Het Boek

Psalmen 142

1Een leerzaam gedicht van David. Hij schreef dit gebed toen hij zich in de grot verborg.

Hardop roep ik naar de Here
en ik smeek Hem naar mij te luisteren.
Ik stort mijn hele hart voor Hem uit,
al mijn ellende vertel ik Hem.
Als alles mij te veel wordt,
weet U hoe ik verder moet.
Men zet vallen voor mij op het pad dat ik moet gaan.
Ik kijk naar rechts en zie uit naar hulp,
maar geen mens kijkt naar mij om.
Ik heb geen plek om te schuilen
en niemand vraagt hoe het met mij gaat.
Here, ik roep naar U:
‘U bent de beste plaats om te schuilen.
U houdt mij in leven.
Luister naar mijn smeekgebed,
ik ben zo verzwakt.
Bevrijd mij van de vijanden
die mij achtervolgen,
zij zijn veel sterker dan ik.
Leid mij uit deze diepe ellende,
dan zal ik uw naam prijzen.
Als U mij redt,
zullen oprechte mensen om mij heen komen staan.’

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 142

Pangamuyo para sa Bulig sang Dios

1Nagapanawag ako sing mabaskog sa imo, Ginoo.
Nagapangamuyo ako nga kaluoyan mo ako.
Ginasugid ko sa imo ang akon mga reklamo kag mga kalisod.
Kon nadulaan ako sang paglaom, ara ka nga nagabantay sa mga nagakalatabo sa akon.
Sa akon alagyan may siod nga ginbutang ang akon mga kaaway para sa akon.
Tan-awa bala sa akon palibot, wala gid sing may nagabulig sa akon.
Wala sing may nagaprotektar kag nagakabalaka sa akon.
Nagapanawag ako sa imo, Ginoo;
ikaw ang akon manugprotektar,
ikaw lang gid ang akon kinahanglan diri sa kalibutan.
Pamatii ang akon pagpangayo sang bulig,
kay wala na gid ako sing may mahimo.
Luwasa ako sa mga nagahingabot sa akon,
kay makusog sila para sa akon.
Hilwaya ako sa pagkapriso
agod nga madayaw ko ikaw.
Dayon magatipon sa akon ang mga matarong
tungod kay maayo ka sa akon.