Het Boek

Psalmen 106:1-48

1Halleluja! Prijs de Here.

Hij is een goede God,

want zijn goedheid en liefde zijn eeuwig.

2Zou er iemand zijn

die alle goede daden van de Here

kan omschrijven?

Die Hem alle eer kan brengen

waarop Hij recht heeft?

3Gelukkig zijn de mensen

die rechtvaardig leven,

die altijd eerlijk en oprecht optreden.

4Denk toch aan mij, Here.

U houdt immers van uw volk?

Red mij!

5Dan zal ik alle zegeningen

die U voor uw volk hebt weggelegd,

ook mogen zien.

Dan kan ik mij met uw volk verheugen

en dankbaar zijn met het land

dat U ons hebt gegeven.

6Net als onze voorouders

hebben wij heel erg gezondigd.

Wij hebben niet geleefd en gehandeld

volgens uw wil.

7Onze voorouders in Egypte

hechtten geen waarde aan uw wonderen.

Zij dachten niet

aan de zeer vele zegeningen

waarmee U hen overlaadde.

Integendeel,

zij kwamen tegen U in opstand bij de Rietzee.

8God verloste hen echter toch,

ter wille van zijn eigen naam.

Zo werd zijn grote kracht zichtbaar.

9Hij had de macht over die Rietzee

en maakte er een droge weg doorheen.

Zo liepen zij door die watermassa

alsof het een woestijn was.

10God verloste zijn volk

uit de macht van hun achtervolgers,

11die overspoeld werden door het water van de Rietzee:

niemand van hen bleef in leven.

12Toen pas geloofden zij Hem op zijn woord,

zij zongen lofliederen voor Hem.

13Maar algauw vergaten zij weer

wat Hij allemaal had gedaan,

zij vroegen God niet om raad.

14Zij wilden afgoden gaan vereren in de woestijn

en zo daagden zij God uit daar in die woestenij.

15Zij kregen van Hem wat zij wilden,

maar een deel van het volk kwam om.

16In het kamp werden zij jaloers op Mozes en Aäron,

die door de Here waren uitgekozen.

17De aarde ging open en Datan werd verzwolgen,

en met hem ook Abiram

en degenen die met hem gezondigd hadden.

18Het vuur verbrandde allen die God hadden uitgedaagd.

19Toen maakten zij bij de berg Horeb een gouden kalf,

zij knielden ervoor neer alsof het een god was.

20God, de Allerhoogste, ruilden zij in

voor een beeld van een grasetende koe!

21Zij vergaten God,

die hen uit Egypte had bevrijd

en daarvoor grote wonderen had verricht,

22al die prachtige wonderen in Egypte

en bij de Rietzee.

23Op dat moment nam de Here Zich voor

hen te vernietigen.

Maar Mozes, zijn vriend,

kwam voor hen tussenbeide

en voorkwam het.

24Het prachtige land waar zij naartoe gingen,

verwierpen zij

en ze geloofden niet wat God had gezegd.

25Zij mopperden in hun tenten

en luisterden niet naar wat de Here zei.

26Toen werd Hij werkelijk toornig

en zwoer een eed

dat Hij hen allemaal

in de woestijn zou laten sterven.

27Ook hun nageslacht

zou Hij uiteindelijk

onder vreemde volken laten sterven,

hen wegvoeren naar vreemde landen.

28Toen zij Baäl-Peor gingen aanbidden

en zelfs de offers van doden aten.

29Toen zij Hem uitdaagden en kwetsten

door alles wat zij deden,

brak er een plaag uit.

30Maar de priester Pinechas kwam naar voren,

vond de schuldigen en strafte hen.

Toen hield de plaag ook op.

31Deze goede daad van hem is nooit vergeten,

altijd zal God Zich dit blijven herinneren.

32Bij het water van Meriba maakten

de Israëlieten Hem opnieuw boos.

Door hun schuld ging Mozes ook zondigen.

33Zij waren opstandig tegen de Geest van God

en zonder nadenken sprak hij toen.

34Ook roeiden zij de volken

die in het land woonden niet allemaal uit,

hoewel de Here dat toch duidelijk had bevolen.

35In plaats daarvan lieten zij zich in

met die heidense volken

en namen dingen van hen over.

36Zij dienden hun afgoden

en dat werd uiteindelijk hun ondergang.

37Hun zonen en dochters offerden zij

aan de boze geesten.

38Zo vloeide het onschuldige bloed

van hun eigen kinderen.

Zij offerden hen aan de afgoden van het land Kanaän

en het land werd ontheiligd door deze bloedschuld.

