Het Boek

Psalmen 107:1-43

1Prijs de Here!

Hij is een goede God.

Want zijn goedheid en liefde

blijven eeuwig bestaan.

2Laat ieder die door de Here is bevrijd,

dit blijven zeggen.

Hij heeft hen immers bevrijd

uit de macht van de vijand?

3Hij heeft hen teruggehaald

uit alle verre landen,

uit oost en west, uit noord en zuid.

4Er waren mensen

die ronddwaalden in de woestijn,

op eenzame plaatsen.

Zij hadden geen plek om te wonen.

5Door honger en dorst waren zij

aan het eind van hun krachten.

6Toen riepen zij in hun ellende tot de Here

en Hij redde hen uit al hun angst.

7Hij liet hen lopen

op een goed begaanbare weg

die leidde naar een stad

waar ook voor hen een huis was.

8Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen

en Hem ook eren om alle wonderen

die Hij voor de mensen heeft gedaan.

9Maar ook omdat Hij

de dorstige mensen te drinken heeft gegeven

en de hongerigen heeft voorzien van voedsel.

10Er waren ook mensen

die in de duisternis moesten leven.

Zij zaten, lichamelijk of geestelijk, vastgebonden.

11Dat kwam doordat zij

niet wilden luisteren naar wat God zei.

Zij wisten het zelf beter!

Zij sloegen de raadgevingen van God,

de Allerhoogste, in de wind.

12Daarom had Hij hen in moeilijkheden gebracht.

Toen zij vielen,

was er niemand die hen hielp.

13Toen riepen zij in hun ellende tot de Here

en Hij redde hen uit al hun angst.

14Hij leidde hen uit die diepe duisternis

waarin zij leefden,

en verbrak alles

waarmee zij zaten vastgebonden.

15Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen

en Hem ook eren om alle wonderen

die Hij voor de mensen heeft gedaan.

16Maar ook omdat Hij

de koperen deuren heeft opengebroken

en de metalen sloten ervan heeft vernietigd.

17Ook waren er mensen

die dwaas handelden.

Wegens hun zondige leven en hun oneerlijkheid

werden zij gemarteld.

18Zij walgden bij het zien van eten

en stonden al met één been in het graf.

19Toen riepen zij in hun ellende tot de Here

en Hij redde hen uit al hun angst.

20Hij kwam en sprak met hen,

Hij maakte hen beter

en rukte hen weg voor de kaken van de dood.

21Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen

en Hem ook eren om alle wonderen

die Hij voor de mensen heeft gedaan.

22Maar laten zij Hem ook lofoffers brengen

en juichend over zijn werk vertellen.

23Er waren ook mensen

die met hun schepen alle zeeën bevoeren

en overal handel dreven.

24Zij zagen het machtige scheppingswerk van de Here

en wat Hij in de zeeën had gemaakt.

25Soms, als Hij sprak,

stak er een storm op die de golven hoog opzweepte.

26Dan gingen zij met schip en al

omhoog met de golven

en even later weer diep naar beneden,

zij waren dan doodsbang.

27Zij vielen om en liepen als dronkemannen.

Er bleef van al hun fiere stoerheid niets meer over.

28Toen riepen zij in hun ellende tot de Here

en Hij redde hen uit al hun angst.

29Hij zwakte de storm af

tot een zacht ruisende wind

en de golven kalmeerden.

30Zij waren blij omdat alles weer tot rust kwam.

God Zelf bracht hen veilig naar de haven van bestemming.

31Laten zij de goedheid en liefde van de Here prijzen

en Hem ook eren om alle wonderen

die Hij voor de mensen heeft gedaan.

32Maar laten zij Hem ook prijzen

tegenover de leiders van het volk

en Hem de eer geven wanneer zij later alles vertellen.

33Hij bepaalt of een waterrijk gebied

een woestijn wordt

en of bronnen opdrogen

en tot droog land worden.

34Of dat vruchtbaar land

zoute grond wordt,

omdat de bewoners slecht zijn.

35Maar Hij maakt ook woestijnen

tot vruchtbare streken

en in droge, gebarsten grond

laat Hij bronnen ontspringen.

36Daar laat Hij hongerige mensen wonen

en zij bouwen daar een stad.

37Zij zaaien akkers in

en leggen wijngaarden aan.

De opbrengst dient als voedsel.

38God zegent hen

en laat hen uitgroeien tot een groot volk.

Ook het vee neemt aanzienlijk toe.

39Maar als er rampen en slechte tijden komen,

wordt dat volk weer kleiner en verdwijnt.

40Er komt schande over de machthebbers,

zij dwalen rond zonder doel.

41God beschermt echter de armen,

Hij behoedt hen voor verdrukking

en breidt hun families uit.

42De oprechte mensen zijn blij als zij dit zien.

Oneerlijkheid trekt toch altijd aan het kortste eind.

