Het Boek

Psalmen 39:1-14

1Een psalm van David voor de koordirigent. Voor Jedutun.

2Ik was van plan zorgvuldig te leven

en ook in mijn spreken niet te zondigen.

Ik wilde mijzelf in bedwang houden,

zolang ongelovigen op mij letten.

3Ik zweeg en sprak geen woord,

ik hield mijn mond en zei zelfs geen goede dingen.

Mijn zorgen en problemen werden alleen maar groter.

4Het verteerde mij vanbinnen.

Als ik zuchtte, laaide alles weer op.

Toen sprak ik wel.

5Here, laat mij toch zien hoe het met mij afloopt,

hoelang ik nog te leven heb.

Toon mij maar dat ik eigenlijk niets voorstel.

6Want voor U is mijn leven niet langer dan enkele decimeters.

Mijn leven stelt in uw ogen niets voor.

Ieder mens is maar een ademtocht.

7Een mens gaat voorbij als een schaduw,

als een zuchtje wind vliegt zijn leven weg.

Mensen verzamelen van alles,

maar beseffen niet dat anderen het na hun dood zullen nemen.

8Maar wat heb ik te verwachten, Here?

Ik vertrouw geheel op U.

9Vergeef mij al mijn zonden,

laten de dwazen niet over mij spotten.

10Ik kan niet spreken, ik zeg niets.

Want U hebt alles voor mij gedaan.

11Neem al dit lijden van mij af,

ik zal sterven als U Zich tegen mij verzet.

12Als U iemand straft voor zijn zonden,

vergaat alles wat hem tot aanzien bracht,

net zoals een mot een kledingstuk vernielt.

Een mens is immers niets meer dan een ademtocht.

13Here, luister toch naar mijn bidden

en hoor mijn smeken om hulp.

Blijf niet zwijgen als ik moet huilen,

want dan voel ik mij een vreemde bij U,

Ver van U zoals mijn voorouders.

14Neem uw straf van mij af,

zodat ik weer blij door het leven kan gaan,

voor ik sterf en niet meer zal bestaan.

Nouă Traducere În Limba Română

Psalmii 39:1-13

Psalmul 39

Pentru dirijor. Pentru IedutunTitlu. Vezi 1 Cron. 16:41-42; 25:1, 6; 2 Cron. 5:12; 35:15.. Un psalm al lui David.

1Ziceam: „Voi veghea asupra căilor mele

ca să nu păcătuiesc cu limba!

Îmi voi pune frâu gurii,

cât timp se va afla cel rău în prezența mea!“

2Am rămas deci mut, în tăcere,

nerostind nici măcar o vorbă bună;

dar durerea mi‑a fost răscolită.

3Îmi ardea inima înăuntrul meu

și un foc îmi mistuia șoaptele!

Atunci mi‑a venit cuvânt pe limbă:

4Doamne, fă‑mi cunoscut care este sfârșitul meu

și care este măsura zilelor mele?

Fă‑mă să înțeleg cât sunt de trecător!

5Iată, Tu mi‑ai dat zile cât un lat de palmă,

iar lungimea vieții mele este o nimica toată înaintea Ta.

Într-adevăr, orice om care se ține bine este de fapt o biată suflare.“ Selah

6Într-adevăr, omul cutreieră ca o umbră6 Lit.: chip.!

Da, el se agită degeaba,

strânge bogății, și nu știe cine le va aduna.

7Și acum ce mai pot nădăjdui eu, Stăpâne?

Speranța mea este în Tine!

8Eliberează‑mă de toate fărădelegile mele,

nu mă lăsa la disprețul nebunului!

9Stau mut și nu‑mi deschid gura,

căci Tu ai lucrat.

10Abate‑Ți lovitura de la mine,

căci sunt mistuit de lovitura mâinii Tale!

11Pedepsind nelegiuirea, Tu disciplinezi pe fiecare

și îi prăpădești ca molia, ce are mai scump.

Într-adevăr, orice om este doar o suflare! Selah

12Doamne, ascultă‑mi rugăciunea

și ia aminte la strigătul meu după ajutor!

Nu rămâne surd la plânsul meu,

căci, față de Tine, sunt un călător străin,

un peregrin ca toți părinții mei!

13Abate‑Ți privirea de la mine, ca să mă pot bucura iarăși,

până nu mă duc și nu voi mai fi!