Het Boek

Psalmen 22:1-32

1Een psalm van David voor de koordirigent.

Te zingen op de wijs van ‘De hinde in de morgenstond.’

2O God, mijn God,

waarom hebt U mij verlaten?

Ik schreeuw om uitkomst,

maar die is ver van mij.

Ik huil om hulp.

3O mijn God,

ik roep overdag naar U,

maar krijg geen antwoord.

Ook ʼs nachts roep ik,

maar ik krijg geen rust.

4U bent de heilige God,

Israël eert U en brengt U hulde:

5op U vertrouwden onze voorouders

en U redde hen.

6Zij riepen naar U

en U hielp hen.

U hebt hun vertrouwen niet beschaamd.

7Maar ik lijk meer op een worm

dan op een man,

mensen bespotten mij

en het volk kijkt verachtelijk op mij neer.

8Ieder die mij ziet,

lacht mij uit.

Zij grijnzen verachtelijk

en zeggen hoofdschuddend:

9‘Breng het toch bij de Here,

laat Hij u verlossen.

Hij zal u vast wel redden,

Hij houdt immers van u?’

10U, Here, liet mij ter wereld komen.

U legde mij veilig aan de borst van mijn moeder.

11Bij mijn geboorte werd ik aan U opgedragen,

al sinds die tijd bent U mijn God.

12Laat er dan niet zoʼn afstand zijn tussen U en mij,

want ik zit diep in de problemen

en geen mens helpt mij.

13Ik sta midden tussen een hele groep stieren

en ben omsingeld door buffels van Basan.

14Zij brullen tegen mij, met wijd geopende bekken.

Het lijken verscheurende, brullende leeuwen.

15Ik voel mij als water dat wegloopt,

al mijn beenderen zijn ontwricht.

Mijn hart lijkt op gesmolten was,

ik voel het bijna niet meer kloppen.

16Mijn keel is uitgedroogd

en lijkt op een droge scherf.

Mijn tong kleeft aan mijn verhemelte,

ik heb het gevoel of U mij in het stof van de dood legt.

17Er staan honden om mij heen,

misdadigers omringen mij.

Zij doorsteken mijn handen en voeten.

18Ik kan mijn beenderen tellen.

Zij vermaken zich door naar mij te komen kijken.

19Zij verdelen mijn kleren onder elkaar

en loten wie mijn mantel mag hebben.

20Here, blijf toch niet zo ver van mij af staan.

Kom snel bij mij en help mij!

U bent immers mijn kracht?

21Red mijn leven

en voorkom dat ik door het zwaard word gedood.

Ik ben eenzaam zonder U.

Wend het geweld van deze honden van mij af.

22Bevrijd mij uit de muil van de leeuw

en bescherm mij tegen de horens van de buffels.

U hebt mij antwoord gegeven!

23Ik zal mijn broeders uw naam bekendmaken,

te midden van de gelovigen zal ik een lied zingen tot uw eer!

24U die ontzag voor de Here hebt, prijs zijn naam.

Verhoog Hem, volk van Israël,

heb diep ontzag voor de Here, volk van Israël!

25Want Hij veracht de zwakke niet.

Hij is niet te goed om te helpen.

Hij hoort het

wanneer Hij te hulp wordt geroepen.

26Te midden van vele gelovigen zal ik U lofprijzen.

Mijn geloften zal ik nakomen

tegenover ieder die leeft in ontzag voor God.

27De armen zullen te eten hebben

en geen honger meer kennen.

Zij die de Here zoeken,

zullen Hem loven en prijzen.

Moge het u altijd goed gaan.

28Over de hele wereld

zal men de Here leren kennen

en zich tot Hem bekeren.

Alle volken zullen voor U buigen.

29Het Koninkrijk is van de Here,

Hij heerst over alle volken.

30Over de hele wereld zullen rijke mensen Hem aanbidden.

Maar ook arme mensen,

die zichzelf amper in het leven kunnen houden,

knielen voor Hem neer.

31Het nageslacht zal Hem dienen

en ieder vertelt zijn kinderen over Hem.

32Zij zullen zijn recht en goedheid doorgeven

aan allen die nog geboren moeten worden,

omdat Hij alles heeft volbracht.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 22:1-31

Salmo 22Salmo 22 Ang titulo sa Hebreo: Ang kanta nga ginsulat ni David. Sa direktor sang mga manugkanta: Kantaha ini sa tuno sang kanta nga “Usa sa Kaagahon.”

Buligan sang Dios ang mga Nagaantos

1Dios ko, Dios ko, ngaa ginpabay-an mo ako?

Ngaa nga malayo ka sa akon?

Nagaugayong na ako sa pag-antos, pero wala mo man lang gihapon ako ginabuligan.

2Dios ko, adlaw-gab-i nagapanawag ako sa imo,

pero wala mo ako ginasabat,

gani wala ako sing kapahuwayan.

3Pero balaan ka, kag nagapungko ka sa imo trono, kag ginadayaw sang mga Israelinhon.

4Nagsalig sa imo ang amon mga katigulangan kag ginluwas mo sila.

5Nagpanawag sila sa imo kag ginbuligan mo sila.

