Het Boek

Psalmen 73:1-28

1Een psalm van Asaf.

God is zeker goed voor zijn volk Israël,

Hij is goed voor alle mensen die een zuiver hart bezitten.

2Wat mijzelf betreft:

bijna had ik het rechte pad verlaten,

bijna was ik uitgegleden.

3Dat komt doordat ik jaloers was op de trotse mensen,

toen ik zag hoe voorspoedig de ongelovigen leefden.

4Zij lijken geen problemen te kennen,

ook lichamelijk niet:

zij zien er gezond en weldoorvoed uit.

5Zij weten niet wat zorgen zijn

en niemand legt hun een strobreed in de weg.

6Daarom dragen zij hun trots als een halsketting

en pronken zij met geweld alsof het dure kleren zijn.

7Hun gezicht is pafferig van het vet.

Zij verbeelden zich van alles.

8Zij steken overal de spot mee

en spreken kwaadaardig

over het onderdrukken van andere mensen.

Hun taal is gezwollen, trots en uit de hoogte.

9Zij zetten een grote mond op tegen God

en verachten de mensen.

10Het volk houdt rekening met hen

en zij profiteren ervan.

11Zij zeggen: ‘God kan niet alles weten.

De Allerhoogste heeft wel iets anders te doen

dan Zich met ons te bemoeien.’

12Kijk, zo leven nu de ongelovigen.

Zonder zorgen worden zij alleen maar rijker en rijker.

13Voor niets heb ik zuiver geleefd,

mij ver gehouden van onrecht.

14De hele dag word ik gekweld,

elke morgen voel ik mijn straf.

15Als ik echter net zo had gehandeld en gesproken,

hoorde ik niet meer bij U.

16Ik heb mij het hoofd gebroken hoe dit mogelijk was.

In mijn ogen was het onbegrijpelijk en onaanvaardbaar.

17Maar uiteindelijk ging ik Gods huis binnen

en zag hoe het met de ongelovigen afliep.

18Werkelijk, U laat hen op gladde wegen lopen en uitglijden.

U laat hen ten slotte ineenstorten en een ruïne worden.

19In een oogwenk veranderen zij

en bekijkt ieder hen met afgrijzen.

Dan zijn ze weg, omgekomen door rampen.

20Zoals een droom na het ontwaken niet echt blijkt te zijn,

zo ontkent U, Here, hun bestaan

als U erbij wordt betrokken.

21Toen bitterheid in mijn hart opkwam

en ik opstandig en geprikkeld was,

22reageerde ik als een dwaas zonder inzicht.

Ik gedroeg mij onredelijk tegenover U.

23Toch zal ik altijd bij U blijven,

U houdt mij stevig vast.

24Door uw raadgevingen zal ik mij laten leiden

en wanneer ik eenmaal sterf,

mag ik in uw heerlijkheid bij U komen.

25Wie of wat heb ik, buiten U, nog nodig?

Als ik U heb, heb ik verder niets nodig

en verlang ik niets meer.

Noch op aarde, noch in de hemel.

26Al zou ik geestelijk en lichamelijk bezwijken,

mijn hart vertrouwt op God,

Hij is mijn rots.

Voor eeuwig houdt Hij mij vast.

27Het is duidelijk: wie niet met U leven,

gaan hun ondergang tegemoet.

U vernietigt ieder die U verlaat en andere goden dient.

28En ik? Ik ben gelukkig als ik dicht bij God ben.

De Almachtige Here is mijn toevluchtsoord.

Ik wil iedereen over uw werk vertellen.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 73:1-28

Salmo 73Salmo 73 Ang titulo sa Hebreo: Ang kanta nga ginsulat ni Asaf.

Ang Matarong nga Paghukom sang Dios

1Maayo gid ang Dios sa Israel,

labi na gid sa mga matinlo ang tagipusuon.

2Pero ako, diutayan lang madulaan sang pagtuo,

3kay nahisa ako sa bugalon kag malaot nga mga tawo sang makita ko nga nagauswag sila.

4Maayo ang ila lawas kag indi masakit ang ila kamatayon.

5Wala sila nagaantos kag wala sila sing mga kalisod pareho sa iban nga mga tawo.

6Gani ginapakita-kita nila ang ila pagkabugalon kag pagpamintas.73:6 ginapakita-kita… pagpamintas: sa literal, nagapangulintas sila sang bugal kag nagabayo sang kapintas.

7Ang ila mga tagipusuon puno sang kalautan,73:7 Ang ila… kalautan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.

kag ang ila lang permi nga ginahunahuna amo ang paghimo sang malain.

8Ginayaguta nila kag ginahambalan sang malain ang iban.

Sa ila nga pagkabugalon nagapamahog sila sa pagpamigos sa iban.

9Nagahambal sila sang malain sa Dios sa langit kag sa mga tawo sa kalibutan.

10Bisan ang katawhan sang Dios nagasunod sa ila,

kag nagabaton lang sa ila ginahambal.73:10 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.

11Nagasiling sila, “Paano makahibalo ang Dios?

Wala sing inalung-ong ang Labing Mataas nga Dios.”

12Amo ina ang mga malaot, wala sing palaligban kag nagamanggaranon pa gid.

13Gani wala bala sing pulos ang pagkabuhi ko nga matinlo kag wala sing sala?

14Kay permi mo ako ginapaantos, O Dios;

halos kada aga ginasilutan mo ako.

15Kon ginyaguta ko man ikaw pareho sang ginhambal sang mga malaot, mahimo nga ginluiban ko ang imo katawhan.

16Karon gintinguhaan ko gid nga intiendihon ini nga mga butang

pero binudlayan ako,

17hasta nga nagkadto ako sa imo templo,

kag dayon naintiendihan ko kon ano ang matabo sa mga malaot.

18Matuod gid man nga ginabutang mo sila sa indi sigurado nga kahimtangan,

kag laglagon mo sila.

19Gulpi lang sila nga malaglag;

magakalamatay sila tanan sa ila makahaladlok nga dangatan.

20Pareho sila sa damgo nga pagkaaga wala na.

Indi na sila madumduman pa kon silutan mo na sila, O Ginoo.

21Sang naglain sadto ang akon buot kag nasakitan ang akon balatyagon,

22nangin pareho ako sa sapat sa imo panulok nga balingag kag wala nakaintiendi.

23Pero sa gihapon nagapalapit ako sa imo kag ginatuytuyan mo ako.

24Ginatuytuyan mo ako paagi sa imo mga paglaygay,

kag sa ulihi dal-on mo ako sa maayo gid nga kahimtangan.

25Wala na sing iban pa sa langit nga akon ginakinahanglan kundi ikaw lang.

Tungod kay ikaw ari sa akon, wala na ako sing iban pa nga ginahandom sa kalibutan.

26Bisan magluya ang akon lawas kag hunahuna, ikaw, O Dios, amo ang akon kusog.

Ikaw lang gid ang akon ginakinahanglan hasta san-o.

27Sigurado gid nga magakawala ang mga tawo nga nagapalayo sa imo;

laglagon mo sila nga indi matutom sa imo.

28Pero ako iya, kabigon ko nga maayo ang pagpalapit sa imo, O Dios.

Ikaw Ginoong Dios ang ginhimo ko nga akon manugprotektar,

agod masugid ko ang tanan mo nga binuhatan.