Het Boek

Psalmen 139:1-24

1Een psalm van David voor de koordirigent.

Here, U ziet alles van mij,

U kent mij helemaal zoals ik ben.

2U weet het als ik zit en als ik weer opsta,

vanuit de hemel weet U wat ik denk.

3U ziet waar ik heen ga en weet wanneer ik ga liggen.

Alles wat ik doe, is voor U bekend.

4Elk woord dat ik uitspreek, kent U al, Here.

5U bent bij mij, naast mij, voor mij, achter mij.

Uw hand rust op mij.

6Het is voor mij onmogelijk dat te begrijpen.

Het is zo wonderlijk, zo hoog.

7Hoe zou ik mij kunnen verbergen voor uw Geest,

waar zou ik naartoe moeten om U te ontvluchten?

8Als ik naar de hemel ging, zag ik U daar.

Als ik neerdaalde in het dodenrijk, zou ik U ook daar ontmoeten.

9Zelfs als ik vleugels had

en ging wonen aan de andere kant van de zee,

10zou ik U daar ontmoeten.

U zou mij vasthouden

en uw rechterhand zou mij stevig leiden.

11Stel dat ik zei dat de duisternis op mij kon vallen,

dan zou het nog licht om mij heen zijn.

12Ook de duisternis kan niets voor U verbergen.

Voor U is de nacht net zo licht als de dag

en duisternis betekent niets voor U.

13U hebt mij immers in de buik van mijn moeder gemaakt?

Mijn hele lichaam werd door U geweven.

14Ik prijs U, omdat U mij zo prachtig hebt gemaakt.

Alles wat U doet, is wonderbaarlijk.

Alles in mij getuigt daarvan.

15U zag elk van mijn botten,

terwijl zij in het verborgene werden gemaakt.

16U zag mij al toen ik nog geen vorm had.

Elke dag van mijn leven stond toen al in uw boek opgeschreven.

17Wat betekenen uw gedachten veel voor mij, mijn God.

Zij zijn ontelbaar.

18Zelfs als ik ze zou proberen te tellen,

blijken het er nog meer te zijn dan de zandkorrels.

Ik ben voortdurend in uw nabijheid.

19Mijn God, wilt U uw tegenstanders doden?

Moordenaars, blijf uit mijn buurt!

20Zij zeggen boosaardige dingen tegen U

en gebruiken uw naam voor hun leugens.

Zij zijn uw vijanden.

21Ik moet immers wel de mensen haten die U haten, Here?

Ik heb een diepe afkeer van mensen die tegen U in opstand komen.

22Ik voel een diepe haat tegen hen

en beschouw hen als mijn eigen vijanden.

23God, houdt U mij in het oog en ken mijn hart.

Toets mij. U mag alles weten wat er in mij omgaat.

24Let op of ik soms de verkeerde weg opga.

Leid mij op uw weg, die naar uw eeuwigheid voert.

Tagalog Contemporary Bible

Salmo 139:1-24

Salmo 139139 Salmo 139 Ang unang mga salita sa Hebreo: Ang awit na isinulat ni David para sa direktor ng mga mang-aawit.

Ang Karunungan at Kalinga ng Dios

1Panginoon, siniyasat nʼyo ako at kilalang-kilala.

2Nalalaman nʼyo kung ako ay nakaupo o nakatayo.

Kahit na kayo ay nasa malayo, nalalaman nʼyo ang lahat ng aking iniisip.

3Nakikita nʼyo ako habang akoʼy nagpapahinga o nagtatrabaho.

Ang lahat ng ginagawa ko ay nalalaman ninyo.

4Panginoon, hindi pa man ako nagsasalita ay alam nʼyo na ang aking sasabihin.

5Lagi ko kayong kasama,

at kinakalinga nʼyo ako sa pamamagitan ng inyong kapangyarihan.

6Ang pagkakilala nʼyo sa akin ay tunay na kahanga-hanga;

hindi ko kayang unawain.

7Paano ba ako makakaiwas sa inyong Espiritu?139:7 Espiritu: o, kapangyarihan. Saan ba ako makakapunta na wala kayo?

8Kung pupunta ako sa langit, nandoon kayo;

kung pupunta ako sa lugar ng mga patay, nandoon din kayo.

9At kung pumunta man ako sa silangan o tumira sa pinakamalayong lugar sa kanluran,

10kayo ay naroon din upang akoʼy inyong patnubayan at tulungan.

11Maaaring mapakiusapan ko ang dilim na itago ako, o ang liwanag sa paligid ko na maging gabi;

12kaya lang, kahit ang kadiliman ay hindi madilim sa inyo, Panginoon,

at ang gabi ay parang araw.

Dahil para sa inyo, pareho lang ang dilim at ang liwanag.

13Kilala nʼyo ako, dahil kayo ang lumikha sa akin.

Kayo ang humugis sa akin sa sinapupunan ng aking ina.

14Pinupuri ko kayo dahil kahanga-hanga ang pagkakalikha nʼyo sa akin.

Nalalaman ko na ang inyong mga gawa ay tunay na kahanga-hanga.

15Nakita nʼyo ang aking mga buto nang akoʼy lihim na hugisin sa loob ng sinapupunan ng aking ina.

16Nakita nʼyo na ako, hindi pa man ako isinisilang.

Ang itinakdang mga araw na akoʼy mabubuhay ay nakasulat na sa aklat nʼyo bago pa man mangyari.

17O Dios, hindi ko lubos maintindihan ang mga iniisip nʼyo;

itoʼy tunay na napakarami.

18Kung bibilangin ko ito, mas marami pa kaysa sa buhangin.

Sa aking paggising, akoʼy nasa inyo pa rin.

19O Dios, patayin nʼyo sana ang masasama!

Lumayo sana sa akin ang mga mamamatay-tao!

20Nagsasalita sila ng masama laban sa inyo.

Binabanggit nila ang inyong pangalan sa walang kabuluhan.

21Panginoon, kinamumuhian ko ang mga namumuhi sa inyo.

Kinasusuklaman ko ang mga kumakalaban sa inyo.

22Labis ko silang kinamumuhian;

ibinibilang ko silang mga kaaway.

23O Dios, siyasatin nʼyo ako, upang malaman nʼyo ang nasa puso ko.

Subukin nʼyo ako, at alamin ang aking mga iniisip.

24Tingnan nʼyo kung ako ay may masamang pag-uugali,

at patnubayan nʼyo ako sa daang dapat kong tahakin magpakailanman.