Nagsalig sila sa imo kag wala sila mapaslawi.

6Ginapakahuy-an ako kag ginapakalain sang mga tawo.

Nagasiling sila nga daw sa ulod22:6 daw sa ulod: siguro ang buot silingon, makaluluoy; ukon, wala sing pulos. ako kag indi tawo.

7Ang makakita sa akon nagayaguta kag nagainsulto sa akon,

kag nagalungo-lungo sila nga nagasiling,

8“Nagasalig ka man bala sa Ginoo, ti ngaa wala ka niya pagluwasa?

Kon matuod nga nalipay siya sa imo, ti ngaa wala ka niya pagbuligi?”

9Pero ikaw ang nagpaguwa sa akon sa tiyan sang akon iloy,

kag halin sang lapsag pa ako ginahalungan mo na ako.

10Halin sang akon pagkatawo, sa imo ako gintugyan kag ikaw lang ang akon Dios.

11Gani indi ako pagbayai,

kay malapit na nga mag-abot ang kalisod

kag wala sing may magbulig sa akon.

12Ginalibutan ako sang madamo nga mga kaaway;

pareho sila sa makusog nga mga turo nga baka sang Bashan.

13Pareho man sila sang leon nga nagangurob kag naganganga, nga handa na sa paggus-ab.

14Nadulaan ako sang kusog; pareho ako sa tubig nga ginaula,

kag ang tanan ko nga tul-an daw sa nagliw-as.

Nadulaan ako sang kaisog; pareho ako sa kandila nga nagakatunaw.

15Nadulaan ako sang kusog; pareho ako sa nagabagtik nga duta,

kag ang akon dila nagapilit sa akon alingagngag.

Ginoo, ginapabay-an mo ako nga daw mapatay.

16Ginlibutan ako sang grupo sang malaot nga mga tawo nga pareho sa mga ido.

Ginbuhuan nila ang akon mga kamot kag mga tiil.22:16 Ginbuhuan nila ang akon mga kamot kag mga tiil: Amo ini sa Septuagint, sa Syriac, kag sa iban nga mga kopya sang Hebreo. Sa iban pa gid nga dumaan nga mga teksto, Ginhigtan nila ang akon mga kamot kag mga tiil. Sa kalabanan nga mga kopya sang Hebreo, Pareho sang leon ang akon mga kamot kag mga tiil.

17Nagaguluwa na ang akon mga tul-an,

kag ginatulok lang nila ako.

18Ginpartida nila ang akon mga bayo paagi sa paggabot-gabot.

19Pero ikaw, Ginoo, indi magpalayo sa akon.

Ikaw nga akon kusog, buligi ako gilayon.

20Luwasa ako sa espada sang akon mga kaaway;

luwasa ang akon kabuhi sa kamot sang sina nga mga ido.

21Luwasa ako sa baba sang sina nga mga leon.

Sabta22:21 Sabta: ukon, Ginasabat mo. ang akon pangamuyo nga luwason mo ako sa mga sungay sinang turo nga mga baka.

22Ipahayag ko sa akon mga kasimanwa22:22 mga kasimanwa: sa literal, mga utod. ang imo mga ginhimo.

Dayawon ko ikaw sa ila mga pagtililipon.

23Kamo nga nagatahod sa Ginoo, dayawa ninyo siya!

Kamo nga mga kaliwat ni Israel, nga amo si Jacob, padunggi kag kahadluki ninyo ang Ginoo!

24Kay wala niya ginabaliwala ukon ginapakalain ang mga pag-antos sang mga kubos.

Wala niya sila ginatalikdan kundi ginapamatian niya ang ila pagpangayo sang bulig.

25Hatagan mo ako, Ginoo, sang inspirasyon nga magdayaw sa imo sa mga pagtililipon sang imo katawhan.

Sa atubangan sang mga nagatahod sa imo tumanon ko ang akon ginpromisa nga maghalad sa imo.

26Magakaon ang mga kubos kag mabusog sila.

Ang mga nagadangop sa imo magadayaw sa imo.

Kabay pa nga mangin maayo kag malawig ang ila kabuhi.

27Ang bug-os nga kalibutan22:27 bug-os nga kalibutan: sa literal, pinakapunta sang kalibutan. magadumdom kag magabalik sa imo, Ginoo.

Simbahon ka sang tanan nga katawhan22:27 katawhan: ukon, pamilya. sang mga nasyon.

28Kay ikaw ang nagahari, kag ikaw ang nagadumala sang mga nasyon.

29Sigurado nga magasimba sa imo22:29 Sigurado nga magasimba sa imo: sa Hebreo, Nagkaon sila kag magasimba. ang tanan nga manggaranon sa kalibutan.

Bisan ang tanan nga tawo nga daw sa mapatay na magaluhod sa imo.

Kag atong mga nagkalamatay na,

30ang ila mga kaliwat magaalagad sa imo.

Tudluan parte sa imo, Ginoo, ang palaabuton nga mga henerasyon.

31Sila nga wala pa matawo pagasugiran nga ginluwas mo ang imo katawhan,

kag ikaw gid ang naghimo sini.