39Door alles wat zij deden,

verontreinigden zij zich voor God.

Door wat zij deden,

pleegden zij overspel:

zij verlieten God en volgden de afgoden.

40Toen brandde de toorn van de Here tegen hen los.

Hij walgde van zijn volk en hun land.

41Daarom gaf Hij hen over

in de macht van vreemde volken,

hun vijanden overheersten hen.

42Zij zuchtten onder de verdrukking

en overmacht van hun tegenstanders.

43Zo redde God hen vele keren,

maar zij bleven hun eigen weg gaan.

Uiteindelijk was er geen redden meer aan.

44Telkens echter wanneer God hun onderdrukking zag

en hun kermen hoorde,

45herinnerde Hij Zich zijn verbond met hen.

Dat was in hun voordeel.

Dan kreeg God,

in zijn grote goedheid en trouw,

medelijden met hen.

46Steeds vonden zij Hem

en warmden zich aan zijn liefde en vergeving.

Hun ontvoerders stuurden hen zelfs

weer terug naar hun land.

47Bevrijd ons, Here!

U bent onze God.

Breng ons weer bij elkaar uit alle landen

waarheen wij zijn weggevoerd.

Dan kunnen wij weer met elkaar

uw heilige naam prijzen

en U alle eer brengen.

48De Here, de God van Israël,

komt alle eer toe!

Van eeuwigheid tot eeuwigheid!

Laat het hele volk

dat bevestigen en ‘amen’ zeggen.

Prijs de Here!

Asante Twi Contemporary Bible

Nnwom 106:1-48

Dwom 106

1Monkamfo Awurade!

Monna Awurade ase na ɔyɛ;

na nʼadɔeɛ wɔ hɔ daa.

2Hwan na ɔbɛtumi aka nneɛma akɛseɛ a Awurade ayɛ?

Anaasɛ ɔbɛtumi aka ne nkamfo awie?

3Nhyira nka wɔn a wɔkɔ so bu atɛntenenee,

na daa wɔyɛ deɛ ɛyɛ.

4Ao Awurade, sɛ wohunu wo nkurɔfoɔ mmɔbɔ a kae me.

Sɛ wogye wɔn nkwa a, boa me,

5na manya wɔn a wapa wɔn no yiedie mu kyɛfa,

na manya wo manfoɔ anigyeɛ no mu kyɛfa

na me ne wʼagyapadeɛ no abɔ mu de nkamfo ama wo.

6Yɛayɛ bɔne sɛdeɛ yɛn nananom yɛeɛ no;

yɛayɛ mfomsoɔ na yɛadi atirimuɔdensɛm.

7Ɛberɛ a yɛn nananom wɔ Misraim no,

wɔannwene wo nsɛnkyerɛnneɛ ho;

wɔankae wʼadɔeɛ bebrebe no,

na wɔtee atua wɔ Ɛpo Kɔkɔɔ no ho.

8Nanso, ne din enti ɔgyee wɔn nkwa,

sɛdeɛ ɔbɛda ne tumi kɛseɛ no adi.

9Ɔteaa Ɛpo Kɔkɔɔ no ma ɛwee;

ɔde wɔn faa abunu mu te sɛ ɛserɛ so.

10Ɔgyee wɔn firii ɔtamfoɔ no nsam;

deɛ ɔtane wɔn nsam na ɔyii wɔn firiiɛ.

11Nsuo kataa wɔn atamfoɔ so;

na ɔbaako mpo annya nkwa.

12Afei wɔgyee ne bɔhyɛ no diiɛ

na wɔtoo nʼayɛyie dwom.

13Nanso, ntɛm so, wɔn werɛ firii deɛ wayɛ

na wɔantwɛn nʼagyinatuo.

14Akɔnnɔ bɛhyɛɛ wɔn mu wɔ ɛserɛ so hɔ,

na wɔ asase paradada no so, wɔsɔɔ Onyankopɔn hwɛeɛ,

15enti ɔmaa wɔn deɛ wɔbisaeɛ,

nanso, ɔde ɔfɔn yadeɛ baa wɔn so.

16Na nsraban mu hɔ wɔn ani beree Mose

ne Aaron a Awurade ate ne ho no.

17Asase mu buee na ɛmenee Datan

na ɛsiee Abiram asafo no.

18Egya tɔɔ wɔn akyidifoɔ no mu;

ogyaframa hyee amumuyɛfoɔ no.

19Wɔyɛɛ nantwie ba wɔ Horeb

na wɔkotoo ohoni a wɔde fagudeɛ ayɛ.

20Wɔsesaa wɔn Animuonyam.

