Het Boek

Psalmen 104

1Met hart en ziel wil ik de Here prijzen.
Here, mijn God, wat bent U groot!
U bent omringd door pracht en majesteit.
God kleedt Zich in het licht alsof het een mantel is.
De hemel wordt door Hem als een tent opgezet.
In de wateren maakt Hij zijn zalen.
De wolken zijn de wagen waarop Hij rijdt
en Hij wandelt op de vleugels van de wind.
De windrichtingen zijn zijn boodschappers
en het vlammende vuur dient Hem.
De aarde werd door Hem vast neergezet,
zij zal niet omvallen.
U hebt de diepten van het water bedekt als met een kleed.
Het water reikte zelfs tot boven de bergen.
Het stroomde weg op uw gezag.
Voor uw stem, die klonk als de dreiging van de donder,
vloeide het snel weg.
De hoge bergen en de diepe dalen
ontstonden precies waar U ze hebben wilde.
U hebt aan het water grenzen gesteld,
die niet worden overschreden.
De aarde heeft niets meer te vrezen.
10 God laat de bronnen ontspringen
en het water als kleine beekjes
langs de berghellingen naar beneden stromen.
11 Alle dieren lessen hun dorst daaraan,
ook de wilde ezels.
12 De vogels nestelen in de bomen langs de oevers
en zingen het hoogste lied.
13 God voorziet de bergen van water.
De aarde kan alleen maar vrucht dragen dankzij U.
14 God laat het gras groeien als voedsel voor het vee.
Ook andere gewassen voor de mensen,
zodat zij brood kunnen eten.
15 Ook de wijn komt zo uit de aarde voort,
die doet de mensen goed.
Ja, door brood en wijn worden de mensen gezond en sterk.
16 De ceders in de Libanon zijn van de Here.
Ook zij ontvangen ruim voldoende water.
17 De vogels nestelen erin.
De ooievaars hebben hun nesten in de cipressen.
18 Hoog in de bergen leven de steenbokken
en de klipdassen kunnen veilig wonen op de rotsen.
19 God laat de maan en de zon op hun vaste tijden
opgaan en ondergaan.
20 Wanneer U de duisternis laat invallen,
begint de nacht en alle dieren laten van zich horen.
21 Jonge leeuwen willen op jacht naar voedsel,
zij vragen God hun eten te geven.
22 Wanneer het ʼs morgens licht wordt,
gaan zij slapen in hun hol.
23 Dan beginnen de mensen te leven
en te werken tot de avond valt.
24 U hebt zo geweldig veel gemaakt, Here.
U hebt alles met wijsheid gemaakt.
De hele aarde is vol van uw schepping.
25 De zee bijvoorbeeld,
groot en uitgestrekt ligt zij daar
vol kleine en grote dieren,
ontelbaar zijn ze.
26 Er varen schepen op.
Het grote zeemonster Leviatan
leeft in de zee,
hij is als speelgoed voor U.
27 Alles wacht op U.
U geeft elk dier op zijn tijd te eten.
28 Als U hun dat geeft,
bewaren zij het.
Als U eten geeft,
zullen zij allemaal genoeg hebben.
29 Maar als U niet verschijnt,
worden zij vernietigd.
Als zij geen adem meer krijgen,
sterven zij.
Dan worden zij weer stof.
30 Maar als U uw Geest stuurt,
worden zij gemaakt
en alles op aarde lijkt nieuw te worden.
31 De macht en majesteit van de Here
blijven tot in eeuwigheid.
De Here is blij met alles
wat Hij heeft gemaakt.
32 Als Hij naar de aarde kijkt,
begint die te trillen.
Als Hij de bergen aanraakt,
roken de vulkanen.
33 Mijn leven lang zal ik zingen voor de Here.
Zolang ik adem heb,
zal ik lofliederen zingen voor mijn God.
34 Ik bid dat Hij Zich verheugt over mijn gedachten.
Ik zal altijd met vreugde aan de Here denken.
35 Eens zullen alle zondaars en ongelovigen
niet meer bestaan op deze aarde.
Met hart en ziel prijs ik de Here.
Halleluja!

