Het Boek

Psalmen 39:1-14

1Een psalm van David voor de koordirigent. Voor Jedutun.

2Ik was van plan zorgvuldig te leven

en ook in mijn spreken niet te zondigen.

Ik wilde mijzelf in bedwang houden,

zolang ongelovigen op mij letten.

3Ik zweeg en sprak geen woord,

ik hield mijn mond en zei zelfs geen goede dingen.

Mijn zorgen en problemen werden alleen maar groter.

4Het verteerde mij vanbinnen.

Als ik zuchtte, laaide alles weer op.

Toen sprak ik wel.

5Here, laat mij toch zien hoe het met mij afloopt,

hoelang ik nog te leven heb.

Toon mij maar dat ik eigenlijk niets voorstel.

6Want voor U is mijn leven niet langer dan enkele decimeters.

Mijn leven stelt in uw ogen niets voor.

Ieder mens is maar een ademtocht.

7Een mens gaat voorbij als een schaduw,

als een zuchtje wind vliegt zijn leven weg.

Mensen verzamelen van alles,

maar beseffen niet dat anderen het na hun dood zullen nemen.

8Maar wat heb ik te verwachten, Here?

Ik vertrouw geheel op U.

9Vergeef mij al mijn zonden,

laten de dwazen niet over mij spotten.

10Ik kan niet spreken, ik zeg niets.

Want U hebt alles voor mij gedaan.

11Neem al dit lijden van mij af,

ik zal sterven als U Zich tegen mij verzet.

12Als U iemand straft voor zijn zonden,

vergaat alles wat hem tot aanzien bracht,

net zoals een mot een kledingstuk vernielt.

Een mens is immers niets meer dan een ademtocht.

13Here, luister toch naar mijn bidden

en hoor mijn smeken om hulp.

Blijf niet zwijgen als ik moet huilen,

want dan voel ik mij een vreemde bij U,

Ver van U zoals mijn voorouders.

14Neem uw straf van mij af,

zodat ik weer blij door het leven kan gaan,

voor ik sterf en niet meer zal bestaan.

Asante Twi Contemporary Bible

Nnwom 39:1-13

Dwom 39

Dawid dwom.

1Mekaa sɛ, “Mɛhwɛ mʼakwan yie

na mamfa me tɛkrɛma anyɛ bɔne;

mɛto mʼano nnareka

ɛberɛ a amumuyɛfoɔ bɛne me yi.

2Nanso brɛ a meyɛɛ komm

a manka asɛm papa biara mpo no

mʼapinisie mu yɛɛ den.

3Mʼakoma ho dwanee no wɔ me mu

na metee nka sɛ ogya redɛre wɔ me mu

na afei mede me tɛkrɛma kasaeɛ sɛ:

4“Ao Awurade, ma menhunu me nkwa awieeɛ

ne me nna dodoɔ;

ma menhunu sɛdeɛ me nkwa twa mu ntɛm so.

5Woayɛ me nna sɛ nsateakwaa baako pɛ;

na me mfeɛ dodoɔ nyɛ hwee wɔ wʼani so.

Onipa nkwa yɛ ahomeɛ bi kɛkɛ.

6Onipa redi akɔneaba nyinaa no, ɔte sɛ sunsum bi kwa;

ɔha ne ho, nanso ɔyɛ kwa;

ɔboa ahonya ano, na ɔnnim deɛ ɛbɛyɛ ne dea.

7“Afei Awurade ɛdeɛn na merehwehwɛ?

Mʼanidasoɔ wɔ wo mu.

8Gye me firi me bɔne nyinaa mu;

mma mennyɛ nkwaseafoɔ aseredeɛ.

9Meyɛɛ komm, na mammue mʼano

ɛfiri sɛ, wo na woayɛ yei.

10Yi wʼasotwe firi me so;

wo nsa ano amanehunu amene me.

11Woka nnipa anim, na wotwe wɔn aso wɔ wɔn bɔne ho;

wosɛe wɔn ahonya te sɛ nweweboa

onipa biara yɛ ahomeɛ kɛkɛ.

12“Ao Awurade, tie me mpaeɛbɔ,

tie me sufrɛ;

nsi wʼaso wɔ me su ho

Me ne wo te hɔ sɛ ɔhɔhoɔ,

sɛdeɛ na mʼagyanom nyinaa teɛ no.

13Yi wʼani firi me so na manya anigyeɛ bio

ansa na mafiri ha a mente ase bio.”