Het Boek

Psalmen 44:1-27

1Een leerzaam gezang van de Korachieten voor de koordirigent.

2God, onze ouders hebben ons steeds weer verteld

hoe U in de geschiedenis met ons volk hebt gehandeld.

Wij hebben het zelf gehoord.

3Eigenhandig hebt U de volken weggejaagd

en onze voorouders in het land gezet.

U hebt andere volken verdrukt

en onze voorouders sterker laten worden.

4Zij hebben echt niet

zelf het land veroverd,

noch hun zwaard,

noch hun lichamelijke kracht

heeft hen bevrijd.

Uw kracht

en uw zorg

hebben dat gedaan,

omdat U hen liefhad.

5God, U bent mijn Koning,

zorgt U toch voor de verlossing van uw volk!

6In uw kracht vellen wij onze tegenstanders

en in uw naam lopen wij hen die tegen ons in opstand komen

onder de voet.

7Ik vertrouw niet op mijn boog

en verwacht geen verlossing van mijn zwaard.

8U hebt ons bevrijd van onze vijanden,

hen die ons haten hebt U voor schut gezet.

9Wij beroemen ons voortdurend op onze God,

uw naam zullen wij altijd prijzen.

10Toch hebt U ons weggestuurd en vernederd,

U bent niet meegegaan met onze legers toen die optrokken.

11U zorgde ervoor dat wij voor onze vijanden moesten wijken,

zij konden alles bij ons plunderen.

12U hebt ons overgeleverd als vee dat wordt geslacht.

Wij zijn onder andere volken verdeeld geraakt.

13U hebt uw volk voor een spotprijs van de hand gedaan,

van dat geld bent U niet rijk geworden.

14Onze buren roddelen over ons,

U hebt ons bespottelijk gemaakt voor hen die rondom ons wonen.

15Onze schande is spreekwoordelijk geworden bij andere volken,

ze schudden het hoofd om ons.

16Dag in, dag uit denk ik aan mijn schande,

ik durf mij niet meer te vertonen

17vanwege de woorden van de roddelaars

en de blikken van mijn vijanden en hen die op wraak uit zijn.

18Ondanks dit alles hebben wij U niet vergeten.

Ook hebben wij het verbond met U nooit ontkend.

19Ons hart bleef op U gericht,

wij bleven op het rechte pad.

20Desondanks hebt U ons op gevaarlijke plaatsen gebracht

en tastten wij soms geheel in het duister.

21Als wij uw naam hadden vergeten

en vreemde goden vereerd zouden hebben,

22zou God dat immers altijd merken?

Hij kent immers elke uithoek van het menselijk hart?

23Werkelijk, ter wille van U zijn wij voortdurend in levensgevaar,

wij worden beschouwd als schapen op weg naar het slachthuis.

24Word wakker! Waarom slaapt U, Here? Word toch wakker!

Laat ons toch niet meer in de steek.

25Waarom keert U ons de rug toe?

Waarom trekt U Zich onze ellende en moeiten niet aan?

26Wij stellen zelf niets meer voor

en liggen hulpeloos op de grond.

27Sta op, Here, en help ons, bevrijd ons ter wille van uw goedheid en liefde.

Tagalog Contemporary Bible

Salmo 44:1-26

Salmo 4444 Salmo 44 Ang unang mga salita sa Hebreo: Ang “maskil” na isinulat ng mga anak ni Kora para sa direktor ng mga mang-aawit.

Dalangin para Iligtas ng Dios

1O Dios, narinig namin mula sa aming mga ninuno

ang tungkol sa mga ginawa nʼyo sa kanila noong kanilang kapanahunan.

Matagal nang panahon ang lumipas.

2Ang mga bansang hindi naniniwala sa inyo

ay pinalayas nʼyo sa kanilang mga lupain at pinarusahan,

samantalang ang aming mga ninuno ay itinanim nʼyo roon at pinalago.

3Nasakop nila ang lupain,

hindi dahil sa kanilang mga armas.

Nagtagumpay sila hindi dahil sa kanilang lakas,

kundi sa pamamagitan ng inyong kapangyarihan, pagpapala at kakayahan,

dahil mahal nʼyo sila.

4O Dios, kayo ang aking Hari na nagbigay ng tagumpay sa amin na lahi ni Jacob.

5Sa pamamagitan nʼyo pinatumbaʼt tinapak-tapakan namin ang aming mga kaaway.

6Hindi ako nagtitiwala sa aking espada at pana upang akoʼy magtagumpay,

7dahil kayo ang nagpapatagumpay sa amin.

Hinihiya nʼyo ang mga kumakalaban sa amin.

8O Dios, kayo ang lagi naming ipinagmamalaki,

at pupurihin namin kayo magpakailanman.

9Ngunit ngayoʼy itinakwil nʼyo na kami at inilagay sa kahihiyan.

Ang mga sundalo namin ay hindi nʼyo na sinasamahan.

10Pinaatras nʼyo kami sa aming mga kaaway,

at ang aming mga ari-arian ay kanilang sinamsam.

11Pinabayaan nʼyong kami ay lapain na parang mga tupa.

Pinangalat nʼyo kami sa mga bansa.

12Kami na inyong mga mamamayan ay ipinagbili nʼyo sa kaunting halaga.

Parang wala kaming kwenta sa inyo.

13Ginawa nʼyo kaming kahiya-hiya;

iniinsulto at pinagtatawanan kami ng aming mga kalapit na bansa.

14Ginawa nʼyo kaming katawa-tawa sa mga bansa,

at pailing-iling pa sila habang nang-iinsulto.

15Akoʼy palaging inilalagay sa kahihiyan.

Wala na akong mukhang maihaharap pa,

16dahil sa pangungutya at insulto sa akin ng aking mga kaaway na gumaganti sa akin.

17Ang lahat ng ito ay nangyari sa amin

kahit na kami ay hindi nakalimot sa inyo,

o lumabag man sa inyong kasunduan.

18Hindi kami tumalikod sa inyo,

at hindi kami lumihis sa inyong pamamaraan.

19Ngunit kami ay inilugmok nʼyo at pinabayaan sa dakong madilim na tinitirhan ng mga asong-gubat.44:19 asong-gubat: sa Ingles, “jackal.”

20O Dios, kung kayo ay nakalimutan namin,

at sa ibang dios, kami ay nanalangin,

21hindi baʼt iyon ay malalaman nʼyo rin?

Dahil alam nʼyo kahit ang mga lihim sa isip ng tao.

22Ngunit dahil sa aming pananampalataya sa inyo,

kami ay palaging nasa panganib ang aming buhay.

Para kaming mga tupang kakatayin.

23Sige na po, Panginoon! Kumilos na kayo!

Huwag nʼyo kaming itakwil magpakailanman.

24Bakit nʼyo kami binabalewala?

Bakit hindi nʼyo pinapansin ang aming pagdurusa at ang pang-aapi sa amin?

25Nagsibagsak na kami sa lupa at hindi na makabangon.

26Sige na po, tulungan nʼyo na kami.

Iligtas nʼyo na kami dahil sa inyong pagmamahal sa amin.