Het Boek

Psalmen 31:1-25

1Een psalm van David voor de koordirigent.

2Ik verberg mij bij U, Here.

Geef dat ik nooit tevergeefs bij U aanklop.

Doe mij recht en bevrijd mij.

3Luister toch naar mij en red mij vlug.

Wees voor mij als een rots die beschutting biedt,

als een sterke burcht, zodat ik word gered.

4Want U bent voor mij een rots en een burcht,

om de eer van uw naam

zult U mij leiden op mijn weg.

5U zult mij redden uit de valstrik

die voor mij was uitgezet.

Ik vertrouw U helemaal.

6Mijn leven leg ik in uw handen,

want U zult mij zeker bevrijden,

Here, mijn trouwe God.

7Ik haat mensen die waarde hechten

aan onbelangrijke en ijdele dingen.

Zelf vertrouw ik alleen op de Here.

8Ik zing het uit

en verblijd mij over uw goedheid en liefde.

Want U hebt naar mij omgezien

in mijn ellendige toestand,

U kende mijn angst en spanningen.

9U zorgde ervoor dat de vijand

mij niet de baas werd.

U hebt mij alle ruimte gegeven.

Ik kon gaan waar ik wilde.

10Help mij met uw genade, Here,

ik heb het zó moeilijk!

Alles in mij kwijnt weg van narigheid.

Het verdriet overmant mij!

11Mijn leven gaat voorbij in verdriet

en jarenlang leef ik zuchtend.

Door mijn eigen slechtheid

heb ik geen kracht meer over

en lichamelijk ga ik alleen maar achteruit.

12Voor hen die het mij moeilijk maken,

ben ik een mikpunt van spot geworden,

vooral voor mijn buren.

Vrienden en bekenden schrikken als zij mij zien.

Wie mij op straat tegenkomt, maakt rechtsomkeert.

13Men denkt niet meer aan mij,

het lijkt wel of ik dood ben voor anderen.

Als gebroken servies ben ik, waardeloos.

14Ik hoor het wel hoe men achter mijn rug over mij praat.

De achterklap: ‘Heb je hém gezien?’

Zij overleggen met elkaar

en maken plannen mij van het leven te beroven.

15Toch is mijn vertrouwen op U gevestigd, Here,

ik spreek het ook tegen U uit:

‘U bent mijn God.

16U bepaalt hoelang ik leef,

verlos mij van mijn vijanden en achtervolgers.

17Laat uw licht over mij, uw dienaar, schijnen

en bevrijd mij door uw goedheid en trouw.

18Ik roep tot U, Here,

beschaam mijn vertrouwen niet.

Laat hen die zonder U leven,

beschaamd staan.

Breng hen tot zwijgen in het dodenrijk.

19Breng de leugenaars tot zwijgen.

Die spreken toch alleen maar trots en smalend tegen uw volgeling.

20Wat een geweldige rijkdom wacht degenen

die ontzag voor U hebben, allen die bij U schuilen.

Zelfs de ongelovigen zullen het zien.

21U verbergt de uwen en beschermt hen

tegen de aanvallen van de mensen.

U neemt hen op in uw huis waar ze veilig zijn voor roddels.’

22Alle eer is voor de Here,

want Hij heeft mij op wonderbaarlijke wijze

zijn goedheid en liefde getoond.

Vooral toen ik het zo verschrikkelijk moeilijk had.

23Terwijl ik in mijn angst dacht dat U mij vergeten was,

hebt U juist mijn luide smeekbeden gehoord.

U hoorde mij om hulp roepen.

24Dit zeg ik tegen allen die God volgen:

‘Heb Hem van harte lief,

want de Here zorgt voor hen die Hem trouw volgen,

maar Hij rekent grondig af met de hoogmoedigen.

25Wees sterk,

laat uw hart maar sterk en moedig zijn

en blijf altijd op de Here hopen.’

Nouă Traducere În Limba Română

Psalmii 31:1-24

Psalmul 31

Pentru dirijor. Un psalm al lui David.

1În Tine, Doamne, mă adăpostesc!

Să nu fiu dat de rușine vreodată!

În dreptatea Ta, izbăvește‑mă!

2Pleacă‑Ți urechea spre mine

și scapă‑mă degrabă.

Fii pentru mine o stâncă de adăpost,

o casă a fortărețelor, ca să fiu izbăvit.

3Căci Tu ești stânca mea și fortăreața mea.

Tu mă vei conduce și mă vei călăuzi, datorită Numelui Tău.

4Tu mă vei scăpa de lațul care mi‑a fost întins,

căci Tu ești refugiul meu.

5În mâinile Tale îmi încredințez duhul!

Tu m‑ai răscumpărat, Doamne, Dumnezeul adevărului.

6Îi urăsc pe cei ce se alipesc de idoli deșerți,

dar mă încred în Domnul.

7Mă voi bucura și mă voi înveseli în îndurarea Ta,

fiindcă mi‑ai văzut suferința

și ai cunoscut necazul sufletului meu.

8Tu nu m‑ai dat pe mâna dușmanului,

ci mi‑ai așezat picioarele într‑un loc larg.

9Arată‑Ți bunăvoința față de mine, Doamne,

căci sunt în strâmtorare.

De atâta întristare mi se prăpădesc ochii, sufletul și pântecul.

10Îmi sfârșesc viața în durere,

și anii în întristare.

Puterea îmi este sleită din cauza nelegiuirii mele,

iar oasele mi se prăpădesc.

11Din cauza tuturor împotrivitorilor mei

am ajuns de mare dispreț pentru vecinii mei

și de groază pentru cunoscuții mei.

Cei ce mă văd pe drum fug de mine.

12Sunt uitat de inimi ca și cum aș fi mort;

am ajuns ca un vas spart.

13Căci aud șușoteala multora – teroare de jur împrejur.

Când se sfătuiesc împreună împotriva mea,

ei plănuiesc să‑mi ia viața.

14Dar eu mă‑ncred în Tine, Doamne,

și zic: „Tu ești Dumnezeul meu“.

15Timpul meu15 Lit.: Timpurile mele. este în mâna Ta;

scapă‑mă din mâna dușmanilor și a prigonitorilor mei!

16Fă să strălucească fața Ta peste robul Tău!

Izbăvește‑mă, în îndurarea Ta!

17Doamne, să nu fiu dat de rușine

căci pe Tine Te chem.

Să fie dați de rușine cei răi!

Să se coboare tăcuți în Locuința Morților!

18Să fie amuțite buzele mincinoase,

care vorbesc cu obrăznicie,

cu mândrie și dispreț împotriva celui drept.

19Cât de mare este bunătatea Ta,

pe care ai păstrat‑o pentru cei ce se tem de Tine,

pe care ai arătat‑o celor ce se adăpostesc în Tine,

înaintea fiilor omului.

20Tu‑i ascunzi la adăpostul feței Tale

de uneltirile omului;

îi adăpostești în colibă

de cearta limbilor.

21Binecuvântat să fie Domnul,

căci minunată I‑a fost îndurarea față de mine

când eram într‑o cetate asediată.

22M‑am pripit când am zis:

„Sunt izgonit dinaintea ochilor Tăi.“

Într-adevăr, Tu ai ascultat glasul cererilor mele,

când am strigat după ajutor către Tine.

23Iubiți‑L pe Domnul, toți sfinții Lui,

Domnul păzește pe cei credincioși,

dar celor ce se poartă cu mândrie le dă ce li se cuvine.

24Fiți tari și încurajați‑vă inimile,

toți cei ce nădăjduiți în Domnul.