Wɔde nantwinini, a ɔwe ɛserɛ nsɛsodeɛ.

21Wɔn werɛ firii Onyankopɔn a ɔgyee wɔn nkwa,

deɛ ɔyɛɛ nneɛma akɛseɛ wɔ Misraim no,

22nsɛnkyerɛnneɛ a ɔyɛɛ wɔ Ham asase so

ne nneɛma a ɛyɛ hu wɔ Ɛpo Kɔkɔɔ ho no.

23Enti ɔkaa sɛ ɔbɛsɛe wɔn,

nanso Mose a ɔyɛ deɛ wapa noɔ no

sɔre gyinaa Onyankopɔn ne nnipa no ntam;

ɔsrɛɛ no, dwodwoo nʼabufuo no ano sɛdeɛ ɔrensɛe wɔn.

24Afei, wɔn ani ansɔ asase fɛfɛ no;

na wɔannye ne bɔhyɛ anni.

25Wɔnwiinwii wɔ wɔn ntomadan mu

na wɔannyɛ ɔsetie amma Awurade.

26Enti ɔmaa ne nsa so kaa ntam kyerɛɛ wɔn sɛ

ɔbɛma wɔn atotɔ wɔ ɛserɛ no so,

27ɔbɛma wɔn asefoɔ atotɔ wɔ amanaman mu

na wabɔ wɔn ahwete nsase nyinaa so.

28Wɔde wɔn ho bɔɔ Baal-peor ho

na wɔdii afɔrebɔdeɛ a wɔde ama anyame a wɔnni nkwa;

29wɔde wɔn atirimuɔdensɛm hyɛɛ Awurade abufuo

na ɔyaredɔm sii wɔn mu.

30Na Pinehas sɔre dii agyinamu,

na Awurade sii ɔyaredɔm no ano.

31Wɔde yei yɛɛ tenenee maa Pinehas

wɔ awoɔ ntoatoasoɔ a ɛnni awieeɛ a ɛbɛba no mu.

32Meriba nsuo ho nso, wɔhyɛɛ Awurade abufuo,

na wɔn enti, ɔhaw baa Mose so,

33ɛfiri sɛ wɔtee Onyankopɔn Honhom anim atua,

na asɛm a wannwene ho firii Mose anomu.

34Wɔansɛe nnipa no

sɛdeɛ Awurade hyɛɛ wɔn no,

35nanso wɔde wɔn ho frafraa amanaman no

yɛɛ nneɛma a wɔyɛ no bi.

36Wɔsomm wɔn ahoni

na ɛbɛyɛɛ afidie maa wɔn.

37Wɔde wɔn mmammarima

ne wɔn mmammaa bɔɔ afɔdeɛ maa abosom.

38Wɔkaa mogya a ɛdi bem guiɛ;

wɔn mmammarima ne wɔn mmammaa mogya a

wɔde bɔɔ afɔdeɛ maa Kanaan ahoni no

maa asase no ho guu fi.

39Wɔde deɛ wɔyɛeɛ no guu wɔn ankasa ho fi;

wɔnam deɛ wɔyɛeɛ no so bɔɔ adwaman.

40Enti, Awurade bo fuu ne nkurɔfoɔ;

na ɔkyirii nʼagyapadeɛ.

41Ɔdanee wɔn maa amanaman no,

na wɔn atamfoɔ dii wɔn so.

42Wɔn atamfoɔ hyɛɛ wɔn so

na wɔkaa wɔn hyɛɛ wɔn tumi ase.

43Mpɛn bebree, Awurade gyee wɔn,

nanso wɔkɔɔ so tee atua

na wɔsɛe wɔ wɔn bɔne mu.

44Nanso ɔhunuu wɔn ahohiahia

ɛberɛ a wɔsu frɛɛ noɔ no;

45Wɔn enti, ɔkaee nʼapam no

na ɔfirii nʼadɔeɛ kɛseɛ no mu hunuu wɔn mmɔbɔ.

46Ɔmaa sodifoɔ a wɔafa wɔn nnommum no

nyaa ahummɔborɔ maa wɔn.

47Gye yɛn, Ao Awurade yɛn nkwagyeɛ Onyankopɔn,

na boaboa yɛn ano firi amanaman so,

na yɛada wo din kronkron no ase,

na yɛde nkamfo ahyɛ wo animuonyam.

48Ayɛyie nka Awurade, Israel Onyankopɔn,

ɛmfiri mmerɛsanten nkɔsi nnasanten.

Momma nnipa no nyinaa nka sɛ, “Amen!”

Monkamfo Awurade.