Het Boek

Psalmen 18:1-51

1Voor de koordirigent. Van David, de dienaar van de Here. Hij sprak deze woorden als een danklied voor de Here, toen Hij hem had verlost van zijn vijanden en ook van Saul.

2David zei toen:

Ik heb U lief, Here,

U bent mijn kracht.

3Here, U bent als een rots voor mij,

als een sterk fort.

Altijd bent U mijn bevrijder.

Mijn God bent U, mijn rots,

bij U schuil ik.

Achter U, mijn schild, schuil ik weg.

U verkondigt mijn redding

en bij U mag ik veilig wonen.

4Ik roep het uit:

lof zij de Here!

Hij verloste mij

van al mijn vijanden.

5Ik heb de dood in de ogen gezien,

de nederlaag stond voor mij.

6Ik voelde mij al bijna gestorven

en het einde naderde.

7Toen ik ten einde raad was,

riep ik naar de Here,

ik vroeg mijn God mij te helpen.

Hij hoorde mij

en reageerde op mijn hulpgeroep.

8Daarop begon de aarde te beven en te dreunen.

De bergen sidderden, omdat Hij toornig werd.

9Rook en vuur verspreidden zich over de aarde.

10Hij daalde neer uit de hemel

met onder zijn voeten de duisternis.

11Hij reed op een cherub

en vloog op de vleugels van de wind.

12Hij hulde Zich in het duister,

zodat Hij beschut was

in donker water en donkere wolken.

13De wolken verdwenen toen zijn glans naderde.

Het regende hagel en vurige kolen.

14De Here liet de donder weerklinken.

God, de Allerhoogste, liet zijn stem horen.

15Hij richtte zijn pijlen op mijn vijanden

en joeg ze uiteen.

Hij slingerde bliksemstralen

en bracht verwarring onder hen.

16Door uw dreigen, Here,

kwamen de rivierbeddingen bloot te liggen

en zag men de fundamenten van de aarde.

17God reikte naar mij,

pakte mij vast

en trok mij uit het diepe water omhoog.

18Mijn vijand was erg machtig,

maar God redde mij uit zijn hand.

Hij hielp mij ontkomen aan hen die mij haten

en die sterker waren dan ik.

19Toen het slecht met mij ging,

liepen zij mij voor de voeten,

maar de Here was een steun voor mij.

20Hij leidde mij uit de ellende

en gaf mij de ruimte.

Hij redde mij

omdat Hij van mij hield.

21De Here deed dit

omdat ik rechtvaardig ben.

Hij hielp mij

omdat geen kwaad aan mijn handen kleeft.

22Ik heb altijd op zijn weg gewandeld

en ben nooit op een dwaalweg van God afgeraakt.

23Ik hield zijn wetten steeds in gedachten,

vergat nooit een van zijn regels.

24Ik gedroeg mij altijd precies

zoals Hij verwachtte

en zorgde ervoor dat ik niet zondigde.

25De Here heeft mij overeenkomstig behandeld,

Hij zag mijn zuiverheid.

26U bent trouw

tegenover wie U trouw is

en iemand die zuiver leeft,

wordt door U op dezelfde manier tegemoet getreden.

27Aan de trouwe volgeling

betoont U Zich trouw,

maar voor de zondaar

blijkt U een tegenstander.

28U verlost een volk dat in nood is,

maar veracht trotse mensen.

29U zorgt ervoor

dat mijn lamp blijft branden.

U, Here, mijn God,

bent het Licht in de duisternis.

30Samen met U

durf ik een leger tegemoet te treden.

Ja, met mijn God

kan ik over muren springen.

31De weg van God

is een volmaakte weg,

het woord van de Here

is zuiver als goud.

God beschermt ieder

die zijn heil bij Hem zoekt.

32Er is immers geen andere god dan de Here?

Wie is zo sterk en krachtig als Hij?

33God geeft mij kracht

en baant de weg voor mij.

34Hij maakt mij lichtvoetig als een hert,

zodat ik overal kan gaan

en geen weg onbegaanbaar voor mij is.

35Hij oefent mijn handen,

zodat ik in oorlogstijd kundig de wapens kan hanteren.

36Ook hebt U, Here, mij het schild van het heil gegeven,

ik voelde de steun van uw rechterhand.

U boog Zich naar mij over

en uw goedheid hielp mij te overwinnen.

37U gaf mij de ruimte om te lopen

en ik stond stevig op mijn voeten.

38Ik achtervolgde mijn vijanden

en rustte niet tot ik hen had vernietigd.

39Ik liep de vijand onder de voet

en verpletterde hem.

Hij kon niet meer opstaan.

40U hebt mij kracht en sterkte gegeven

om de strijd aan te binden,

U liet mij de een na de ander overwinnen.

41U zorgde ervoor dat mijn vijanden

voor mij op de vlucht sloegen,

ik heb hen gedood.

42Toen zij om hulp riepen,

kwam er niemand om hen te redden.

Zelfs de Here riepen zij aan,

maar Hij hielp hen niet.

43Ik heb hen vernietigd

tot er niets van over was.

Zij waren niet meer terug te vinden.

44U liet mij ontsnappen

aan de onlusten onder het volk.

U hebt mij aangesteld

tot koning over vele volken, die ik niet kende.

Zij werden aan mij onderworpen.

45Zij hadden nog maar net van mij gehoord

of zij gehoorzaamden mij al.

Vreemdelingen gedroegen zich onderdanig tegenover mij.

46Vreemden verloren zo hun sterke positie

en verlieten vol angst hun versterkte kastelen.

