Het Boek

Psalmen 39

1Een psalm van David voor de koordirigent. Voor Jeduthun.

Ik was van plan zorgvuldig te leven
en ook in mijn spreken niet te zondigen.
Ik wilde mijzelf in bedwang houden,
zolang ongelovigen op mij letten.
Ik zweeg en sprak geen woord,
ik hield mijn mond en zei zelfs geen goede dingen.
Mijn zorgen en problemen werden alleen maar groter.
Het verteerde mij van binnen.
Als ik zuchtte, laaide alles weer op.
Toen sprak ik wel.
Here, laat mij toch zien hoe het met mij afloopt,
hoelang ik nog te leven heb.
Toon mij maar dat ik eigenlijk niets voorstel.
Want voor U is mijn leven niet langer dan enkele decimeters.
Mijn leven stelt in uw ogen niets voor.
Ieder mens is maar een ademtocht.
Een mens gaat voorbij als een schaduw,
als een zuchtje wind vliegt zijn leven weg.
Mensen verzamelen van alles,
maar beseffen niet dat anderen het na hun dood zullen nemen.
Maar wat heb ik te verwachten, Here?
Ik vertrouw geheel op U.
Vergeef mij al mijn zonden,
laten de dwazen niet over mij spotten.
10 Ik kan niet spreken, ik zeg niets.
Want U hebt alles voor mij gedaan.
11 Neem al dit lijden van mij af,
ik zal sterven als U Zich tegen mij verzet.
12 Als U iemand straft voor zijn zonden,
vergaat alles wat hem tot aanzien bracht,
net zoals een mot een kledingstuk vernielt.
Een mens is immers niets meer dan een ademtocht.
13 Here, luister toch naar mijn bidden
en hoor mijn smeken om hulp.
Blijf niet zwijgen als ik moet huilen,
want dan voel ik mij een vreemde bij U.
Ver van U zoals mijn voorouders.
14 Neem uw straf van mij af,
zodat ik weer blij door het leven kan gaan,
voor ik sterf en niet meer zal bestaan.

Священное Писание (Восточный Перевод)

Забур 39

Заб. 69

1Дирижёру хора. Песнь Давуда.

Твёрдо надеялся я на Вечного,
    и Он склонился ко мне и услышал мой крик о помощи.
Он поднял меня из страшной пропасти,
    из зыбкой трясины.
Он поставил ноги мои на камень
    и стопы мои утвердил.
Он вложил мне в уста новую песнь –
    хвалу нашему Богу.
Увидят многие и устрашатся,
    и будут на Вечного уповать.

Благословен тот, кто надежду свою возлагает на Вечного,
    кто не обращается к гордым
    и к уклоняющимся ко лжи.
О Вечный, мой Бог,
    как многочисленны сотворённые Тобой чудеса
    и замыслы Твои о нас!
Никто с Тобой не сравнится!
    Я бы стал возвещать о них и рассказывать,
    но их больше, чем можно счесть.

Не захотел Ты ни жертв, ни даров,
    но Ты открыл[a] мне уши[b].
Ты не потребовал ни всесожжения,
    ни жертвы за грех.
Тогда я сказал: «Вот, я иду,
    как и написано в книге Таурат обо мне.
Бог мой, я желаю исполнить волю Твою,
    и в сердце моём Твой Закон».

10 В большом собрании я возвещал Твою праведность;
    я не удерживал своих уст –
    Ты это знаешь, Вечный.
11 Я не скрыл Твоей праведности в своём сердце,
    но возвещал верность Твою и спасение.
Я не таил Твою милость и истину
    перед большим собранием.

12 Не удерживай, Вечный,
    милости Твоей от меня;
пусть любовь Твоя и истина
    охраняют меня непрестанно.
13 Ведь беды меня окружили, и нет им числа;
    овладели мной мои грехи, и не могу я видеть.
Их больше, чем волос на моей голове;
    храбрость меня оставила.

14 Вечный, да будет угодно Тебе избавить меня!
    Поспеши мне на помощь, Вечный!
15 Пусть все, кто желает моей смерти,
    будут пристыжены и посрамлены.
Пусть все, кто хочет моей погибели,
    в бесчестии повернут назад.
16 Пусть ужаснутся своему позору
    говорящие мне: «Ага! Ага!»
17 Пусть ликуют и радуются о Тебе
    все ищущие Тебя.
Пусть те, кто любит Тебя за Твоё спасение,
    всегда говорят: «Велик Вечный!»

18 Я же беден и нищ,
    пусть Владыка позаботится обо мне.
Ты – помощь моя и мой избавитель;
    Бог мой, не замедли!

Notas al pie

  1. 39:7 Или: «проколол». Ср. Исх. 21:5-6.
  2. 39:7 Или: «Ты приготовил тело для меня».