Het Boek

Psalmen 44

1Een leerzaam gezang van de Korachieten voor de koordirigent.

God, onze ouders hebben ons steeds weer verteld
hoe U in de geschiedenis met ons volk hebt gehandeld.
Wij hebben het zelf gehoord.
Eigenhandig hebt U de volken weggejaagd
en onze voorouders in het land gezet.
U hebt andere volken verdrukt
en onze voorouders sterker laten worden.
Zij hebben echt niet
zelf het land veroverd,
noch hun zwaard,
noch hun lichamelijke kracht
heeft hen bevrijd.
Uw kracht
en uw zorg
hebben dat gedaan,
omdat U hen liefhad.
God, U bent mijn Koning,
zorgt U toch voor de verlossing van uw volk!
In uw kracht vellen wij onze tegenstanders
en in uw naam lopen wij hen die tegen ons in opstand komen
onder de voet.
Ik vertrouw niet op mijn boog
en verwacht geen verlossing van mijn zwaard.
U hebt ons bevrijd van onze vijanden,
hen die ons haten hebt U voor schut gezet.
Wij beroemen ons voortdurend op onze God,
uw naam zullen wij altijd prijzen.
10 Toch hebt U ons weggestuurd en vernederd,
U bent niet meegegaan met onze legers toen die optrokken.
11 U zorgde ervoor dat wij voor onze vijanden moesten wijken,
zij konden alles bij ons plunderen.
12 U hebt ons overgeleverd als vee dat wordt geslacht.
Wij zijn onder andere volken verdeeld geraakt.
13 U hebt uw volk voor een spotprijs van de hand gedaan,
van dat geld bent U niet rijk geworden.
14 Onze buren roddelen over ons,
U hebt ons bespottelijk gemaakt voor hen die rondom ons wonen.
15 Onze schande is spreekwoordelijk geworden bij andere volken,
ze schudden het hoofd om ons.
16 Dag in, dag uit denk ik aan mijn schande,
ik durf mij niet meer te vertonen
17 vanwege de woorden van de roddelaars
en de blikken van mijn vijanden en hen die op wraak uit zijn.
18 Ondanks dit alles hebben wij U niet vergeten.
Ook hebben wij het verbond met U nooit ontkend.
19 Ons hart bleef op U gericht,
wij bleven op het rechte pad.
20 Desondanks hebt U ons op gevaarlijke plaatsen gebracht
en tastten wij soms geheel in het duister.
21 Als wij uw naam hadden vergeten
en vreemde goden vereerd zouden hebben,
22 zou God dat immers altijd merken?
Hij kent immers elke uithoek van het menselijk hart?
23 Werkelijk, ter wille van U zijn wij voortdurend in levensgevaar,
wij worden beschouwd als schapen op weg naar het slachthuis.
24 Word wakker! Waarom slaapt U, Here? Word toch wakker!
Laat ons toch niet meer in de steek.
25 Waarom keert U ons de rug toe?
Waarom trekt U Zich onze ellende en moeiten niet aan?
26 Wij stellen zelf niets meer voor
en liggen hulpeloos op de grond.
27 Sta op, Here, en help ons, bevrijd ons ter wille van uw goedheid en liefde.

New Serbian Translation

Псалми 44

За хоровођу. Поучна песма синова Корејевих.

1О, Боже, својим смо ушима чули,
    наши нам преци рекоше,
за дело које ти учини у дане њихове,
    у дане прадавне.
Својом си руком изгнао народе, а њих посадио,
    пуке си разбио, а њих умножио.
Нису они земљу мачем освојили,
    нити их је рука њихова избавила,
него твоја рука десница,
    и светло твога лица, јер си их заволео.

Ти си мој цар, Боже!
    Нареди, и Јаков ће бити спасен.
С тобом пробадамо душмане своје,
    у име твоје газимо непријатеље своје.
Јер ја се не уздам у лук свој,
    мач мој мене не спасава.
Јер ти нас избави од наших душмана,
    ти осрамоти наше мрзитеље.
Богом смо се хвалили поваздан,
    име твоје славили поваздан.

Но, ти си нас одбацио и понизио,
    и не идеш у бој с војском нашом.
10 Чиниш да се повлачимо пред душманином,
    да нас пљачкају наши мрзитељи.
11 Изручио си нас као овце за клање,
    расејао нас међу народе.
12 Продао си свој народ у бесцење,
    а од продаје се ниси обогатио.

13 Учинио си нас руглом нашим суседима,
    на подсмех смо и ругање онима око нас.
14 Учинио си нас ругалицом међу народима,
    машу главом народи над нама.
15 Срамота је моја стално преда мном,
    стид ми је лице покрио
16 од гласа ругача и подсмевача,
    пред душманином, осветником.

17 Све нас то снађе, ал’ нисмо те заборавили,
    а ни савез твој нисмо изневерили.
18 Срце нам се није одвратило,
    нити су нам стопе с твог пута скренуле,
19 кад си нас разбио у крају шакалском,
    и у смртну нас таму завио.

20 Ако заборавимо име Бога нашега,
    и раширимо руке према туђем богу,
21 неће ли Бог то открити,
    кад познаје тајне срца?
22 Јер због тебе нас убијају свагда,
    сматрају нас овцама за клање.

23 Пробуди се, зашто спаваш, Господе?
    Устани, не одбацуј нас довека!
24 Зашто кријеш своје лице?
    Зашто заборављаш муку и потлаченост нашу?

25 Јер душа наша лежи у прашини,
    стомак нам се прилепио уз земљу.
26 Устани, помози нам,
    откупи нас због милости своје!