Het Boek

Psalmen 79:1-13

1Een psalm van Asaf.

O God, ongelovigen zijn bij ons binnengedrongen

en hebben uw heiligdom, de tempel, onteerd.

Zij hebben Jeruzalem vernield.

2De dode lichamen van uw dienaren

hebben zij als voedsel aan de vogels gegeven.

De wilde dieren hebben de lijken

van uw volgelingen te eten gekregen.

3Zij hebben hun bloed als water laten weglopen rondom Jeruzalem.

Niemand heeft hen begraven.

4De omwonenden spreken smalend over ons.

Onze buren bespotten ons en maken ons belachelijk.

5Hoelang moet dit nog duren, Here?

Hoelang zal uw toorn op ons blijven?

Uw jaloezie branden als een vuur?

6Vier uw toorn maar bot op de volken die U niet willen kennen,

over de landen waar men U niet eert en aanroept.

7Die hebben uw volk onder de voet gelopen

en Jeruzalem verwoest.

8Laat de zonden van onze voorouders

niet op onze hoofden neerkomen,

kom naar ons toe met uw vergeving en liefde,

wij zijn zo zwak geworden.

9O God die ons bevrijdt,

help ons toch ter wille van U Zelf.

Verlos ons

en doe onze zonden weg ter wille van uw naam.

10Dan kunnen de heidenen tenminste niet zeggen:

‘Waar blijft hun God nu?’

Toon ons hoe U wraak neemt op deze heidenen

wegens de dood van uw volgelingen.

11Luister naar het zuchten van de gevangenen,

red hen die ten dode zijn opgeschreven,

red hen door uw sterke arm.

12Straf de buurlanden zevenvoudig

voor de spot die zij met U dreven, Here.

13En wij—uw volk, dat door U wordt geleid—

zullen U altijd loven en prijzen.

Onze kinderen en kleinkinderen

zullen spreken over uw grootheid.

Bíbélì Mímọ́ Yorùbá Òde Òn

Saamu 79:1-13

Saamu 79

Saamu ti Asafu.

1Ọlọ́run, àwọn orílẹ̀-èdè ti wá ilẹ̀ ìní rẹ;

wọ́n ti ba tẹmpili mímọ́ rẹ jẹ́,

wọn di Jerusalẹmu kù sí òkìtì àlàpà.

2Wọn ti fi ara òkú àwọn ìránṣẹ́ rẹ

fún àwọn ẹyẹ ojú ọ̀run ní oúnjẹ,

ẹran-ara àwọn ènìyàn mímọ́ rẹ̀ fún ẹranko ilẹ̀.

3Wọ́n tu ẹ̀jẹ̀ jáde gẹ́gẹ́ bí omi

yí Jerusalẹmu ká,

kò sì ṣí àwọn tí yóò sìn wọ́n.

4Àwa di ohun ẹ̀gàn sí àwọn tí ó yí wa ká,

àbùkù àti ìfiṣe ẹlẹ́yà sí àwọn tí ó yí wa ká.

5Nígbà wo, Olúwa? Ní ìwọ ó máa bínú títí láé?

Yóò ti pẹ́ tó ti owú rẹ yóò ha jò bí iná?

6Tú ìbínú rẹ jáde sí orílẹ̀-èdè

tí kò ní ìmọ̀ rẹ,

lórí àwọn ìjọba

tí kò pe orúkọ rẹ;

7Nítorí wọ́n ti run Jakọbu

wọ́n sì sọ ibùgbé rẹ di ahoro.

8Má ṣe ka ẹ̀ṣẹ̀ àwọn baba wa sí wa lọ́rùn

jẹ́ kí àánú rẹ wá kánkán láti bá wa,

nítorí tí a rẹ̀ wá sílẹ̀ gidigidi.

9Ràn wá lọ́wọ́, Ọlọ́run Olùgbàlà wa,

fún ògo orúkọ rẹ;

gbà wá kí o sì dárí ẹ̀ṣẹ̀ wa jì

nítorí orúkọ rẹ.

10Àwọn orílẹ̀-èdè yóò máa wí pé,

“Níbo ni Ọlọ́run wọn wà?”

Ní ojú wa, kí a mọ̀ láàrín àwọn orílẹ̀-èdè

kí ó sì gbẹ̀san àwọn ẹ̀jẹ̀ ìránṣẹ́ rẹ tí a tú jáde.

11Jẹ́ kí ìmí ẹ̀dùn oǹdè náà wá síwájú rẹ,

gẹ́gẹ́ bí títóbi agbára rẹ

ìwọ ṣe ìtọ́jú àwọn ti a dá lẹ́bi ikú.

12San án padà sí àyà àwọn aládùúgbò wa nígbà méje

nípa ẹ̀gàn tí wọn ti gàn ọ́ Olúwa.

13Nígbà náà àwa ènìyàn rẹ,

àti àgùntàn pápá rẹ,

yóò fi ọpẹ́ fún ọ títí láé;

láti ìran dé ìran

ni àwa ó fi ìyìn rẹ hàn.