Het Boek

Psalmen 114:1-8

1Toen het volk Israël wegtrok uit Egypte

en het volk verliet dat een vreemde taal sprak,

2koos God het gebied van Juda uit

als zijn heilige woonplaats,

het land Israël was zijn gebied.

3De Rietzee zag het volk komen

en week uiteen om het door te laten.

Hetzelfde gebeurde met de Jordaan:

ook die stremde haar water en bood een doorgang.

4De bergen leken op springende schapen

en de heuvels op dartelende lammetjes.

5Waarom week de zee uiteen?

Waarom bood de Jordaan een doorgang?

6Waarom leken de bergen op springende schapen

en de heuvels op lammetjes?

7Laat de hele aarde beven als de Here komt,

beven wanneer de God van Jakob zijn gezicht laat zien.

8Want Hij veranderde de rots in een waterbron

en droge, dorre stenen gaven water.

Священное Писание

Забур 114:1-9

Песнь 114Песнь 114 В тексте оригинала песни 114 и 115 объединены в одну песнь.

1Я люблю Вечного,

потому что Он услышал мой голос, мои моления.

2Он услышал меня,

и потому буду призывать Его, пока жив.

3Узы смерти оплели меня,

адские муки постигли меня;

я познал бедствие и скорбь.

4Тогда я призвал имя Вечного:

«О Вечный, умоляю, спаси меня!»

5Вечный милостив и праведен;

милосерден Бог наш.

6Хранит Вечный простодушных;

когда я изнемогал, Он спас меня.

7Возвратись, душа моя, в свой покой,

потому что Вечный был благ к тебе.

8Вечный, Ты избавил душу мою от смерти,

глаза мои – от слёз

и ноги мои – от падения.

9Буду ходить перед Вечным

на земле живых.