47De Here leeft! Ik prijs Hem.

Hij is mijn rots

en ik geef Hem de hoogste plaats.

Hij is de God, die mij in veiligheid brengt.

48Hij is de God, die voor mij wraak heeft genomen

en volken aan mij heeft onderworpen.

49Hij heeft mij uit de handen van mijn vijanden gered.

Here, U hebt mij zelfs boven die vijanden gesteld.

U redde mij uit de handen van gewelddadige mensen.

50Daarom prijs ik,

ook onder die andere volken,

uw naam en zing psalmen voor u.

51God redt de koning die Hij aanstelde,

uit elke moeilijke situatie

en toont zijn trouw aan hem die Hij heeft gezalfd,

aan David en zijn nageslacht, voor altijd.

New Serbian Translation

Псалми 18:1-50

Псалам 18

Давид је испевао Господу речи ове песме онога дана када га је Господ избавио из руку свих његових непријатеља и из Саулове руке. Рекао је:

1Волим те, Господе, моја снаго.

2Господе, стено моја,

тврђаво моја, избавитељу мој.

Мој Бог је мени стена,

где заклон налазим.

Штите мој, роже мог спасења,

заклоне мој, уточиште моје!

3Призваћу Господа славе предостојног,

и он ће ме спасти од мојих душмана.

4Смртна су се ужад сплела око мене,

ужаснут сам разорним рекама.

5Ужад су ме Света мртвих опколила,

смрт ме вреба са својим замкама.

6У невољи завапих Господу,

и повиках ка Богу својему.

Из свог храма глас је мој чуо,

мој вапај стиже до њега,

до његових ушију.

7Тад се земља уздрма, затресе,

задрхташе темељи планина,

стресоше се због његовог гнева.

8Дим се диже њему из ноздрва,

огањ пламти из његових уста,

жар угљени из њега избија.

9Он небеса пресави и сиђе,

под ногама густа му је тама.

10Херувима узјаха, полете,

и заплови на крилима ветра.

11Од таме начини око себе шатор,

сеницу за себе од тамних вода

и од облака тамних.

12Од сјаја пред њим прођоше облаци,

пљушти град и угаљ ужарени.

13Тада Господ загрме с небеса,

разлеже се глас Свевишњега,

град и угаљ ужарени.

14Стреле своје одапе и душмане расу,

бљесну муњама, у пометњу их баци.

15Кад си Господе почео да караш,

кад ти дах из ноздрва плану,

долине се водне показаше,

открише се темељи света.

16Руку пружи са висина, дохвати ме,

из вода ме моћних извуче,

17од моћног ме избави душмана,

и од оних јачих што ме мрзе.

18Навалише на мене у дан моје муке,

али Господ ми је био ослонац.

19Изведе ме на пространо место,

избави ме јер сам му по вољи.

20Господ ми по правди мојој плати,

награди ми чистоћу руку мојих,

21јер путеве Господње сачувах;

Богу своме ја нисам скривио.

22Судови његови сви су ми пред очима,

од одредби његових одвратио се нисам.

23Пред њим сам ја био беспрекоран,

сачувао сам себе од кривице,

24по правди ме је мојој Господ наградио,

руке су ми недужне пред његовим очима.

25Ти вернима исказујеш верност,

беспрекорнима узвраћаш поштењем.

26С чистима ти поступаш чисто,

а с опакима поступаш лукаво.

27Ти избављаш кротак народ,

а обараш поглед узносити.

28Јер ти, Господе, светиљку ми палиш,

мој Бог моју таму расветљује.

29Јер са тобом ја разбијам чету,

с Богом мојим прескачем зидине.

30Пут је Божији беспрекоран,

реч је Господња у ватри прекаљена;

штит је свима што у њему уточиште траже.

31Јер ко је Бог осим Господа?

Ко је стена осим нашег Бога?

32Он је Бог који ме снагом опрема,

он пут мој чини беспрекорним.

33Даде ми ноге хитре ко у кошуте,

постави ме чврсто на висине.

34Руке моје учи војевању,

да лук бронзани натежем мишицама.

35Ти ми дајеш штит спасења свога,

десница ме твоја подупире,

твој одазив чини ме великим.

36Шириш тло под кораком мојим,

да ми ноге не би посрнуле.

37Душмане своје гоним и сустижем,

не враћам се док их не докрајчим.

38Разбијам их и не могу устати,

и падају под моје ноге.

39Ти ме опремаш снагом за битку,

и обараш пода мном моје противнике.

40Ти учини да душмани моји

реп свој подвију преда мном,

да мрзитеље своје искореним.

41Завапише, али им спаса нема ниоткуда;

Господу завапише, али он им не одговара.

42Измрвих их као прах пред ветар,

избацих их као блато са улица.

43Ти си ме избавио од сукоба с народом,

и поставио ме за главу пуцима.

Народ који нисам знао,

тај ми народ служи.

44Туђинци ми ласкају,

чим ме чују, они ме слушају.

45Туђинци губе срчаност,

из својих тврђава излазе дрхћући.

46Живео Господ! Благословена била стена моја!

Узвишен био Бог мога спасења!

47То је Бог што ме освећује,

он мени покорава народе;

48избавља ме од мојих душмана.

Над мојим си ме мрзитељима узвисио,

избавио ме од човека насилног.

49Зато ћу те хвалити, Господе, међу пуцима,

твоје ћу име песмом прослављати.

50Велико спасење даје своме цару;

исказује милост помазанику своме, Давиду,

и његовом потомству довека.