Nkwa Asem

Nnwom 104

Ɔbɔadeɛ ayeyi

1Me kra, kamfo Awurade! O Awurade, me Nyankopɔn, woyɛ ɔkɛse! Wohyɛ tumi ne anuonyam mu. Wode hann akata wo ho. Wotrɛw ɔsoro mu te sɛ ntama, na wusii wo fi wɔ nsu ani. Wode omununkum yɛɛ wo teaseɛnam na wotenaa mu wɔ mframa ntaban so. Wode mframa yɛɛ w’asomafo, na anyinam gya a ɛpa no yɛɛ w’asomfo.

Wode asase asi ne fapem so dennen na ɛrentwe ne ho da. Wode ɛpo too so sɛ atade na nsu no kataa mmepɔw so. Wokaa nsu no anim no, wɔyerae; wɔtee wo nne nteɛm so no, woguanee. Wɔteɛ faa mmepɔw so koguu abon mu kɔɔ baabi a na wɔasiesie ama wɔn. Wotoo ɔhye a na wontumi ntra na wɔammɛka asase so nyinaa bio.

10 Womaa nsuwa teɛ faa abon mu ɛnna nsubɔnten nso faa mmepɔw ntam. 11 Ɛyɛɛ beae a wuram mmoa kɔnom nsu; ɛhɔ na akwaku kokum wɔn sukɔm. 12 Nnua a ɛbɛn hɔ no so na nnomaa yɛɛ wɔn birebuw too nnwom. 13 Wotɔɔ nsu fi soro guu mmepɔw so na wo nhyira buu so wɔ asase so. 14 Womaa sare nyinii maa anantwi, na afifide nso, wobɔ maa onipa sɛnea ɛbɛyɛ a obetumi adua nnɔbae, 15 na wayɛ nsa na ne ho atɔ no. Womaa no ngo nso, na wayɛ wɛwɛ ɛne abodoo a ɛbɛma no ahoɔden. 16 Sida a ɛwɔ Lebanon no nso nya nsu bebree. Awurade no ankasa nnua a oduae. 17 Ɛso na nnomaa yɛ wɔn birebuw na asukɔnkɔn nso ayɛ wɔn birebuw wɔ ɔpopaw nnua so. 18 Wuram mmirekyi tena mmepɔw atenten so, na amoakua atena abotan mu.

19 Wobɔɔ ɔsram sɛ ɔnhyɛ abosom agyirae; owia nim bere a ɔkɔtɔ. 20 Wo na wobɔɔ anadwo na ne sum mu na nkekaboa pue. 21 Gyata mma pɔ so bere a wɔreyɛ ha apɛ aduan a Onyankopɔn asiesie ama wɔn. 22 Na sɛ owia pue a, wɔsan kɔhyehyɛ wɔn amoa mu. 23 Afei nnipa kɔ wɔn nnwuma so kɔyɛ aduwma ara kɔsi anwummere. 24 Awurade, woayɛ nneɛma bebree! Nyansa mu na woyɛɛ ne nyinaa; w’abɔde ahyɛ asase so ma.

25 Ɛpo da hɔ tɛtrɛɛ a abɔde akɛse ne nketewa ahyɛ no ma. 26 Ahyɛn fa so, na bonsu nso goru mu. 27 Wɔn nyinaa dan wo sɛ woma wɔn aduan bebree a wɔhwehwɛ. 28 Wode ma wɔn na wodi. Woma wɔn aduan na wɔn ani sɔ.

29 Wodan w’akyi kyerɛ wɔn a, wɔbɔ hu. Sɛ wugye wɔn home a, wowuwu san kɔ mfutuma a wofi mu bae no mu.

30 Sɛ woma wɔn ahome a, wɔba abɔde mu; woma asase nkwa foforo. 31 Awurade anuonyam ntena hɔ daa daa. Awurade ani nnye nea wayɛ no ho! 32 Ɔhwɛ asase na ɛpopo; ɔka mmepɔw na wusiw fi mu ba.

33 Mete ase yi, mɛto dwom mama Awurade; mewɔ hɔ yi mɛto ayeyi dwom mama me Nynakopɔn. 34 N’ani nnye me dwom no ho efisɛ, m’anigye fi ne nkyɛn. 35 Ma wɔnsɛe nnebɔneyɛfo asase so; ma amumɔyɛfo ase nhyew. Me kra, kamfo Awurade! Munyi Awurade ayɛ!