Het Boek

Psalmen 139

1Een psalm van David voor de koordirigent.

Here, U ziet alles van mij,
U kent mij helemaal zoals ik ben.
U weet het als ik zit en als ik weer opsta,
vanuit de hemel weet U wat ik denk.
U ziet waar ik heen ga en weet wanneer ik ga liggen.
Alles wat ik doe, is voor U bekend.
Elk woord dat ik uitspreek kent U al, Here.
U bent bij mij, naast mij, voor mij, achter mij.
Uw hand rust op mij.
Het is voor mij onmogelijk dat te begrijpen.
Het is zo wonderlijk, zo hoog.
Hoe zou ik mij kunnen verbergen voor uw Geest,
waar zou ik naar toe moeten om U te ontvluchten?
Als ik naar de hemel ging, zag ik U daar.
Als ik neerdaalde in het dodenrijk, zou ik U ook daar ontmoeten.
Zelfs als ik vleugels had
en ging wonen aan de andere kant van de zee,
10 zou ik U daar ontmoeten.
U zou mij vasthouden
en uw rechterhand zou mij stevig leiden.
11 Stel dat ik zei dat de duisternis op mij kon vallen,
dan zou het nog licht om mij heen zijn.
12 Ook de duisternis kan niets voor U verbergen.
Voor U is de nacht net zo licht als de dag
en duisternis betekent niets voor U.
13 U hebt mij immers in de buik van mijn moeder gemaakt?
Mijn hele lichaam werd door U geweven.
14 Ik prijs U, omdat U mij zo prachtig hebt gemaakt.
Alles wat U doet, is wonderbaarlijk.
Alles in mij getuigt daarvan.
15 U zag elk van mijn botten,
terwijl zij in het verborgene werden gemaakt.
16 U zag mij al toen ik nog geen vorm had.
Elke dag van mijn leven stond toen al in uw boek opgeschreven.
17 Wat betekenen uw gedachten veel voor mij, mijn God.
Zij zijn ontelbaar.
18 Zelfs als ik ze zou proberen te tellen,
blijken het er nog meer te zijn dan de zandkorrels.
Ik ben voortdurend in uw nabijheid.
19 Mijn God, wilt U uw tegenstanders doden?
Moordenaars, blijf uit mijn buurt!
20 Zij zeggen boosaardige dingen tegen U
en gebruiken uw naam voor hun leugens.
Zij zijn uw vijanden.
21 Ik moet immers wel de mensen haten die U haten, Here?
Ik heb een diepe afkeer van mensen die tegen U in opstand komen.
22 Ik voel een diepe haat tegen hen
en beschouw hen als mijn eigen vijanden.
23 God, houdt U mij in het oog en ken mijn hart.
Toets mij. U mag alles weten wat er in mij omgaat.
24 Let op of ik soms de verkeerde weg opga.
Leid mij op uw weg, die naar uw eeuwigheid voert.

Nkwa Asem

Nnwom 139

Onyankopɔn nyansa ne ne hwɛ

1Awurade, woahwehwɛ me mu na woahu me. Wunim biribiara a meyɛ; wuhu me nsusuwii nyinaa fi akyirikyiri. Sɛ mereyɛ adwuma a, wuhu; sɛ merehome nso a, saa ara. Wunim m’ahokeka nyinaa. Ansa na mebue m’ano akasa no, na wunim asɛm a mɛka. Woatwa me ho ahyia. Wonam wo tumi so bɔ me ho ban.

Me ho adwene a wowɔ no du akyiri. Ɛboro m’adwene so. Ɛhe na metumi aguan wo mafa? Ɛhe na metumi aguan afi w’anim mafa? Sɛ meforo soro a, wowɔ hɔ. Na mekɔsɛw me kɛtɛ asaman a, wo ni! Sɛ mefa adekyee ntaban mitu mekɔtena po akyi nohɔ a, 10 ɛhɔ nso na wo nsa bɛkɔ akogya me na wo nifa beso me mu. 11 Na sɛ mise, esum nko mmɛkata me so na me ho hann nnan sum a, 12 esum nso nnuru sum mma wo, na anadwo hran sɛ awia; esum ne hann yɛ wo pɛ.

13 M’akwaa nyinaa wo na wobɔe; wokekaa me sisii anim wɔ me na yam. 14 Mekamfo wo efisɛ, ɛsɛ sɛ wosuro wo; nea woyɛ nyinaa yɛ hu na ɛyɛ nwonwa. Minim ne nyinaa wɔ me koma mu. 15 Bere a wɔreyɛ me nnompe no wɔkeka sisii anim brɛoo wɔ me na yafunu mu. Bere a merenyin dinn wɔ hɔ no, na wunim sɛ mewɔ hɔ; 16 wuhuu me ansa na wɔrewo me. Nna dodow a woatwa ama me no, ansa na ɛrebefiti ase no, na woakyerɛw wɔ wo nhoma mu dedaw.

17 O Onyankopɔn, ɛyɛ den sɛ mehu wo nsusuwii; sɛ ne dodow yɛ ahe! 18 Sɛ mise mɛkan a, ne dodow bɛboro mpoano anhwea. Mesɔre a, meda so ne wo wɔ hɔ.

19 O Onyankopɔn, me pɛ ne sɛ anka wubekum amumɔyɛfo! Me pɛ ne sɛ basabasayɛfo begyaa me haw! 20 Wɔka amumɔyɛsɛm fa wo ho; wɔka bɔne fa wo din ho. 21 O Awurade, mikyi wɔn a wokyi wo na mimmu wɔn a wɔsɔre tia wo no nso. 22 Mikyi wɔn kɔkɔɔkɔ; mefa wɔn sɛ m’atamfo.

23 Hwehwɛ me mu, O Onyankopɔn, na hu m’adwene; sɔ me hwɛ na hu m’adwene. 24 Na hwɛ sɛ amane kwan bi wɔ me hɔ, na gya me kɔ daa kwan so!