Het Boek

Psalmen 77

1Een psalm van Asaf voor de koordirigent. Voor de tempelzangers.

Ik roep naar God,
ik richt mij tot Hem
en verlang ernaar
dat Hij naar mij luistert.
Als ik het moeilijk heb,
zoek ik de Here.
De hele nacht
strek ik mijn handen
naar Hem uit
en word het wachten niet moe.
Alleen Hij kan mij troosten.
Als ik aan God denk,
moet ik kreunen.
Ik word overmeesterd
door het verlangen naar zijn hulp.
Ik kan er niet van slapen
en ben zo onrustig
dat ik niet kan bidden.
Ik denk aan vroeger,
aan de jaren die voorbijgingen.
Ik herinner mij
mijn blijde musiceren van toen,
ik pieker
over het verschil tussen toen en nu.
Heeft de Here mij dan voor altijd afgewezen?
Zal Hij mij geen genade geven?
Zijn zijn goedheid en trouw
voor altijd opgehouden?
Geldt zijn belofte niet meer
voor de komende generaties?
10 Vergeet God
ons zijn genade te geven?
Heeft Hij de liefde en het medeleven
uit zijn hart gebannen?
11 Ik moet zeggen
dat het mij groot verdriet doet
dat God, de Allerhoogste,
van gedachten verandert.
12 Toch blijf ik mij de grote wonderen van de Here herinneren.
Alles wat U in het verleden hebt gedaan, zal ik gedenken.
13 Ik wil over uw werk spreken en nadenken over alles wat U deed.
14 O God, uw wegen zijn altijd goed en heilig.
Wie is zo groot als U, onze God?
15 U bent de God die wonderen doet.
U hebt de volken uw macht laten zien.
16 U hebt uw volk op een machtige manier bevrijd.
Alle zonen van Jakob en Jozef en hun nageslacht.
17 Toen het water U zag, o God,
beefde en sidderde het.
18 De wolken lieten de regen neervallen
en de donder rolde langs de hemel.
Uw pijlen werden afgeschoten.
19 Het gedreun van de donder rolde langs de hemel.
De bliksemschichten verlichtten de hele aarde.
Alles sidderde en beefde.
20 U maakte een weg dwars door de zee,
een pad door het water heen.
Daardoor konden uw voetsporen
later niet worden gevonden.
21 U leidde uw volk als een schaapskudde,
met Aäron en Mozes als herders.

Nkwa Asem

Nnwom 77

Amane mu awerɛkyekyere

1Misu dennen mefrɛ Onyankopɔn; misu dennen na otie me. Ɔhaw mu, mebɔ Awurade mpae; anadwo mu nyinaa, mema me nsa so bɔ mpae nanso me werɛ nkyekye. Sɛ midwen Onyankopɔn ho a, migu ahome; sɛ midwen komm a, mabasa mu bu. Ɔma me si pɛ anadwo nyinaa. Nsɛm haw me nti, mintumi nkasa.

Midwen nna a atwam no na mekae nna a atwam dedaw no. Anadwo mu no nyinaa midwenee yiye. Midwenee komm no, asɛm a mibisaa me ho ni, “Enti daa Awurade bɛpo yɛn saa? Afei n’ani rensɔ yɛn bio? Wagyae dɔ a ɔdɔ yɛn no? Na ne bɔhyɛ no, wagyae? Onyankopɔn werɛ afi sɛ obehu mmɔbɔ? Abufuw abesi n’ahummɔbɔ ananmu anaa?” 10 Afei mekae se, “Nea ɛhaw me titiriw koraa ne sɛ afei de, Onyankopɔn nni tumi bio.” 11 Mɛkae nneɛma akɛse a woyɛe no, Awurade; mɛkae anwonwade a woyɛɛ no tete no. 12 Medwen nea woayɛ no nyinaa ho. Medwen wo tumideyɛ no nyinaa ho komm. 13 Biribiara a woyɛ no, O Onyankopɔn, yɛ kronn; onyame bi nso nsen wo. 14 Woyɛ Onyankopɔn a woyɛ anwonwade; wokyerɛ wo tumi wɔ aman so.

15 Wonam wo tumi so gye wo nkurɔfo a wɔyɛ Yakob ne Yosef asefo no nkwa. 16 Bere a ɛpo huu wo no, esuroe, O Onyankopɔn, na ɛpo mu donkudonku no mpo wosowee. 17 Omununkum tɔɔ nsu; aprannaa paapae fii soro na anyinam tetew fii mmeae nyinaa. 18 W’aprannaa a ɛpaapaee no bobɔe na anyinam a ɛtetewee no maa wiase sɔɔ hann. Asase wosowee.

19 Wonantewee asorɔkye no mu; wutwaa ɛpo a ɛmu dɔ no, nanso wɔanhu w’anammɔn. 20 Wudii wo nkurɔfo anim sɛ oguanhwɛfo a, na Mose ne Aaron na na wɔka wɔn ho.