Het Boek

Psalmen 44:1-27

1Een leerzaam gezang van de Korachieten voor de koordirigent.

2God, onze ouders hebben ons steeds weer verteld

hoe U in de geschiedenis met ons volk hebt gehandeld.

Wij hebben het zelf gehoord.

3Eigenhandig hebt U de volken weggejaagd

en onze voorouders in het land gezet.

U hebt andere volken verdrukt

en onze voorouders sterker laten worden.

4Zij hebben echt niet

zelf het land veroverd,

noch hun zwaard,

noch hun lichamelijke kracht

heeft hen bevrijd.

Uw kracht

en uw zorg

hebben dat gedaan,

omdat U hen liefhad.

5God, U bent mijn Koning,

zorgt U toch voor de verlossing van uw volk!

6In uw kracht vellen wij onze tegenstanders

en in uw naam lopen wij hen die tegen ons in opstand komen

onder de voet.

7Ik vertrouw niet op mijn boog

en verwacht geen verlossing van mijn zwaard.

8U hebt ons bevrijd van onze vijanden,

hen die ons haten hebt U voor schut gezet.

9Wij beroemen ons voortdurend op onze God,

uw naam zullen wij altijd prijzen.

10Toch hebt U ons weggestuurd en vernederd,

U bent niet meegegaan met onze legers toen die optrokken.

11U zorgde ervoor dat wij voor onze vijanden moesten wijken,

zij konden alles bij ons plunderen.

12U hebt ons overgeleverd als vee dat wordt geslacht.

Wij zijn onder andere volken verdeeld geraakt.

13U hebt uw volk voor een spotprijs van de hand gedaan,

van dat geld bent U niet rijk geworden.

14Onze buren roddelen over ons,

U hebt ons bespottelijk gemaakt voor hen die rondom ons wonen.

15Onze schande is spreekwoordelijk geworden bij andere volken,

ze schudden het hoofd om ons.

16Dag in, dag uit denk ik aan mijn schande,

ik durf mij niet meer te vertonen

17vanwege de woorden van de roddelaars

en de blikken van mijn vijanden en hen die op wraak uit zijn.

18Ondanks dit alles hebben wij U niet vergeten.

Ook hebben wij het verbond met U nooit ontkend.

19Ons hart bleef op U gericht,

wij bleven op het rechte pad.

20Desondanks hebt U ons op gevaarlijke plaatsen gebracht

en tastten wij soms geheel in het duister.

21Als wij uw naam hadden vergeten

en vreemde goden vereerd zouden hebben,

22zou God dat immers altijd merken?

Hij kent immers elke uithoek van het menselijk hart?

23Werkelijk, ter wille van U zijn wij voortdurend in levensgevaar,

wij worden beschouwd als schapen op weg naar het slachthuis.

24Word wakker! Waarom slaapt U, Here? Word toch wakker!

Laat ons toch niet meer in de steek.

25Waarom keert U ons de rug toe?

Waarom trekt U Zich onze ellende en moeiten niet aan?

26Wij stellen zelf niets meer voor

en liggen hulpeloos op de grond.

27Sta op, Here, en help ons, bevrijd ons ter wille van uw goedheid en liefde.

Nouă Traducere În Limba Română

Psalmii 44:1-26

Psalmul 44

Pentru dirijor. Al fiilor lui Korah. Un maschilTitlu. Vezi Ps. 32..

1Dumnezeule, am auzit cu urechile noastre,

părinții noștri ne‑au istorisit

despre lucrarea pe care ai înfăptuit‑o în zilele lor,

în zilele de odinioară.

2Tu, prin brațul Tău, ai alungat neamuri,

ca să‑i plantezi pe ei;

ai lovit noroade, ca să‑i extinzi pe ei.

3Căci nu prin sabia lor au luat în stăpânire țara

și nu brațul lor i‑a izbăvit,

ci dreapta Ta, brațul Tău,

lumina feței Tale, fiindcă Îți găseai plăcerea în ei.

4Dumnezeule, Tu ești Împăratul meu!

Poruncește dar izbăvirea lui Iacov!

5Cu Tine ne doborâm vrăjmașii,

prin Numele Tău îi vom călca în picioare pe cei ce se ridică împotriva noastră.

6Nu mă încred în arcul meu,

sabia mea nu mă izbăvește,

7ci Tu ne izbăvești de vrăjmașii noștri

și îi faci de rușine!

8Noi în Dumnezeu ne lăudăm toată ziua;

Numelui Tău îi vom aduce mulțumiri pe vecie. Selah

9Totuși, Tu ne‑ai respins și ne‑ai umilit,

nu mai ieși cu oștirile noastre.

10Tu ai făcut să ne retragem dinaintea vrăjmașului,

astfel că cei ce ne urăsc ne jefuiesc.

11Ne dai ca pe niște oi la tăiere,

ne împrăștii printre neamuri.

12Îți vinzi poporul pe un preț de nimic

și nu câștigi nimic prin vânzarea lui.

13Ne faci de ocara vecinilor noștri,

de ocară și dispreț pentru cei din jurul nostru.

14Ne faci o pildă printre neamuri,

o clătinare din cap printre popoare.

15Toată ziua disprețul îmi stă înainte

și rușinea îmi acoperă fața,

16la glasul batjocoritorului și al blasfemiatorului,

la vederea dușmanului și a răzbunătorului.

17Toate acestea au venit asupra noastră,

dar17 Sau: deși. noi nu Te‑am uitat

și nu am trădat legământul Tău.

18Inima noastră nu Ți‑a întors spatele,

și pașii noștri nu s‑au îndepărtat de calea Ta.

19Tu însă ne‑ai zdrobit în locul de vânătoare al șacalilor

și ne‑ai acoperit cu umbra morții.

20Dacă am fi uitat Numele Dumnezeului nostru

și ne‑am fi întins palmele spre vreun dumnezeu străin,

21n‑ar fi descoperit Dumnezeu aceasta?

Doar El cunoaște toate tainele inimii.

22Totuși, din pricina Ta suntem dați morții toată ziua,

suntem considerați ca niște oi pentru tăiere.

23Scoală‑Te! De ce dormi, Stăpâne?

Trezește‑Te, nu ne lepăda pe vecie!

24De ce Îți ascunzi fața,

de ce ne uiți suferința și asuprirea?

25Căci sufletul nostru este doborât în țărână,

pântecul ne este lipit de pământ!

26Ridică‑Te și vino în ajutorul nostru!

Răscumpără‑ne, datorită îndurării Tale!