apontoɔ da no;

4Yei yɛ Israelfoɔ ahyɛdeɛ,

Yakob Onyankopɔn mmara.

5Ɔtintimiiɛ sɛ nhyehyɛeɛ maa Yosef

ɛberɛ a ɔsɔre tiaa Misraim no,

faako a yɛtee kasa a yɛnte aseɛ no.

6Ɔka sɛ, “Meyii adesoa no firii mo mmatire so,

ne mo nsa firii adwumaden ho.

7Mo ahohiahia mu, mofrɛɛ me na megyee mo,

megyee mo so wɔ aprannaa mu;

me sɔɔ mo hwɛeɛ wɔ Meriba nsuo ho.

8“Ao me nkurɔfoɔ, montie me kɔkɔbɔ yi,

Ao Israel, sɛ mobɛtie me a!

9Ɛnsɛ sɛ monya anyame foforɔ bi wɔ mo mu;

ɛnsɛ sɛ mokoto ananafoɔ nyame.

10Mene Awurade, mo Onyankopɔn a

meyii mo firii Misraim asase so no.

Mommue mo anom tɛtrɛɛ na mɛhyɛ mu ma.

11“Nanso me nkurɔfoɔ rentie me;

Israel remmrɛ ne ho ase mma me.

12Enti megyaa wɔn maa wɔn akomaden

sɛ wɔnyɛ deɛ wɔpɛ biara.

13“Sɛ me nkurɔfoɔ tie me,

na Israel nante mʼakwan so a,

14anka mɛdi wɔn atamfoɔ so ama wɔn ntɛm

na mama me basa so atia wɔn a wɔkyiri wɔn!

15Wɔn a wɔtane Awurade no de suro bɛkoto no,

na wɔn asotwe to rentwa da.

16Nanso, wɔde atokoɔ mu atokoɔ papa bɛma mo adi;

mede ɔbotan mu woɔ bɛma mo amee.”