Het Boek

Psalmen 73

1Een psalm van Asaf.

God is zeker goed voor zijn volk Israël,
Hij is goed voor alle mensen die een zuiver hart bezitten.
Wat mijzelf betreft:
bijna had ik het rechte pad verlaten,
bijna was ik uitgegleden.
Dat komt doordat ik jaloers was op de trotse mensen,
toen ik zag hoe voorspoedig de ongelovigen leefden.
Zij lijken geen problemen te kennen,
ook lichamelijk niet:
zij zien er gezond en weldoorvoed uit.
Zij weten niet wat zorgen zijn
en niemand legt hun een strobreed in de weg.
Daarom dragen zij hun trots als een halsketting
en pronken zij met geweld alsof het dure kleren zijn.
Hun gezicht is pafferig van het vet.
Zij verbeelden zich van alles.
Zij steken overal de spot mee
en spreken kwaadaardig
over het onderdrukken van andere mensen.
Hun taal is gezwollen, trots en uit de hoogte.
Zij zetten een grote mond op tegen God
en verachten de mensen.
10 Het volk houdt rekening met hen
en zij profiteren ervan.
11 Zij zeggen: ‘God kan niet alles weten.
De Allerhoogste heeft wel iets anders te doen
dan Zich met ons te bemoeien.’
12 Kijk, zo leven nu de ongelovigen.
Zonder zorgen worden zij alleen maar rijker en rijker.
13 Voor niets heb ik zuiver geleefd,
mij ver gehouden van onrecht.
14 De hele dag word ik gekweld,
elke morgen voel ik mijn straf.
15 Als ik echter net zo had gehandeld en gesproken,
hoorde ik niet meer bij U.
16 Ik heb mij het hoofd gebroken hoe dit mogelijk was.
In mijn ogen was het onbegrijpelijk en onaanvaardbaar.
17 Maar uiteindelijk ging ik Gods huis binnen
en zag hoe het met de ongelovigen afliep.
18 Werkelijk, U laat hen op gladde wegen lopen en uitglijden.
U laat hen ten slotte ineenstorten en een ruïne worden.
19 In een oogwenk veranderen zij
en bekijkt ieder hen met afgrijzen.
Dan zijn ze weg, omgekomen door rampen.
20 Zoals een droom na het ontwaken niet echt blijkt te zijn,
zo ontkent U, Here, hun bestaan
als U erbij wordt betrokken.
21 Toen bitterheid in mijn hart opkwam
en ik opstandig en geprikkeld was,
22 reageerde ik als een dwaas zonder inzicht.
Ik gedroeg mij onredelijk tegenover U.
23 Toch zal ik altijd bij U blijven,
U houdt mij stevig vast.
24 Door uw raadgevingen zal ik mij laten leiden
en wanneer ik eenmaal sterf,
mag ik in uw heerlijkheid bij U komen.
25 Wie of wat heb ik, buiten U, nog nodig?
Als ik U heb, heb ik verder niets nodig
en verlang ik niets meer.
Noch op aarde, noch in de hemel.
26 Al zou ik geestelijk en lichamelijk bezwijken,
mijn hart vertrouwt op God,
Hij is mijn rots.
Voor eeuwig houdt Hij mij vast.
27 Het is duidelijk: wie niet met U leven,
gaan hun ondergang tegemoet.
U vernietigt ieder die U verlaat en andere goden dient.
28 En ik? Ik ben gelukkig als ik dicht bij God ben.
De Almachtige Here is mijn toevluchtsoord.
Ik wil iedereen over uw werk vertellen.

Nkwa Asem

Nnwom 73

NKYƐM A ƐTO SO ABIƐSA

NNWOM 73-89

Onyankopɔn atɛntrenee

1Onyankopɔn ye ma Israel ne wɔn a wɔn koma mu tew ampa ara. Nanso anka mereyɛ apa abaw; me gyidi sae koraa, efisɛ, sɛ mihu sɛ nneɛma rekɔ yiye ma ahantanfo ne amumɔyɛfo a, na m’ani abere. Wonhu honam mu yaw; wosi pi si ta. Wonhu amane sɛnea afoforo hu no. Ɔhaw nto wɔn sɛnea ɛto afoforo no. Enti wɔhyɛ ahantan sɛ konmude, ne basabasa sɛ atade. Wɔn koma hwie bɔne gu, na amumɔyɛ adwene ahyɛ wɔn adwene ma. Wɔserew afoforo na wɔka wɔn ho nsɛm a enye. Wɔyɛ ahantan na wodwen ɔkwan a wɔbɛfa so ahyɛ wɔn so. Wɔka bɔne fa Onyankopɔn a ɔte soro ho, na wɔahyɛ nnipa a wɔwɔ asase so ahantan so.

10 Ɛyɛ saa ma Onyankopɔn nkurɔfo dan kɔ wɔn afa, na wɔde ahopere gye wɔn nsɛm a wɔka biara di. 11 Wɔka se, “Onyankopɔn renhu. Ɔsorosoroni no renhwehwɛ mu da.” 12 Saa na amumɔyɛfo te. Wɔwɔ pii, na wonya pii ka ho. 13 Tew a matew me ho kronn a menyɛɛ bɔne biara no ho nni mfaso anaa? 14 O Onyankopɔn, woama mahu amane fi anɔpa kosi anwummere. Anɔpa biara wotwe m’aso. 15 Sɛ meka saa asɛm no bi a, anka merenyɛ sɛ wo nnipa no mu baako. 16 Midwen saa ɔhaw yi ho, nanso na ɛboro me so 17 kosii sɛ mekɔɔ wofi hɔ. Ɛhɔ na metee nea ɛbɛba amumɔyɛfo no so.

18 Wode wɔn begu baabi a ɛhɔ yɛ toro, na woama wɔahwe ase akɔ ɔsɛe mu! 19 Wɔsɛe wɔn prɛkopɛ na wɔn awiei ayɛ pasaa. 20 Wɔte sɛ ɔdae a etwam anɔpa; sɛ wosɔre a, O Awurade, wɔyera.

21 Bere a na m’adwene yɛ bɔne na me nkatede yɛ opira no, 22 na magyimi sɛ aboa; mante wo ase. 23 Nanso, na mete bɛn wo pɛɛ na wode wo nsa soo me mu. 24 Wonam w’akwankyerɛ so kyerɛɛ me kwan na ewiee akyiri no, woagye me anuonyam so. 25 Ɛdɛn na mewɔ wɔ soro ka wo ho? Manya wo yi, dɛn bio na mehwehwɛ wɔ asase so? 26 M’adwene ne me nipadua begugow nanso, Onyankopɔn ne m’ahoɔden. Ɔno na ne ho hia me daa.

27 Wɔn a wogyae wo no bɛyera. Wobɛsɛe wɔn a wonni no nokware.

28 Nanso me de, minim sɛ wobɛn Onyankopɔn na wopɛ ogye wɔ Otumfoɔ Awurade no nkyɛn na wopae mu ka nea wayɛ nyinaa a, ɛyɛ anwonwasɛm.