Het Boek

Psalmen 69:1-37

1Een lied van David voor de koordirigent. Te zingen op de wijs van: ‘De Lelies.’

2Bevrijd mij, o God,

want het water stijgt mij naar de lippen.

3Ik zak weg in het moeras en kan er niet staan.

Ik sta in water waar ik de bodem niet kan voelen

en het stroomt over mijn hoofd.

4Ik ben moe van het roepen

en mijn keel is schor.

Mijn ogen zijn moe van het uitkijken naar mijn God.

5De mensen die mij haten, zijn niet te tellen,

het zijn er meer dan de haren op mijn hoofd.

En er is geen reden voor hun haat.

Mijn tegenstanders, die mij willen vernietigen,

zijn zo machtig.

Ik moet hun teruggeven

wat ik niet van hen heb geroofd.

6O God, U kent mij,

een klein en dwaas mens.

U ziet al mijn zonden.

Niets is voor U verborgen.

7Laten uw volgelingen niet door mij

hun vertrouwen in U kwijtraken,

Oppermachtige Here,

U die Heer bent over de hemelse legers.

O God, laten de mensen die U zoeken,

niet door mijn toedoen in U beschaamd worden.

8Ter wille van U verdraag ik de schande.

Ik bedek mijn gezicht uit schaamte.

9Mijn vrienden kennen mij niet meer

en mijn broers herkennen mij niet.

10Van mijzelf blijft niets over,

omdat ik alles geef voor uw huis.

De beledigingen van hen die U haten,

kwamen op mij terecht.

11Ik huilde terwijl mijn hele hart zich op U richtte,

maar het werd mij als schande aangerekend.

12Ik trok rouwkleding aan,

maar zij lachten mij uit.

13De leiders van de stad praten met elkaar over mij

en tijdens drinkgelagen drijven zij de spot met mij.

14Maar ik zal op de juiste tijd tot U bidden, Here,

o God, geef mij uw trouwe hulp

als een antwoord daarop in uw goedheid en liefde.

15Trek mij uit dit moeras, voordat ik zink.

Red mij van mijn haters en uit dit diepe water.

16Zorg toch dat het water mij niet boven het hoofd stijgt,

dat ik niet naar de bodem word getrokken en verdrink.

17Geef mij antwoord, Here,

want ik weet hoe groot uw goedheid en trouw zijn.

Kom naar mij toe met uw liefdevolle ontferming.

18Verberg U niet voor mij,

ik ben uw dienaar en ik ben vreselijk bang.

Antwoord mij toch snel!

19Kom naar mij toe en bevrijd mij.

Verlos mij, zodat mijn tegenstanders beschaamd staan.

20U ziet toch hoe ik word bespot,

hoe beschaamd ik ben en tot schande gemaakt.

U weet precies wie mij dit allemaal aandoen.

21De spot breekt mijn hart

en ik ben nog maar heel zwak.

Ik verwachtte medelijden te ontmoeten,

maar vond het niet.

Tevergeefs wachtte ik op iemand die mij troostte.

22Zij gaven mij gif te eten

en lieten mij, toen ik dorst had, azijn drinken.

23Laat het lekkere eten een valstrik voor hen worden

en laat hun tafelgenoten hen verraden.

24Verslechter hun ogen,

zodat zij niets meer kunnen zien.

Geef dat hun heupen verzwakken,

zodat zij niet meer kunnen lopen.

25Stort uw toorn over hen uit,

laat de gloed daarvan hen vernietigen.

26Verander hun woonplaats in een woestenij

en maak hun tenten onbewoond.

27Want wie door U wordt geslagen,

wordt door hen achtervolgd.

Zij sturen verhalen de wereld in

over het verdriet van hen die door U werden getroffen.

28Laat hun schuld maar hand over hand toenemen,

zodat zij geen aanspraak kunnen maken op uw gerechtigheid.

29Verwijder hun namen uit uw boek,

waarin ieder vermeld staat die bij U hoort.

Zorg dat hun naam niet naast die van een gelovige staat.

30Ik verkeer in grote ellende en groot verdriet.

Laat uw heil mij beschermen, o God.

31Ik zal een loflied zingen

en de naam van God prijzen.

Ik zal Hem roemen door de liederen

die ik tot zijn eer zing.