43Wie denkt dat hij wijs is,

moet goed op deze dingen letten,

en vooral nooit de goedheid en zegeningen van de Here

over het hoofd zien.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 107:1-43

Salmo 107

Pagdayaw sa Kaayo sang Dios

1Pasalamati ang Ginoo, kay maayo siya;

ang iya gugma wala sing katapusan.

2Ihambal ninyo ina, kamo nga iya ginluwas sa kamot sang mga kaaway.

3Kay gintipon niya kamo halin sa mga duta sa sidlangan, nakatundan, aminhan, kag bagatnan.

4May mga tawo nga nagpanglakaton sa kamingawan;

indi nila makita ang alagyan pakadto sa siyudad nga may nagaestar nga mga tawo.107:4 may nagaestar nga mga tawo: ukon, puwede nila estaran.

5Gin-gutom sila kag gin-uhaw, kag daw mapatay na sila.

6Sa ila nga kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,

kag ginluwas niya sila.

7Gintuytuyan niya sila sa dalan nga deretso sa siyudad nga may nagaestar nga mga tawo.107:7 may nagaestar nga mga tawo: Tan-awa ang footnote sa bersikulo 4.

8Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.

9Kay ginapainom niya ang mga ginauhaw kag ginapakaon ang mga ginagutom.

10May mga tawo nga ginpriso nga ginakadenahan

kag nagapungko sila sa madulom gid nga prisohan.

11Napriso sila kay nagpamatok sila sa mga ginsiling sang Labing Mataas nga Dios kag ginbaliwala nila ang iya mga laygay.

12Gani ginpabudlayan niya sila sa ila mabug-at nga mga trabaho.

Nagkalatumba sila pero wala sing may nagbulig sa ila.

13Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,

kag ginluwas niya sila.

14Ginpamugto niya ang ila mga kadena

kag ginpanguha niya sila sa madulom gid nga prisohan.

15Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.

16Kay ginapangguba niya ang mga puwertahan nga saway

kag ginapangbali ang mga rehas nga salsalon.

17May mga buang-buang nga nagaantos tungod sang ila mga paglapas kag kalautan.

18Nalainan sila sang tanan nga pagkaon kag dali na lang sila mapatay.

19Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,

kag ginluwas niya sila.

20Nagmando siya sang kaayuhan kag nag-alayo sila.

Ginluwas niya sila sa kamatayon.

21Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.

22Dapat maghalad sila bilang pasalamat sa Dios;

kag samtang nagakanta sila sa kalipay isugid nila ang iya mga binuhatan.

23May mga tawo nga nagsakay sa mga barko kag nagpanakayon sa kadagatan, nga amo ang ila palangabuhian.

24Nakita nila ang makatilingala nga mga binuhatan sang Ginoo sa kadagatan.

25Sa iya nga pagmando, naghangin sing mabaskog kag nagdalagko ang mga balod.

26Gani nagpaibabaw ang ila sakayan kag dayon nagpaidalom.

Nadulaan sila sang kaisog sa sina nga katalagman.

27Nagduling-duling sila pareho sa hubog

kag indi na sila makahibalo kon ano ang ila himuon.

28Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,

kag ginbuligan niya sila.

29Ginpauntat niya ang mabaskog nga hangin kag naglinaw ang dagat.

30Nalipay sila sang maglinaw na,

kag gintuytuyan sila sang Dios sa dulungkaan nga ginahandom nila.

31Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.

32Dapat nga padunggan nila ang Dios sa ila pagtililipon

kag dayawon man nila siya sa pagtililipon sang ila mga manugdumala.

33Ginahimo sang Ginoo ang mga suba nga desierto,

kag ginahimo niya ang mga tuburan nga mamala nga duta.

34Ginahimo niya ang maayo nga duta nga wala sing pulos,

tungod sang mga kalautan sang mga nagaestar dira.

35Ginahimo niya ang desierto nga mga katubigan,

kag ginahimo niya ang mamala nga mga duta nga mga tuburan.

36Ginapaestar niya ang mga ginagutom sa sina nga lugar

kag nagatukod sila dira sang siyudad nga ila estaran.

37Nagasab-og sila sa mga latagon kag nagatanom sang ubas,

kag bugana ang ila mga patubas.

38Ginapakamaayo sila sang Dios, kag nagadamo gid sila.

Bisan ang ila mga kasapatan wala niya ginatugutan nga magdiutay.

39Kon nagadiutay sila kag nagakahuy-an tungod sang pagpigos, pagsakit, kag pagpaantos sa ila,

40ginapakalain sang Dios ang mga nagapigos sa ila

kag ginapatalang sa desierto nga wala sing mga dalan.

41Pero ginabuligan niya sila nga mga kubos sa ila mga pag-antos,

kag ginapadamo niya ang ila mga pamilya pareho sa mga panong sang kasapatan.

42Nakita ini sang mga matarong kag nagakalipay sila,

pero ang tanan nga malaot wala gid sing may masiling.

43Ang mga maalamon dapat gid magtipig sang sini nga mga butang;

dapat hunahunaon nila ang dako nga gugma sang Ginoo.