Het Boek

Psalmen 108

1Een psalm van David.

Ik voel mij veilig en rustig bij U, mijn God!
Ik verlang ernaar voor U lofliederen te zingen.
Vooruit, harp en citer!
Nog voor de zon opkomt, wil ik al spelen.
In tegenwoordigheid van alle volken, Here,
wil ik U prijzen en eren.
Voor vreemde volken wil ik psalmen over U zingen.
Uw goedheid en liefde zijn onmetelijk,
zij gaan hoger dan het blauw van de hemel.
Uw trouw is net zo min op te meten
als de afstand tot de wolken.
Maak Uzelf maar groot
tot in alle hemelen, mijn God.
Uw macht en majesteit
zullen over de hele wereld worden gezien.
Wilt U ons antwoorden?
Wilt U ons de overwinning bezorgen,
zodat uw volgelingen worden bevrijd?
God heeft in zijn heilige woning gesproken
en ik juich over zijn antwoord.
Ik zal Sichem verdelen
en het dal van Sukkot opmeten.
Gilead en Manasse zijn van mij
en Efraïm is mijn helm.
Juda is de staf waarmee ik regeer.
10 Moab is mijn wasbak,
Edom vertrap ik met mijn sandalen
en over Filistea triomfeer ik.
11 Wie brengt mij naar de versterkte vesting?
Wie begeleidt mij naar Edom?
12 U bent het, o God,
U die ons eerst had verstoten.
Wilt U, o God, optrekken met onze legers?
13 Help ons tegen de vijand,
want hulp van mensen stelt niets voor.
14 Met de hulp van God
kunnen wij dapper strijden,
Hij zal onze vijanden verslaan.

Nova Versão Internacional

Salmos 108

Salmo 108

Uma canção. Salmo davídico.

Meu coração está firme, ó Deus!
Cantarei e louvarei, ó Glória minha!
Acordem, harpa e lira!
Despertarei a alvorada.
Eu te darei graças, ó Senhor, entre os povos;
cantarei louvores entre as nações,
porque o teu amor leal
    se eleva muito acima dos céus;
a tua fidelidade alcança as nuvens!
Sê exaltado, ó Deus, acima dos céus;
estenda-se a tua glória sobre toda a terra!

Salva-nos com a tua mão direita
    e responde-nos,
para que sejam libertos aqueles a quem amas.
Do seu santuário[a] Deus falou:
“No meu triunfo dividirei Siquém
e repartirei o vale de Sucote.
Gileade me pertence, e Manassés também;
Efraim é o meu capacete, Judá é o meu cetro.
Moabe é a pia em que me lavo,
em Edom atiro a minha sandália,
sobre a Filístia dou meu brado de vitória!”

10 Quem me levará à cidade fortificada?
Quem me guiará a Edom?
11 Não foste tu, ó Deus, que nos rejeitaste
e deixaste de sair com os nossos exércitos?
12 Dá-nos ajuda contra os adversários,
pois inútil é o socorro do homem.
13 Com Deus conquistaremos a vitória,
e ele pisará os nossos adversários.

Notas al pie

  1. 108.7 Ou Na sua santidade