Het Boek

Psalmen 79:1-13

1Een psalm van Asaf.

O God, ongelovigen zijn bij ons binnengedrongen

en hebben uw heiligdom, de tempel, onteerd.

Zij hebben Jeruzalem vernield.

2De dode lichamen van uw dienaren

hebben zij als voedsel aan de vogels gegeven.

De wilde dieren hebben de lijken

van uw volgelingen te eten gekregen.

3Zij hebben hun bloed als water laten weglopen rondom Jeruzalem.

Niemand heeft hen begraven.

4De omwonenden spreken smalend over ons.

Onze buren bespotten ons en maken ons belachelijk.

5Hoelang moet dit nog duren, Here?

Hoelang zal uw toorn op ons blijven?

Uw jaloezie branden als een vuur?

6Vier uw toorn maar bot op de volken die U niet willen kennen,

over de landen waar men U niet eert en aanroept.

7Die hebben uw volk onder de voet gelopen

en Jeruzalem verwoest.

8Laat de zonden van onze voorouders

niet op onze hoofden neerkomen,

kom naar ons toe met uw vergeving en liefde,

wij zijn zo zwak geworden.

9O God die ons bevrijdt,

help ons toch ter wille van U Zelf.

Verlos ons

en doe onze zonden weg ter wille van uw naam.

10Dan kunnen de heidenen tenminste niet zeggen:

‘Waar blijft hun God nu?’

Toon ons hoe U wraak neemt op deze heidenen

wegens de dood van uw volgelingen.

11Luister naar het zuchten van de gevangenen,

red hen die ten dode zijn opgeschreven,

red hen door uw sterke arm.

12Straf de buurlanden zevenvoudig

voor de spot die zij met U dreven, Here.

13En wij—uw volk, dat door U wordt geleid—

zullen U altijd loven en prijzen.

Onze kinderen en kleinkinderen

zullen spreken over uw grootheid.

Ang Pulong Sa Dios

Salmo 79:1-13

Salmo 7979:0 Salmo 79 Ang ulohan sa Hebreo: Ang “maskil” ni Asaf.

Pag-ampo alang sa Kagawasan sa Nasod

1O Dios, gisulong sa mga taga-laing nasod ang yuta nga imong gipanag-iyahan.

Gipasipad-an nila ang imong balaan nga templo ug giguba ang Jerusalem.

2Gipakaon nila sa mga langgam ug sa mabangis nga mga mananap ang mga patayng lawas sa imong matinumanon nga mga alagad.

3Gipaagas nila nga daw tubig sa tibuok Jerusalem ang dugo sa imong katawhan,

ug walay bisan usa nga nahibilin aron sa paglubong sa mga patay.

4Gipakaulawan kami ug gibiaybiay sa mga nasod sa among palibot.

5Hangtod kanus-a, Ginoo, ang imong kasuko kanamo?

Hangtod ba sa kahangtoran?

Hangtod kanus-a mosilaob nga daw kalayo ang imong pagpangabugho?

6Ipakita ang imong kasuko sa mga nasod ug mga gingharian nga wala moila ug mosimba kanimo.

7Kay gipamatay nila ang imong katawhan79:7 ang imong katawhan: sa literal, si Jacob. ug gilaglag ang ilang nasod.

8Ayaw kami siloti tungod sa mga sala sa among mga katigulangan.

Kaloy-i hinuon kami kay wala na gayod kamiy mahimo.

9Tabangi kami, O Dios nga among manluluwas, aron madayeg ang imong ngalan.

Luwasa kami ug pasayloa sa among mga sala aron ikaw mapasidunggan.

10Nganong moingon man kanamo ang ubang mga nasod, “Hain na man ang inyong Dios?”

Samtang gatan-aw kami, ipakita sa mga nasod nga ipanimalos mo ang ilang pagpamatay sa imong mga alagad.

11Pamatia ang mga pag-agulo sa imong mga katawhan nga binilanggo.

Gihukman sila nga patyon, busa luwasa sila pinaagi sa imong gahom.

12Ginoo, balosi ug pito ka pilo ang mga nasod sa ilang pagpakaulaw kanimo.

13Ug kaming imong katawhan, nga gibantayan mo nga daw mga karnero, magpasalamat kanimo sa walay kataposan.

Dayegon ka namo kanunay hangtod sa kahangtoran.