Het Boek

Psalmen 59:1-18

1Een waardevol lied van David voor de koordirigent. Te zingen op de wijs van: ‘Vernietig niet.’ Hij schreef dit lied nadat Saul zijn huis had omsingeld met de bedoeling hem te doden.

2O mijn God, bevrijd mij toch van mijn vijanden.

Bescherm mij tegen hen die mij naar het leven staan.

3Red mij uit de handen van deze zondaars

en bewaar mij voor deze mannen die mijn bloed willen zien.

4Kijk maar, zij staan mij naar het leven,

zij sturen de sterksten eropuit om mij te vermoorden.

Ik heb toch niet tegen U gezondigd, Here?

5Zonder dat er aanleiding toe is,

komen zij op mij af.

Word toch wakker, kijk dan en kom mij te hulp.

6Here, U bent de God van de hemelse legers,

de God van mijn volk Israël.

Kom en straf alle ongelovigen.

Schenk uw genade niet aan verraderlijke zondaars.

7Elke avond komen zij terug

en lopen als huilende honden door de stad.

8Zij bespotten U en mij,

hun woorden zijn een aanval op wat heilig is.

Zij denken dat niemand dat hoort.

9U, Here, lacht hen uit!

U bespot al die ongelovigen.

10U bent al mijn kracht!

Ik let alleen op U,

want God is als een burcht voor mij,

bij Hem kan ik schuilen.

11Mijn God van liefde en trouw zal mij tegemoetkomen.

God, laat mij met blijdschap neerzien

op al die mensen die het mij moeilijk maakten.

12Dood hen niet, want dan zou mijn volk hen vergeten.

Maar laat hen door uw ingrijpen doelloos ronddwalen.

Laat hen maar vallen, o Here,

achter U kunnen wij wegschuilen.

13Alles wat zij zeggen, is zonde.

Zij denken dat zij onaantastbaar zijn.

Neem hen gevangen om die hoogmoed,

maar ook om de vloeken en leugens die zij uitspreken.

14Vernietig hen in uw toorn,

dood hen zodat wij hen nooit meer zullen zien

en zij er niet meer zijn.

Dan zullen zij beseffen dat God regeert in Israël

en ook in de rest van de wereld.

15Elke avond komen zij terug

en lopen als huilende honden door de stad.

16Zij zwerven rond om eten te vinden

en als zij niet genoeg vinden,

worden zij agressief.

17Maar ik wil uw kracht bezingen.

Reeds ʼs morgens vroeg jubel ik het uit

over uw goedheid en trouw.

Want U bent voor mij als een burcht,

een wijkplaats voor als het mij te moeilijk wordt.

18Mijn God, U bent mijn sterkte,

voor U wil ik lofliederen zingen.

God is voor mij een veilige burcht,

Hij betoont mij zijn goedheid en trouw.

Swedish Contemporary Bible

Psaltaren 59:1-18

Psalm 59

Bön om beskydd vid fienders anfall

1För körledaren, ”Fördärva inte”. Av David, miktam, när Saul skickade män för att bevaka huset och döda honom.

2Min Gud, rädda mig från mina fiender,

skydda mig för mina motståndare.

3Befria mig från dem som gör orätt,

rädda mig från dessa blodtörstiga män.

4Se hur de ligger och lurar på mig!

Våldsamma män gör en konspiration mot mig

utan att jag överträtt något eller syndat, Herre.

5Jag har inte gjort något fel,

och ändå är de redo att attackera mig.

Vakna! Kom till mig och se!

6Du, Herre, härskarornas Gud, Israels Gud,

vakna och straffa folken!

Visa ingen nåd mot de trolösa som gör orätt. Séla

7På kvällen återkommer de,

ylar som hundar och stryker omkring i staden.

8Se vad de spyr ut ur sin mun,

med läppar som svärd,

för de tänker: ”Vem skulle höra det?”

9Men du skrattar åt dem, Herre,

du hånler åt alla folk.

10Gud, du är min59:10 Egentligen hans, men här följer översättningen andra hebreiska handskrifter och Septuaginta. styrka!

Jag håller mig till dig, för du är min borg.

11Min Gud går i sin nåd före mig,

Gud låter mig se mina fienders fall.

12Döda dem inte, för då kan mitt folk glömma.

Använd din makt och låt dem irra omkring

och gå under, Herre, vår sköld.

13För syndens skull som är i deras mun,

för orden på deras läppar,

låt dem fångas i sitt högmod,

för den förbannelse och lögn de talar.

14Förgör dem i vrede, förgör dem så att de inte finns mer!

Låt dem veta att Gud regerar i Jakob till jordens yttersta gräns. Séla

15På kvällen återkommer de,

ylar som hundar och stryker omkring i staden.

16De driver omkring och letar efter mat

och gnyr om de inte mättas.

17Men jag vill sjunga om din makt

och jubla var morgon över din nåd,

för du har varit min borg,

en tillflykt i min nöd.

18Gud, du är min styrka.

Till dig sjunger jag min lovsång.

Gud är min borg, min nåds Gud.