Het Boek

Psalmen 107

1Prijs de Here!
Hij is een goede God.
Want zijn goedheid en liefde
blijven eeuwig bestaan.
Laat ieder die door de Here is bevrijd,
dit blijven zeggen.
Hij heeft hen immers bevrijd
uit de macht van de vijand?
Hij heeft hen teruggehaald
uit alle verre landen,
uit oost en west, uit noord en zuid.
Er waren mensen
die ronddwaalden in de woestijn,
op eenzame plaatsen.
Zij hadden geen plek om te wonen.
Door honger en dorst waren zij
aan het eind van hun krachten.
Toen riepen zij in hun ellende tot de Here
en Hij redde hen uit al hun angst.
Hij liet hen lopen
op een goed begaanbare weg
die leidde naar een stad
waar ook voor hen een huis was.
Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen
en Hem ook eren om alle wonderen
die Hij voor de mensen heeft gedaan.
Maar ook omdat Hij
de dorstige mensen te drinken heeft gegeven
en de hongerigen heeft voorzien van voedsel.
10 Er waren ook mensen
die in de duisternis moesten leven.
Zij zaten, lichamelijk of geestelijk, vastgebonden.
11 Dat kwam doordat zij
niet wilden luisteren naar wat God zei.
Zij wisten het zelf beter!
Zij sloegen de raadgevingen van God,
de Allerhoogste, in de wind.
12 Daarom had Hij hen in de moeilijkheden gebracht.
Toen zij vielen,
was er niemand die hen hielp.
13 Toen riepen zij in hun ellende tot de Here
en Hij redde hen uit al hun angst.
14 Hij leidde hen uit die diepe duisternis
waarin zij leefden,
en verbrak alles
waarmee zij zaten vastgebonden.
15 Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen
en Hem ook eren om alle wonderen
die Hij voor de mensen heeft gedaan.
16 Maar ook omdat Hij
de koperen deuren heeft opengebroken
en de metalen sloten ervan heeft vernietigd.
17 Ook waren er mensen
die dwaas handelden.
Wegens hun zondige leven en hun oneerlijkheid
werden zij gemarteld.
18 Zij walgden bij het zien van eten
en stonden al met één been in het graf.
19 Toen riepen zij in hun ellende tot de Here
en Hij redde hen uit al hun angst.
20 Hij kwam en sprak met hen,
Hij maakte hen beter
en rukte hen weg voor de kaken van de dood.
21 Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen
en Hem ook eren om alle wonderen
die Hij voor de mensen heeft gedaan.
22 Maar laten zij Hem ook lofoffers brengen
en juichend over zijn werk vertellen.
23 Er waren ook mensen
die met hun schepen alle zeeën bevoeren
en overal handel dreven.
24 Zij zagen het machtige scheppingswerk van de Here
en wat Hij in de zeeën had gemaakt.
25 Soms, als Hij sprak,
stak er een storm op die de golven hoog opzweepte.
26 Dan gingen zij met schip en al
omhoog met de golven
en even later weer diep naar beneden,
zij waren dan doodsbang.
27 Zij vielen om en liepen als dronkemannen.
Er bleef van al hun fiere stoerheid niets meer over.
28 Toen riepen zij in hun ellende tot de Here
en Hij redde hen uit al hun angst.
29 Hij zwakte de storm af
tot een zacht ruisende wind
en de golven kalmeerden.
30 Zij waren blij omdat alles weer tot rust kwam.
God Zelf bracht hen veilig naar de haven van bestemming.
31 Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen
en Hem ook eren om alle wonderen
die Hij voor de mensen heeft gedaan.
32 Maar laten zij Hem ook prijzen
tegenover de leiders van het volk
en Hem de eer geven wanneer zij later alles vertellen.
33 Hij bepaalt of een waterrijk gebied
een woestijn wordt
en bronnen opdrogen
en tot droog land worden.
34 Of dat vruchtbaar land
zoute grond wordt,
omdat de bewoners slecht zijn.
35 Maar Hij maakt ook woestijnen
tot vruchtbare streken
en in droge, gebarsten grond
laat Hij bronnen ontspringen.
36 Daar laat Hij hongerige mensen wonen
en zij bouwen daar een stad.
37 Zij zaaien akkers in
en leggen wijngaarden aan.
De opbrengst dient als voedsel.
38 God zegent hen
en laat hen uitgroeien tot een groot volk.
Ook het vee neemt aanzienlijk toe.
39 Maar als er rampen en slechte tijden komen,
wordt dat volk weer kleiner en verdwijnt.
40 Er komt schande over de machthebbers,
zij dwalen rond zonder doel.
41 God beschermt echter de armen,
Hij behoedt hen voor verdrukking
en breidt hun families uit.
42 De oprechte mensen zijn blij als zij dit zien.
Oneerlijkheid trekt toch altijd aan het kortste eind.
43 Wie denkt dat hij wijs is,
moet goed op deze dingen letten,
en vooral nooit de goedheid en zegeningen van de Here
over het hoofd zien.

Nkwa Asem

Nnwom 107

NKYƐM A ƐTO SO ANUM

NNWOM 107-150

Onyankopɔn adɔe

1“Monna Awurade ase efisɛ oye; n’adɔe wɔ hɔ daa!” Ti saa asɛm yi mu fa kamfo Awurade, mo a wagye mo. Wagye mo afi mo atamfo nsam.