32Dat zal de Here meer vreugde geven

dan een rund of een stier met horens en hoeven.

33Zij die zich dankbaar aan God onderwerpen,

zullen het zien en zich erover verheugen.

U die God zoekt, zult er nieuwe moed uit putten.

34Want de Here luistert wel

naar de armen die Hem aanroepen

en Hij ziet niet neer

op de mensen die gevangenzitten.

35Laat de hele schepping,

hemel, aarde en zeeën,

Hem eer brengen en prijzen.

36Want God zal Jeruzalem bevrijden

en de steden van Juda weer opbouwen.

Dan zullen zij weer daarin wonen

en het land opnieuw bezitten.

37De kinderen van zijn dienaren zullen het land erven

en het zal worden bewoond door mensen

die zijn naam liefhebben.

New Serbian Translation

Псалми 69:1-36

Псалам 69

Хоровођи. Напев: „Љиљани“. Давидов

1Спаси ме, о, Боже,

дођоше до грла воде!

2Потонуо сам у блато дубоко,

а нигде ослонца;

доспео сам у воде дубоке,

бујица ме захватила.

3Клонуо сам зовући те,

промуче ми грло;

очи су ми усахнуле

чекајући Бога мога.

4Бројнији су ти што ме без разлога мрзе

од косе на глави мојој,

ти моћници што би да ме збришу,

безразложни противници.

Враћам, а украо нисам.

5Лудост моју ти познајеш, Боже;

греси моји скривени ти нису.

6Нека се због мене не постиде они

који у тебе наду своју полажу,

Господе, Боже над војскама.

Нека се због мене не осрамоте они

који те траже,

Боже Израиљев.

7Јер ја због тебе трпим презир,

лице моје прекрила је брука.

8Браћи својој незнанац постадох,

туђинац сам деци моје мајке.

9Изједа ме ревност за твој Дом.

Увреде оних који тебе вређају,

пале су на мене.

10Плакао сам и постио,

и то ми је на презир било.

11За одећу себи кострет огрнух,

и постадох ругло за њих.

12О мени причају они што седе на градским вратима

и певају песме пијанице.

13А ја се само теби молим, о, Господе,

у време повољно;

Боже, услиши ме по обилном твоме смиловању,

по верности свог спасења.

14Из блата ме ослободи,

не дај да потонем;

ослободи ме од оних што ме мрзе,

од дубоких вода.

15Бујица воде нек ме не захвати,

нек ме не прогута дубина

и ждрело њено нада мном не затвори се.

16Услиши ме, Господе,

јер је добра милост твоја;

по големом милосрђу своме

на мене се осврни.

17Лице своје од свог слуге не сакривај,

јер сам на мукама;

похитај, услиши ме.

18Приђи ближе души мојој, откупи је;

ради мојих противника, избави ме.

19Ти знаш да сам презрен, осрамоћен и обрукан;

пред тобом су сви душмани моји.

20Презир ми је срце сломио,

разболех се;

жудео сам за утехом –

никог ниоткуда;

за утешитељима –

нашао их нисам.

21Пелен су ми у храну ставили,

сирће су ми жедном дали да пијем.

22Нек им сто постане замка,

одмазда и клопка;

23нек им очи потамне, да не виде,

и леђа им се заувек погрбе.

24Срџбу своју на њих излиј,

јарка љутња твоја нека их сустигне.

25Табор нек им опустоши;

не живео нико у њиховим шаторима.

26Јер они гоне оне што си ударио

и јављају јаде оних које си ранио.

27Кривицу им на кривицу додај,

да не уђу у праведност твоју.

28Избрисани били из Књиге живота,

да са праведнима не буду записани.

29А ја сам сиромах, у боловима сам;

спасење твоје, Боже, нека ме заштити.

30Име Божије песмом ћу да славим,

величаћу га хвалоспевом.

31То ће бити Господу милије од вола

и од бика, рогатог папкара.

32Видеће то понизни,

радоваће се;

ви, што Бога тражите,

нек вам срце буде живо.

33Јер убоге Господ чује,

не презире заточене своје.

34Нек га славе небеса, земља, мора

и све што се у њима креће.

35Јер Сион ће Бог да спасе,

сазидаће јудејске градове;

и они ће их запосести

и живеће тамо.

36И потомци његових слуга

то ће да наследе,

и они што име његово воле

боравиће тамо.