Het Boek

Psalmen 129

1Een bedevaartslied.

Laat Israël het volgende zeggen:
sinds de tijd dat ons volk ontstond,
zijn wij onderdrukt.
Van het begin af aan
hebben zij ons in moeilijkheden gebracht,
maar zij hebben ons niet overwonnen.
Zij hebben ons onderdrukt
en zelfs gemarteld.
Maar de Here, die rechtvaardig oordeelt,
heeft de touwen waarmee de ongelovigen
ons hadden vastgebonden doorgesneden.
Alle volken die Jeruzalem haten,
zullen te kijk worden gezet en wegvluchten.
Zij lijken op gras dat op de daken groeit
en al is verdord voor het wordt uitgetrokken.
Het kan zelfs niet meer als hooi dienen.
Voor zulke mensen geldt niet de zegenwens:
‘Ik bid dat de Here u zegent.’
Ook niet:
‘Wij zegenen u in de naam van de Here.’

Nkwa Asem

Nnwom 129

Mpae a wɔbɔ tia Israel atamfo

1Israel, ka efi wo mmofraase, taa a w’atamfo ataa wo, nanso wɔantumi anni wo so kyerɛ yɛn. “Efi me mmofraase, m’atamfo ataa me atirimɔden so, nanso wɔantumi anni me so.

“Wotwaa kam kɛse te sɛ asase a wɔafuntum wɔ m’akyi. Nanso Awurade, ɔtreneeni no, agye me afi nkoasom mu.”

Obiara a ɔtan Sion no, wobedi ne so na wɔapam no asan n’akyi. Ma wɔn nyinaa nyɛ sɛ sare a enyin wɔ adan atifi ma ewu no; Obiara mmoaboa ano, na obiara nsoa no afiafi nkɔ. Obiara a obetwam wɔ hɔ no renka se, “Awurade nhyira mo! Yehyira mo wɔ Awurade din mu.”