Ɔde mo afi amanɔnne. Ɔde mo afi apuei ne atɔe, atifi ne anafo. Ebinom nantew sare a ɔkwan nna mu so a wontumi nhu kwan mma kurom mmɛtena mu. Ɔkɔm ne sukɔm dee wɔn maa wɔn anidaso sae. Na wɔn haw mu, wɔfrɛɛ Awurade na ogyee wɔn fii wɔn haw mu. Ɔde wɔn faa ɔkwan tee so baa kurom faako a wobetumi atena. Ɛsɛ sɛ wɔda Awurade ase wɔ ne dɔ a ɛnsa no ne anwonwade a ɔyɛ maa wɔn no ho. Wɔn a sukɔm de wɔn no, ɔma wɔn nsu nom na wɔn a ɔkɔm de wɔn no, ɔde nnepa ahyɛ wɔn ma. 10 Na ebinom a wɔyɛ nneduafo a wɔrehu amane wɔ nkɔnsɔnkɔnsɔn mu te mmɔborɔ ne sum mu, 11 efisɛ, wɔasɔre atia Otumfoɔ Nyankopɔn mmara na wɔabu n’ahyɛde so. 12 Adwuma a ɛyɛ den ma wɔbrɛe; wɔbɛtew ahwe na wɔrennya obi nso wɔn mu. 13 Afei wɔn haw mu, wɔfrɛɛ Awurade na ogyee wɔn amanehunu no mu. 14 Oyii wɔn fii wɔn mmɔborɔ ne esum no mu bubuu wɔn nkɔnsɔnkɔnsɔn no mu asinasin. 15 Ɛsɛ sɛ wɔda Awurade ase wɔ ne dɔ a ɛnsa da no ne anwonwade a ɔyɛ maa wɔn no ho. 16 Obubu kɔbere apon twitwa nnade mu.

17 Ebinom kwasea nti, wohuu amane wɔ wɔn bɔne ho. 18 Wohu aduan a, wontumi nnyina efisɛ, na wɔreyɛ awuwu. 19 Afei, wɔn haw mu, wɔfrɛɛ Awurade na ogyee wɔn fii wɔn amanehunu mu. 20 Ɔnam ne kasa so saa wɔn yare gyee wɔn fii damoa mu. 21 Ɛsɛ sɛ wɔda Awurade ase wɔ ne dɔ a ɛnsa da no ne anwonwade a ɔyɛ maa wɔn no ho. 22 Ɛsɛ sɛ wɔbɔ afɔre da no ase na wɔto ahosɛpɛw nnwom de kyerɛ nea wayɛ nyinaa.

23 Ebinom tenaa ahyɛn mu wɔ po so a na po so adwumayɛ na wofi mu didi. 24 Wohui sɛ Awurade tumi yɛ anwonwade wɔ po so nso. 25 Ɔkasae mmaa ahum fii ase tui na ɛwosowoo asorɔkye no. 26 Ahyɛn no pagyaw kɔɔ soro na ɛsan bɔ wuraa po no mu, kɔɔ ase pɛɛ. Saa amanehunu yi maa nnipa bo tui 27 ma wokyim tɔɔ ntintan sɛ asabofo. Wɔn suahu nyinaa ho amma mfaso. 28 Afei wɔn haw mu no, wɔfrɛɛ Awurade na ogyee wɔn fii wɔn haw no mu. 29 Ɔbrɛɛ ahum no ase na asorɔkye no yɛɛ dinn. 30 Ɛyɛɛ dinn no, wɔn ani gyei na ɔde wɔn baa hyɛngyinabea a na wɔpɛ sɛ wɔba hɔ no asomdwoe mu. 31 Ɛsɛ sɛ wɔda Awurade ase wɔ ne dɔ a ɛnsa da no ne anwonwade a ɔyɛ maa wɔn no ho. 32 Ɛsɛ sɛ wɔpae mu ka ne kɛseyɛ wɔ nnipa nyinaa anim na wɔkamfo no wɔ agyinatufo mpanyimfo anim.

33 Awurade maa nsubɔnten yoyowee koraa, na otwaa nsuwa teɛ a ɛteɛ so. 34 Ɔmaa asase pa danee sare a nkyene wɔ mu esiane amumɔyɛsɛm a na wɔn a wɔte hɔ no yɛ no nti. 35 Ɔsesaa sare maa nsu twitwaa mmura wɔ hɔ maa nsuwa nso bɔɔ asase kesee so. 36 Ɔmaa wɔn a ɔkɔm de wɔn tenaa hɔ na wɔkyekyeree kurow tenaa mu wɔ hɔ. 37 Woduaa mfuw no mu nnɔbae ne bobe na wotwaa nnɔbae bebree. 38 Ohyiraa ne nkurɔfo ma wɔwoo mma bebree. Wamma wɔn anantwi dodow no so antew.

39 Bere a wodii Onyankopɔn nkurɔfo so na wodii wɔn nya atirimmɔden so no, 40 ne bo fuw weretɔfo no ma wokyinkyinii sare a ɔkwan nna baabiara no so. 41 Nanso ogyee wɔn a ade ahia wɔn no fii wɔn ahokyere mu na ɔmaa wɔn abusua no ase trɛwee. 42 Atreneefo hu eyi ma wɔn ani gye na wɔma amumɔyɛfo nyinaa yɛ komm.

43 Momma wɔn a wɔyɛ anyansafo no nsusuw eyinom ho na wonhu Awurade dɔ a ɛwɔ hɔ daa no.